କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତେଷାଂ ଵିନଶ୍ଯତି କ୍ଷିପ୍ରଂ ଯେ ନିନ୍ଦନ୍ତି ପିନାକିନମ୍

ଯେମାନେ ପିଣାକୀନ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶୀଘ୍ର ନାଶ ହେବ।

ଵିନିନ୍ଦ୍ଯ ଦେଵମୀଶାନଂ ସ ଯାତି ନରକାଯୁତମ୍

ଯିଏ ଦେବ ଈଶାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଏ।

କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ତଦ୍ଭକ୍ତେଷ୍ଵପି ଯତ୍ନତଃ

କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ, କିମ୍ବା କଥା ଦ୍ୱାରା—ଏହିପରି ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଅପମାନ କରନ୍ତି।

ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ଭକ୍ତୈଃ ପରିହାର୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

କଳିଯୁଗରେ ଭକ୍ତମାନେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ ସାବଧାନରେ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଶପ୍ତାଶ୍ଚ ଗୌତମେନୋର୍ଵ୍ଯାଂ ନ ସଂଭାଷ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈଃ

ଗୌତମଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଓମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂସ୍ଵାନି ସ୍ଥାନାନି ସତ୍ତମାଃ

'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମମାନେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ସଂହୃତ୍ଯ ସ୍ଵକୁଲଂ ସର୍ଵଂ ଯଯୌ ତତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍

ସେ ସମସ୍ତ କୁଳକୁ ଆତ୍ମସାତ କରି, ସେହି ପରମ ପଦକୁ ଗଲେ।

ନ ଶକ୍ଯୋ ଵିସ୍ତରାଦ୍ ଵକ୍ତୁଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛଥ

ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।

ଏଷାଂ ସ୍ଵଭାଵଂ ସୂତାଦ୍ଯ କଥଯସ୍ଵ ସମାସତଃ

ହେ ସୂତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହ।

ପାର୍ଥଃ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା ପାଣ୍ଡଵଃ ଶତ୍ରୁତାପନଃ

ପାର୍ଥ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପାଣ୍ଡବ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା,

ଅପଶ୍ଯତ୍ ପଥି ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନଂ ମୁନିମ୍

ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ ଭୂମୌ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶୋକଂ ତଦାର୍ଽଜୁନଃ

ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ିଲେ, ଦୁଃଖକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।

ଇଦାନୀଂ ଗଚ୍ଛସି କ୍ଷିପ୍ରଂ କଂ ଵା ଦେଶଂ ପ୍ରତି ପ୍ରଭୋ

ଏବେ ଆପଣ ଏତେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ କେଉଁଠିଯାଉଛନ୍ତି, କିଏଁଠି ପାଇଁ?

ଇଦାନୀଂ ମମ ଯତ୍ କାର୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ପଦ୍ମଦଲେକ୍ଷଣ

ଏବେ ମୋର କଣ କାମ ଅଛି, ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ।

ଉପଵିଶ୍ଯ ନଦୀତିରେ ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ମୁନିଃ

ମୁନି, ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ନଦୀତଟରେ ବସିଲେ।

ତତୋ ଗଚ୍ଛାମି ଦେଵସ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ମହାପୁରୀମ୍

ତାପରେ ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥଳୀ ବଡ଼ ସହର ବାରାଣସୀକୁ ଯାଏ।

ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମହାପାପା ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵିଵର୍ଜିତାଃ

ବଡ଼ ପାପୀମାନେ ଉପଜିବେ, ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମରୁ ବିହୀନ।

ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ କଲୌ ଯୁଗେ

କଳିଯୁଗରେ ସମସ୍ତ ପାପର ଉପାୟ ହେଉଛି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।

ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମହାତ୍ମାନୋ ଧାର୍ମିକାଃ ସତ୍ଯଵାଦିନଃ

ବଡ଼ ଆତ୍ମାମାନେ, ଧାର୍ମିକ ଓ ସତ୍ୟ କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉପଜିବେ।

ପାଲଯାଦ୍ଯ ପରଂ ଧର୍ମଂ ସ୍ଵକୀଯଂ ମୁଚ୍ଯସେ ଭଯାତ୍

ଆଜି ତୁମେ ନିଜର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରିଲେ, ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।

ପୃଷ୍ଟଵାନ୍ ପ୍ରଣିପତ୍ଯାସୌ ଯୁଗଧର୍ମାନ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ସେ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଯୁଗର ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵମୀଶାନଂ ଯୁଗଧର୍ମାନ୍ ସନାତନାନ୍

ଦେବ ଈଶାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଯୁଗର ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।

ନ ଶକ୍ଯତେ ମଯା ପାର୍ଥ ଵିସ୍ତରେଣାଭିଭାଷିତୁମ୍

ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ଏହିଥିରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିପାରିବି ନାହିଁ।

ତୃତୀଯଂ ଦ୍ଵାପରଂ ପାର୍ଥ ଚତୁର୍ଥଂ କଲିରୁଚ୍ଯତେ

ତୃତୀୟ ଯୁଗକୁ ଦ୍ୱାପର ବୋଲାଯାଏ, ହେ ପାର୍ଥ, ଚତୁର୍ଥକୁ କଳି କୁହାଯାଏ।

ଦ୍ଵାପରେ ଯଜ୍ଞମେଵାହୁର୍ଦାନମେଵ କଲୌ ଯୁଗେ

ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ୟଜ୍ଞ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, କଳିଯୁଗରେ ଦାନ ଦେବାକୁ କୁହାଯାଏ।

ଦ୍ଵାପରେ ଦୈଵତଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ କଲୌ ରୁଦ୍ରୋ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ମନାଯାଏ, କଳିଯୁଗରେ ମହେଶ୍ୱର ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ।

ପୂଜ୍ଯତେ ଭଗଵାନ୍ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚତୁର୍ଷ୍ଵପି ପିନାକଧୃକ୍

ଚାରିଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ପିନାକଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।

ତ୍ରିପାଦହୀନସ୍ତିଷ୍ଯେ ତୁ ସତ୍ତାମାତ୍ରେଣ ତିଷ୍ଠତି

ତିଷ୍ୟ ଯୁଗରେ ତିନି ଭାଗ ହରାଇଯିବା ପରେ କେବଳ ତାହାର ସ୍ୱରୂପ ମାତ୍ର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାଏ।