ଚକ୍ରେ ସମାଧାଯ ମନୋ ଽଵଗାହମ୍
ସେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିଲେ।
ଶଶାଙ୍କଚିହ୍ନାଙ୍କିତଚାରୁମୌଲିଃ
ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଅଙ୍କିତ ଥିଲା।
ଯଥୋଦଯେ ଭାନୁରଶେଷଦେଵଃ
ଯେପରି ଉଦୟ ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ—
ଗନ୍ଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରକିଂନରାଦ୍ଯାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, କିନ୍ନର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ତ୍ରଯୀମଯଂ ଯତ୍ର ଵିଭାତି ରୁଦ୍ରଃ
ଯେଠାରେ ତିନୋଟି ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତି ରୂପେ ରୁଦ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ—
ପ୍ରଣମ୍ଯ ତୁଷ୍ଟାଵ କପର୍ଦିନଂ ତମ୍
ସେ ମାଟି ଚୁଲି ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସ୍ତୁତି କଲେ।
ମାଦିତ୍ଯମଗ୍ନିଂ କପିଲାଧିରୂଢମ୍
ପିତାମ୍ବର ଘୋଡ଼ାରେ ଚଡ଼ିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି—
ମହାମୁନିଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପଵିତ୍ରମ୍
ବ୍ରହ୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ପବିତ୍ର ମହାମୁନି—
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଧିପତିଂ ତ୍ରିନେତ୍ରମ୍
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭର ନାଥ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ
ପ୍ରଣମ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ସଦା ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କର ଶରଣ ନେଉଛି।
ନମସ୍କରିଷ୍ଯେ ନ ଯତୋ ଽନ୍ଯଦସ୍ତି
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବି, କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ଭଵତଃ ସ୍ଵରୂପମ୍
ସେଇ ଅସୀମ ବ୍ରହ୍ମ, ତୁମର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ,
ସ୍ଵଯଂଭୁଵଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, ମୁଁ ତୁମ ଶରଣ ନେଉଛି।
ସବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପ୍ରଣତୋ ଽସ୍ମି ନିତ୍ଯମ୍
ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତୁମକୁ, ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
କାଲଂ ବୃହନ୍ତଂ ଭଵତଃ ସ୍ଵରୂପମ୍
ବିଶାଳ କାଳ, ତୁମର ସ୍ୱରୂପ,
ପିନାକିନଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜାମି
ପିନାକ ଧାରୀ, ମୁଁ ତୁମ ଶରଣକୁ ଯାଉଛି।
ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ ଭୂମୌ ପ୍ରୋଚ୍ଚରନ୍ ପ୍ରଣଵଂ ପରମ୍
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ଜ୍ଞାନମାନନ୍ଦମଦ୍ଵୈତଂ କୋଟିକାଲାଗ୍ନିସନ୍ନିଭମ୍
ଜ୍ଞାନ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଦ୍ୱୈତ, କୋଟି କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ନିଲିଲ୍ଯେ ଵିମଲେ ଲିଙ୍ଗେ ତଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ସେ ନିର୍ମଳ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୀନ ହେଲେ, ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ହେଇଗଲା।
ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଵେତ୍ତି ତମସା ଵିଦ୍ଵାନପ୍ଯତ୍ର ମୁହ୍ଯତି
କେହି ଜାଣିପାରେନି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭକ୍ତଃ ପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରସାମୀପ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଭକ୍ତ, ଯିଏ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ ଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ ପରମ୍
ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମଃ ସତତଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯାମୋ ଽଥ ଶୂଲିନମ୍
ଆମେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା।
ଉଵାସ ତତ୍ର ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ପୂଜଯନ୍ ଵୈ କପର୍ଦିନମ୍
ସେଠାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରହି, ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଯଯୌ ମଧ୍ଯମେଶଂ ବହୁଵର୍ଷଗଣାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ବହୁ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ନଦୀଂ ଵିମଲପାନୀଯାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟୋ ଽଭଵନ୍ମୁନିଃ
ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ନଦୀକୁ ଦେଖି, ମୁନି ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।
ଚକାର ଭାଵପୂତାତ୍ମା ସ୍ନାନଂ ସ୍ନାନଵିଧାନଵିତ୍
ଭକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ରଖି, ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ପୂଜଯାମାସ ଲୋକାଦିଂ ପୁଷ୍ପୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଭଵମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଦି ଭବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶାନମର୍ଚଯାମାସ ଶୂଲିନମ୍
ସେ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆଦର ସହ ପୂଜା କଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମାଗତା ରୁଦ୍ରଂ ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ରୁଦ୍ର, ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ।