ପ୍ରବୋଧାର୍ଥଂ ସ୍ଵଯଂ କୃଷ୍ଣ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ସାଂପ୍ରତମ୍
ବୁଝିବା ପାଇଁ, ଏବେ ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ନିଜେ କହିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯେ ଚୈକାର୍ଣଵେ ତସ୍ମିନ୍ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ସେ ଏକମାତ୍ର ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଶାଶ୍ୱତ ଭାବେ ଶୟନ କରୁଥିଲି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି।
ସହସ୍ତ୍ରବାହୁର୍ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ଶଯିତୋ ଽହଂ ସନାତନଃ
ହଜାର ହାତ ସହିତ ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପୁରାତନ ମୁଁ ସେଠାରେ ଶୋଇଥିଲି।
କୋଟିସୂର୍ଯପ୍ରତୀକାଶଂ ଭ୍ରାଜମାନଂ ଶ୍ରିଯାଵୃତମ୍
କୋଟି କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅପାର ତେଜରେ ଢାକା।
କୃଷ୍ଣାଜିରଧରଂ ଦେଵମୃଗ୍ଯଜୁଃ ସାମଭିଃ ସ୍ତୁତମ୍
କଳା ଗଳା ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା, ଯିଁଠିଁକୁ ଋକ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ବେଦ ଗୀତିରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଵ୍ଯାଜହାର ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ମଯମାନୋ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ତାପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ହସି ହସି କଥା କହିଲେ।
ଅହଂ କର୍ତା ହି ଲୋକାନାଂ ସ୍ଵଯଂଭୂଃ ପ୍ରପିତାମହଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱୟଂଭୂ ଓ ପ୍ରପିତାମହ।
ଅହଂ କର୍ତାସ୍ମି ଲୋକାନାଂ ସଂହର୍ତା ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ପୁନି ପୁନି ସଂହାରକ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରବୋଧାର୍ଥଂ ପରଂ ଲିଙ୍ଗଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଂ ଶିଵାତ୍ମକମ୍
ବୁଝିବା ପାଇଁ, ଶିବ ସ୍ୱରୂପ ପରମ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
କ୍ଷଯଵୃଦ୍ଧିଵିନିର୍ମୁକ୍ତମାଦିମଧ୍ଯାନ୍ତଵର୍ଜିତମ୍
ଅବିନାଶୀ, ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା କ୍ଷୟ ନାହିଁ, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ କିମ୍ବା ଶେଷ ନାହିଁ।
ଅନ୍ତମସ୍ଯ ଵିଜାନୀମ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛେ ଽହମିତ୍ଯଜଃ
ତାହାର ଶେଷ ଜାଣିବି—ଏଭାବେ ଭାବି, ମୁଁ ଅଜନ୍ମା ଉପରକୁ ଯାଇଲି।
ପିତାମହୋ ଽପ୍ଯହଂ ନାନ୍ତଂ ଜ୍ଞାତଵନ୍ତୌ ସମାଃ ଶତମ୍
ମୁଁ ପ୍ରପିତାମହ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତ ବର୍ଷ ଚେଷ୍ଟା କଲି ମଧ୍ୟ ତାହାର ଶେଷ ଜାଣିପାରିଲିନି।
ମାଯଯା ମୋହିତୌ ତସ୍ଯ ଧ୍ଯାଯନ୍ତୌ ଵିଶ୍ଵମୀଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହିଁ ହୋଇ, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ବିଶ୍ୱର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲୁ।
ପ୍ରହ୍ଵାଞ୍ଜଲିପୁଟୋପେତୌ ଶଂଭୁଂ ତୁଷ୍ଟୁଵତୁଃ ପରମ୍
ଶରୀର ଭରି ହାତ ଜୋଡି, ଆମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲୁ।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତଯେ
ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଭାତି ଦେଵୋ ମହାଯୋଗୀ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭଃ
ଏହି ଦେବତା, ମହାଯୋଗୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଟିଏ ଏକାଠି ହେଲେ ଯେପରି ତେଜ ହୁଏ, ସେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ସହସ୍ତ୍ରହସ୍ତଚରଣଃ ସୂର୍ଯସୋମାଗ୍ନିଲୋଚନଃ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ହଜାର ହାତ ଓ ପାଦ ଅଛି, ତାଙ୍କର ଆଖି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି।
ଵ୍ଯାଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତଶ୍ଚ ମେଘଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃ ସ୍ଵନଃ
ସେ ନାଗକୁ ଜନେଉ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ମେଘ ଡ଼଼ଙ୍କା ଭଳି ଗଞ୍ଜିଉଛି।
ପଶ୍ଯେତଂ ମାଂ ମହାଦେଵଂ ଭଯଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତାମ୍
ମୋତେ, ଏହି ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖ, ସମସ୍ତ ଭୟ ଦୂର ହେଉ।
ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ଚ ମେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାଲକୋ ହୃଦଯେ ହରଃ
ମୋର ବାମ ପାଖରେ ରହିଛନ୍ତି ରକ୍ଷାକାରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ହୃଦୟରେ ଅଛନ୍ତି ହର।
ଆଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରସାଦାଭିମୁଖୋ ଽଭଵତ୍
ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେ ଦୟା କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ଊଚତୁଃ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ତଦ୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ନାରାଯଣପିତାମହୌ
ସେ ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ନାରାୟଣ ଓ ପିତାମହ କଥା କହିଲେ।
ଭକ୍ତିର୍ଭଵତୁ ନୌ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯି ଦେଵ ମହେଶ୍ଵରେ
ହେ ଦେବ, ମହେଶ୍ୱର, ଆମ ପାଇଁ ତୁମପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ରହୁ।