କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ ଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ ପରମ୍

ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମଃ ସତତଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯାମୋ ଽଥ ଶୂଲିନମ୍

ଆମେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା।

ଉଵାସ ତତ୍ର ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ପୂଜଯନ୍ ଵୈ କପର୍ଦିନମ୍

ସେଠାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରହି, ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଯଯୌ ମଧ୍ଯମେଶଂ ବହୁଵର୍ଷଗଣାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ

ପ୍ରଭୁ ବହୁ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।

ନଦୀଂ ଵିମଲପାନୀଯାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟୋ ଽଭଵନ୍ମୁନିଃ

ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ନଦୀକୁ ଦେଖି, ମୁନି ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।

ଚକାର ଭାଵପୂତାତ୍ମା ସ୍ନାନଂ ସ୍ନାନଵିଧାନଵିତ୍

ଭକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ରଖି, ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କଲେ।

ପୂଜଯାମାସ ଲୋକାଦିଂ ପୁଷ୍ପୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଭଵମ୍

ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଦି ଭବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶାନମର୍ଚଯାମାସ ଶୂଲିନମ୍

ସେ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆଦର ସହ ପୂଜା କଲେ।

ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମାଗତା ରୁଦ୍ରଂ ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ରୁଦ୍ର, ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ।

ଜଟିଲା ମୁଣ୍ଡିତାଶ୍ଚାପି ଶୁକ୍ଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନଃ

ଅନେକ ତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ—କିଏ ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିଏ ମୁଣ୍ଡନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଧଳା ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯରତାଃ ଶାନ୍ତା ଵେଦାନ୍ତଜ୍ଞାନତତ୍ପରାଃ

ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶାନ୍ତ ଓ ବେଦାନ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ।

ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରୁଵନ୍

ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରୋଚୁଃ ପୈଲାଦଯଃ ଶିଷ୍ଯାସ୍ତାନୃଷୀନ୍ ବ୍ରହ୍ମଭାଵିତାନ୍

ପୈଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।

ଵ୍ଯାସଃ ସ୍ଵଯଂ ହୃଷୀକେଶୋ ଯେନ ଵେଦାଃ ପୃଥକ୍ କୃତାଃ

ଯିଏ ଭେଦ କରିଥିଲେ, ସେଇ ହୃଷୀକେଶ ବ୍ୟାସ ନିଜେ।

ଅଂଶାଂଶେନାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ନାମ୍ନା ଶୁକ ଇତି ପ୍ରଭୁଃ

ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଅଂଶରେ ଶୁକ ନାମକ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ପ୍ରପନ୍ନଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାନମୈଶ୍ଵରମ୍

ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତିରେ ଶରଣ ନେଇଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

ନେମୁରଵ୍ଯଗ୍ରମନସଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସତ୍ଯଵତୀସୁତମ୍

ଅବିଚଳ ମନେ ସେମାନେ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରିସାଦାଦ୍ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଯତ୍ ତନ୍ମାହେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍

ଦେବଦେବଙ୍କର ଯେଉଁ କୃପା, ସେଇ ପରମ ମହେଶ୍ୱର—

କ୍ଷିପ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମ ତଂ ଦେଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵତୋ ମୁଖାତ୍

ଭଗବାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବା।

ପ୍ରୋଵାଚ ତତ୍ପରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗିଭ୍ଯୋ ଯୋଗଵିତ୍ତମଃ

ଯୋଗରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଲୀନାସ୍ତତ୍ରୈଵ ତେ ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଷଣାଦନ୍ତରଧୀଯତ

ସେଠାରେ ଲୀନ ହୋଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚ ମଧ୍ଯମେଶସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପୈଲପୂର୍ଵକାନ୍

ସେ ପୈଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା କହିଲେ।

ରମତେ ଭଗଵାନ୍ ନିତ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ

ଭଗବାନ ସେଠାରେ ସଦା ରହନ୍ତି, ରୁଦ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।

ଉଵାସ ଵତ୍ସରଂ କୃଷ୍ଣଃ ସଦା ପାଶୁପତୈର୍ଵୃତଃ

କୃଷ୍ଣ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ସଦା ପାଶୁପତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଲେ।

ଆରାଧଯନ୍ ହରିଃ ଶଂଭୁଂ କୃତ୍ଵା ପାଶୁପତଂ ଵ୍ରତମ୍

ହରି ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।

ଲବ୍ଧ୍ଵା ତଦ୍ଵଚନାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଦୃଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍

ତାଙ୍କର କଥାରୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ଦଦୌ କୃଷ୍ଣାସ୍ଯ ଭଗଵାନ ଵରଦୋ ଵରମୁତ୍ତମମ୍

ଭଗବାନ୍, ଦାତା ଥିବା ମହାପ୍ରଭୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।

ତେଷାଂ ତଦୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନମୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ଜଗନ୍ମଯ

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବ୍ୟାପି, ଉଦୟ ହେବ।

ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ

ମୋର କୃପାରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବ।