କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅଵିମୁକ୍ତାଶ୍ରଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଵେତ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ଅବିମୁକ୍ତରେ ଥିବା ଜ୍ଞାନକୁ କେହିଁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିପାରେ ନାହିଁ।

ଦେଵ୍ଯୈ ଦେଵେନ କଥିତଂ ସର୍ଵପାପଵିନାଶନମ୍

ଏହି ଉପଦେଶ ଦେବତା ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।

ଯଥେଶ୍ଵରାଣାଂ ଗିରିଶଃ ସ୍ଥାନାନାଂ ଚୈତଦୁତ୍ତମମ୍

ଯେପରି ଗିରିଶ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।

ତେ ଵିନ୍ଦନ୍ତି ପରଂ କ୍ଷେତ୍ରମଵିମୁକ୍ତଂ ଶିଵାଲଯମ୍

ସେମାନେ ପରମ କ୍ଷେତ୍ର, ଅବିମୁକ୍ତ, ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ନ ତେଷାଂ ଵେଦିତୁଂ ଶକ୍ଯଂ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ ପରମେଷ୍ଠିନଃ

ସେମାନେ ସେଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ।

ତେଷାଂ ଵିନଶ୍ଯତି କ୍ଷିପ୍ରମିହାମୁତ୍ର ଚ ପାତକମ୍

ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ନାଶଯେତ୍ ତାନି ସର୍ଵାଣି ଦେଵଃ କାଲତନୁଃ ଶିଵଃ

ସମୟର ଅବତାର ଶିବ ଦେବ ସେଇ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।

ମୃତାନାଂ ଚ ପୁନର୍ଜନମ୍ ନ ଭୂଯୋ ଭଵସାଗରେ

ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ।

ଯୋଗୀ ଵାପ୍ଯଥଵାଯୋଗୀ ପାପୀ ଵା ପୁଣ୍ଯକୃତ୍ତମଃ

ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀ କିମ୍ବା ଯୋଗୀ ନୁହଁନ୍ତି, ପାପୀ କିମ୍ବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟବାନ—

ମତିରୁତ୍କ୍ରମଣୀଯା ସ୍ଯାଦଵିମୁକ୍ତଗତିଂ ପ୍ରତି

ମନ ମୁକ୍ତିର ପଥକୁ ଅନୁସରି ଯିବା ଉଚିତ।

ସହୈଵ ଶିଷ୍ଯପ୍ରଵରୈର୍ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଚଚାର ହ

ସେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବାରାଣସୀରେ ବାସ କରିଥିଲେ।

ଜଗାମ ଵିପୁଲଂ ଲିଙ୍ଗମୋଙ୍କାରଂ ମୁକ୍ତିଦାଯକମ୍

ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ବଡ଼ ଓଁକାର ଲିଙ୍ଗକୁ ଗଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚ ତସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମୁନୀନାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍

ସେ ଏହାର ମହିମା ପବିତ୍ର ମନବଳି ମୁନିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଅସ୍ଯ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ଏହାକୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ସେଵିତଂ ସୂରିଭିର୍ନିତ୍ଯଂ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଵିମୋକ୍ଷଦମ୍

ବାରାଣସୀରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଏହା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ରମତେ ଭଗଵାନ୍ ରୁଦ୍ରୋ ଜନ୍ତୂନାମପଵର୍ଗଦଃ

ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ସେଠି ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।

ତଦେତଦ୍ ଵିମଲଂ ଲିଙ୍ଗମୋଙ୍କାରେ ସମଵସ୍ଥିତମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଲିଙ୍ଗ ଓଁକାରରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ ନିଵୃତ୍ତିଶ୍ଚ ପଞ୍ଚାର୍ଥଂ ଲିଙ୍ଗମୈଶ୍ଵରମ୍

ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ନିବୃତ୍ତି ସହିତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଞ୍ଚଧା ରୂପ ରହିଛି।

ଓଙ୍କାରବୋଧକଂ ଲିଙ୍ଗଂ ପଞ୍ଚାଯତନମୁଚ୍ଯତେ

ଓଁକାରକୁ ବୁଝାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ପାଞ୍ଚାୟତନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଦେହାନ୍ତେ ତତ୍ପରଂ ଜ୍ଯୋତିରାନନ୍ଦଂ ଵିଶତେ ବୁଧଃ

ଦେହ ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସେଇ ପରମ ଆନନ୍ଦମୟ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

ଉପାସ୍ଯ ଦେଵମୀଶାନଂ ପ୍ରାପ୍ତଵନ୍ତଃ ପରଂ ପଦମ୍

ଦେବ ଈଶାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଓଙ୍କାରେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଓଁକାରେଶ୍ୱର ଗୋଚର୍ମ ପରି ଆକାରରେ ଅଛନ୍ତି।

ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ତଥୋଙ୍କାରଂ କପର୍ଦେଶ୍ଵରମେଵ ଚ

ଏଭଳି ଭାବେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ଓଁକାର ଓ କପର୍ଦେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।

ନ କଶ୍ଚିଦିହ ଜାନାତି ଵିନା ଶଂଭୋରନୁଗ୍ରହାତ୍

ଏଠାରେ କେହିଁ ମଧ୍ୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର କୃପା ବିନା କିଛି ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

କୃତ୍ତିଵାସେଶ୍ଵରଂ ଲିଙ୍ଗଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ

କୃତ୍ତିବାସଙ୍କ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ—

କଥଯାମାସ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ତମଃ

ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ ମହାନ ଋଷି ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ହନ୍ତୁମାଯାତୋ ଯେ ଽତ୍ର ନିତ୍ଯମୁପାସତେ

ଏଠାରେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ସେ ଆସିଥିଲେ।

ରକ୍ଷଣାର୍ଥଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ

ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁ—

ଵସସ୍ତସ୍ଯାକରୋତ୍ କୃତ୍ତିଂ କୃତ୍ତିଵାସେଶ୍ଵରସ୍ତତଃ

ତେଣୁ କୃତ୍ତିବାସ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଜାନ୍ହାକୁ ଜାମା ବାନେଇଲେ।