କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଶଙ୍ଖାନ୍ ସହସ୍ତ୍ରଶୋ ଦଧ୍ମୁର୍ଵୋଣାଵାଦାନ୍ ଵିତେନିରେ

ହଜାର ହଜାର ଶଂଖ ବାଜିଲା ଏବଂ ଢୋଳ ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ଶବ୍ଦ ଗଞ୍ଜିଉଠିଲା।

ଅଗାଯନ୍ ମଧୁରଂ ଗାନଂ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଯୌଵନଶାଲିନଃ

ଯୁବତୀମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।

ମୁମୁଚୁଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ଵସୁଦେଵସୁତୋପରି

ସେମାନେ ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ ଉପରେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାଇଲେ।

ଵରାସନେ ମହାଯୋଗୀ ଭାତି ଦେଵୀଭିରନ୍ଵିତଃ

ମହାଯୋଗୀ ଭବ୍ୟ ଆସନରେ ବସି ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଚମକୁଥିଲେ।

ଆତ୍ମଜୈରଭିତୋ ମୁଖ୍ଯୈଃ ସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ସଂଵୃତଃ

ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ପୁଅମାନେ ଓ ହଜାର ହଜାର ମହିଳା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।

ଭ୍ରାଜତେ ମାଲଯା ଦେଵୋ ଯଥା ଦେଵ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ

ଦେବତା ମାଳା ସହିତ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କ ସାଥିରେ ଯେପରି ଚମକୁଥିଲେ।

ମହର୍ଷଯଃ ପୂର୍ଵଜାତା ମାର୍କଣ୍ଡେଯାଦଯୋ ଦ୍ଵିଜାଃ

ପୂର୍ବଜ ମହାର୍ଷିମାନେ, ଯେପରି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ନନାମୋତ୍ଥାଯ ଶିରସା ସ୍ଵାସନଂ ଚ ଦଦୌ ହରିଃ

ହରି ଉଠି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ ଏବଂ ନିଜ ଆସନ ଦେଲେ।

ଵିସର୍ଜଯାମାସ ହରିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତଦଭିଵାଞ୍ଛିତାନ୍

ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ହରି ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁକ୍ଲାମ୍ବରୋ ଭାନୁମୁପତିଷ୍ଠତ୍ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ସ୍ନାନ କରି, ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ସେ ହାତ ଜୋଡି ଭାସ୍କରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।

ତର୍ପଯାମାସ ଦେଵେଶୋ ଦେଵେଶୋ ଦେଵାନ୍ ମୁନିଗଣାନ୍ ପିତୄନ୍

ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ତର୍ପଣ କଲେ।

ପୂଜଯାମାସ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥଂ ଭୂତେଶଂ ଭୂତିଭୂଷଣମ୍

ସେ ଭସ୍ମ ଭୂଷିତ ଭୂତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗରେ ବସିଥିବା ଭାବେ ପୂଜା କଲେ।

ଭୋଜଯିତ୍ଵା ମୁନିଵରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନଭିପୂଜ୍ଯ ଚ

ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର କଲେ।

କଥାଃ ପୌରାଣିକୀଃ ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚକ୍ରେ ପୁତ୍ରାଦିଭିର୍ଵୃତଃ

ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ସେ ପୁଣ୍ୟମୟ ପୁରାଣ କଥା କହିବାରେ ଲାଗିଲେ।

ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ହସନ୍ କୃଷ୍ଣଂ ବଭାଷେ ମଧୁରଂ ଵଚଃ

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ହସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ କର୍ମଭିଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଯୋଗିନାଂ ଧ୍ଯେଯ ଏଵ ଚ

ତୁମେ କୃପାକରି କହ, କାରଣ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।

ଭାରାଵତରଣାର୍ଥାଯ ଜାତୋ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲେ ପ୍ରଭୁଃ

ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ବୃଷ୍ଣି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

ଶୃଣ୍ଵତାମେଵ ପୁତ୍ରାଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ସେ ହସୁଥିବା ପରି କଥା କହିଲେ।

ତଥାପି ଦେଵମୀଶାନଂ ପୂଜଯାମି ସନାତନମ୍

ତଥାପି ମୁଁ ସନାତନ ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ପୂଜଯାମି ତଥାପୀଶଂ ଜାନନ୍ନୈତତ୍ ପରଂ ଶିଵମ୍

ଏହି ପରମ ଶିବଙ୍କୁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ତତୋ ଽହଂ ସ୍ଵାତ୍ମନୋ ମୂଲଂ ଜ୍ଞାପଯନ୍ ପୂଜଯାମି ତମ୍

ତେଣୁ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆତ୍ମାର ମୂଳ ବୋଲି ଜାଣି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ତଥା ଲିଙ୍ଗେ ହିତାଯୈଷାଂ ଲୋକାନାଂ ପୂଜଯେଚ୍ଛିଵମ୍

ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ଽହମାତ୍ମମୀଶାନଂ ପୂଜଯାମ୍ଯାତ୍ମନୈଵ ତୁ

ତେଣୁ, ମୁଁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାର ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ନାଵଯୋର୍ଦ୍ଯିତେ ଭେଦୋ ଵେଦେଷ୍ଵେଵଂ ଵିନିଶ୍ଚଯଃ

ହେ ଦ୍ୟୁତିମାନ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ; ବେଦର ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି।

ଧ୍ଯେଯଃ ପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ ଵନ୍ଦ୍ଯଶ୍ଚ ଜ୍ଞେଯୋ ଲିଙ୍ଗେ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଲିଙ୍ଗରେ ଥିବା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା, ବନ୍ଦନା ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପିତ କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରୂହି କୃଷ୍ଣ ଵିଶାଲାକ୍ଷ ଗହନଂ ହ୍ଯେତଦୁତ୍ତମମ୍

ହେ କୃଷ୍ଣ, ବଡ଼ ଆଖିଅଳି, ଏହି ଗଭୀର ଓ ଉତ୍ତମ କଥାଟିଏ ମୋତେ କହ।

ଵେଦା ମହେସ୍ଵରଂ ଦେଵମାହୁର୍ଲିଙ୍ଗିନମଵ୍ଯଯମ୍

ବେଦମାନେ ଅବିନାଶୀ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବତା ବୋଲି କହନ୍ତି।

ପ୍ରବୋଧାର୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମେ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଃ ସ୍ଵଯଂ ଶିଵଃ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ଶିବ ନିଜେ ମୋରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ପୂଜଯାଵୋ ମହାଦେଵଂ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା

ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଆମେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।