କାଲୋ ଭୂତ୍ଵା ଜଗଦିଦଂ ସଂହରାମ୍ଯତ୍ର ସୁନ୍ଦରି
ମୁଁ କାଳ ହୋଇ, ଏହି ସଂସାରକୁ ନିଜେ ଗ୍ରସଣ କରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ମଦ୍ଭକ୍ତାସ୍ତତ୍ର ଗଚ୍ଛନ୍ତି ମାମେଵ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ତେ
ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନମଧ୍ଯଯନଂ ଜ୍ଞାନଂ ସର୍ଵଂ ତତ୍ରାକ୍ଷଯଂ ଭଵେତ୍
ଧ୍ୟାନ, ପାଠ ଓ ଜ୍ଞାନ—ଏସବୁ ସେଠାରେ ଅବିନାଶୀ ହୋଇଯାଏ।
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵ୍ରଜତି କ୍ଷଯମ୍
ଯିଏ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ସଂକୀର୍ଣାଃ ପାପଯୋନଯଃ
ସ୍ତ୍ରୀ, ବିଦେଶୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମିଶ୍ର କିମ୍ବା ପାପ ଜନ୍ମର ଲୋକମାନେ,
କାଲେନ ନିଧନଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଅଵିମୁକ୍ତେ ଵରାନନେ
ଯେମାନେ ଅବିମୁକ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ,
ଶିଵେ ମମ ପୁରେ ଦେଵି ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ସେମାନେ ମୋର ସହର, ଯାହା ଶିବଙ୍କର, ସେଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ମାନବ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ।
ଈଶ୍ଵରାନୁଗୃହୀତା ହି ସର୍ଵେ ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ସମସ୍ତେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅଶ୍ମନା ଚରଣୌ ହତ୍ଵା ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଵସେନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଅପରାଧ କରି ମଧ୍ୟ ବାରାଣସୀରେ ରହେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ—
ଯତ୍ର ତତ୍ର ଵିପନ୍ନସ୍ଯ ଗତିଃ ସଂସାରମୋକ୍ଷଣୀ
ସେଉଁଠି କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ, ତାଙ୍କର ଗତି ସଂସାର ମୁକ୍ତି ହୁଏ।
ଅପ୍ରବୁଦ୍ଧା ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ ମାଯାଵିମୋହିତାଃ
ଯେମାନେ ଜାଗୃତ ନୁହଁନ୍ତି, ମୋର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ ଅନ୍ଧାରେ ପଡି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵିଣ୍ମୂତ୍ରରେତସାଂ ମଧ୍ଯେ ତେ ଵସନ୍ତି ପୁନଃ ପୁନଃ
ମଳ, ପେଶାବ ଓ ଶୁକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇ ରହନ୍ତି।
ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି
ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ସେହି ପରମ ଦଶାକୁ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଯାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କୃତକୃତ୍ଯଃ ସ୍ଯାଦିତି ମନ୍ଯନ୍ତି ପଣ୍ଡତାଃ
ଏହି ଦଶାକୁ ପାଇଲେ ସମସ୍ତ କାମ ସାରିଯାଏ ବୋଲି ପଣ୍ଡିତମାନେ ଭାବନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଗତିରୁତ୍କୃଷ୍ଟା ଯାଵିମୁକ୍ତେ ତୁ ଲଭ୍ଯତେ
ସେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି କେବଳ ଅବିମୁକ୍ତରେ ମିଳେ।
ଭେଷଜଂ ପରମଂ ତେଷାମଵିମୁକ୍ତଂ ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଔଷଧ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ପରଂ ତତ୍ତ୍ଵମଵିମୁକ୍ତଂ ପରଂ ଶିଵମ୍
ଅବିମୁକ୍ତ ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ, ଅବିମୁକ୍ତ ହେଉଛି ପରମ ମଙ୍ଗଳ।
ତେଷାଂ ତତ୍ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ଦଦାମ୍ଯନ୍ତେ ପରଂ ପଦମ୍
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ପରମ ଜ୍ଞାନ ଦେଉଛି, ଏବଂ ଶେଷରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦେଉଛି।
କେଦାରଂ ଭଦ୍ରକର୍ଣଂ ଚ ଗଯା ପୁଷ୍କରମେଵ ଚ
କେଦାର, ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ, ଗୟା ଏବଂ ପୁଷ୍କର—
ପ୍ରଭାସଂ ଵିଜଯେଶାନଂ ଗୋକର୍ଣଂ ଭଦ୍ରକର୍ଣକମ୍
ପ୍ରଭାସ, ବିଜୟେଶ୍ୱର, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣକ—
ନ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଯଥା ମୃତାଃ
ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେପରି ଭଳି ବାରାଣସୀରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି, ସେପରି ମିଳିବ ନାହିଁ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ନାଶଯେତ୍ ପାପଂ ଜନ୍ମାନ୍ତରଶତୈଃ କୃତମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଶତଶଃ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଵ୍ରତାନି ସର୍ଵମେଵୈତଦ୍ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ବାରାଣସୀରେ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵାଯୁଭକ୍ଷଶ୍ଚ ସତତଂ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ସ୍ତିତୋ ନରଃ
ଯିଏ ସଦା ବାୟୁ ଖାଇ ବାରାଣସୀରେ ରହେ—
ଵାରାଣସୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପୁନାତି ସକଲଂ ନରଃ
ବାରାଣସୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏକ ମଣିଷ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଵିଜ୍ଞେଯା ଗଣେଶ୍ଵରାଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।
ପ୍ରାପ୍ଯତେ ତତ୍ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ସହସ୍ତ୍ରେଣୈଵ ଜନ୍ମନା
ହଜାର ଜନ୍ମ ପରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପରମ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ତେ ଵିନ୍ଦନ୍ତି ପରଂ ମୋକ୍ଷମେକେନୈଵ ତୁ ଜନ୍ମନା
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏକ ଜନ୍ମରେ ହିଁ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନାନ୍ଯଦ୍ ଗଚ୍ଛେତ୍ ତପୋଵନମ୍
ଅବିମୁକ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତପୋବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତଦେଵ ଗୁହ୍ଯଂ ଗୁହ୍ଯାନାମେତଦ୍ ଵିଜ୍ଞାଯ ମୁଚ୍ଯତେ
ଏହିଠାରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଏହିଏ; ଏହାକୁ ବୁଝିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।