କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଵରାସନସ୍ଥଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଦେଵଦେଵାନ୍ତିକେ ହରିମ୍

ସେଠାରେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ।

ମହାଦେଵଗଣୈଃ ସିଦ୍ଧୈର୍ଯୋଗିଭିଃ ପରିଵାରିତମ୍

ସେ ମହାଦେବଙ୍କର ଗଣ, ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।

ନିଵେଦଯାମାସ ହରେଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତିଂ ଦ୍ଵାରକେ ପୁରେ

ସେ ଡ୍ୱାରକା ପୁରୀରେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ହରିଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।

ଆଜଗାମ ପୁରୀଂ କୃଷ୍ଣଃ ସୋ ଽନୁଜ୍ଞାତୋ ହରେଣ ତୁ

ତାପରେ ହରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ପୁରୀକୁ ଫେରିଗଲେ।

ଵଚୋଭିରମୃତାସ୍ଵାଦୈର୍ମାନିତୋ ମଧୁସୂଦନଃ

ମଧୁସୂଦନ ମଧୁର ଓ ଅମୃତ ସମାନ କଥାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ।

ଅନ୍ଵଗଚ୍ଛନ୍ ମହୋଯୋଗଂ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍

ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।

ଯଯୌ ସ ତୂର୍ଣଂ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ଦିଵ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପୁରୀମ୍

ଗୋବିନ୍ଦ ତୁରନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଡ୍ୱାରାବତୀ ପୁରୀକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।

ନିଶେଵ ଚନ୍ଦ୍ରରହିତା ଵିନା ତେନ ଚକାଶିରେ

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଚନ୍ଦ୍ର ବିନା ରାତିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା।

ମଣ୍ଡଯାଞ୍ଚକ୍ରିରେ ଦିଵ୍ଯାଂ ପୁରୀଂ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ଶୁଭାମ୍

ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ଡ୍ୱାରାବତୀ ପୁରୀକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରିଥିଲେ।

ଲାଜାଦିଭିଃ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଭୂଷଯାଞ୍ଚକ୍ରିରେ ତଦା

ସେ ସମୟରେ ଲାଜ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରସାଦଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରମ୍ୟ ପୁରୀକୁ ଶୁଭ୍ର କରିଥିଲେ।

ଶଙ୍ଖାନ୍ ସହସ୍ତ୍ରଶୋ ଦଧ୍ମୁର୍ଵୋଣାଵାଦାନ୍ ଵିତେନିରେ

ହଜାର ହଜାର ଶଂଖ ବାଜିଲା ଏବଂ ଢୋଳ ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ଶବ୍ଦ ଗଞ୍ଜିଉଠିଲା।

ଅଗାଯନ୍ ମଧୁରଂ ଗାନଂ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଯୌଵନଶାଲିନଃ

ଯୁବତୀମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।

ମୁମୁଚୁଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ଵସୁଦେଵସୁତୋପରି

ସେମାନେ ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ ଉପରେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାଇଲେ।

ଵରାସନେ ମହାଯୋଗୀ ଭାତି ଦେଵୀଭିରନ୍ଵିତଃ

ମହାଯୋଗୀ ଭବ୍ୟ ଆସନରେ ବସି ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଚମକୁଥିଲେ।

ଆତ୍ମଜୈରଭିତୋ ମୁଖ୍ଯୈଃ ସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ସଂଵୃତଃ

ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ପୁଅମାନେ ଓ ହଜାର ହଜାର ମହିଳା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।

ଭ୍ରାଜତେ ମାଲଯା ଦେଵୋ ଯଥା ଦେଵ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ

ଦେବତା ମାଳା ସହିତ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କ ସାଥିରେ ଯେପରି ଚମକୁଥିଲେ।

ମହର୍ଷଯଃ ପୂର୍ଵଜାତା ମାର୍କଣ୍ଡେଯାଦଯୋ ଦ୍ଵିଜାଃ

ପୂର୍ବଜ ମହାର୍ଷିମାନେ, ଯେପରି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ନନାମୋତ୍ଥାଯ ଶିରସା ସ୍ଵାସନଂ ଚ ଦଦୌ ହରିଃ

ହରି ଉଠି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ ଏବଂ ନିଜ ଆସନ ଦେଲେ।

ଵିସର୍ଜଯାମାସ ହରିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତଦଭିଵାଞ୍ଛିତାନ୍

ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ହରି ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁକ୍ଲାମ୍ବରୋ ଭାନୁମୁପତିଷ୍ଠତ୍ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ସ୍ନାନ କରି, ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ସେ ହାତ ଜୋଡି ଭାସ୍କରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।

ତର୍ପଯାମାସ ଦେଵେଶୋ ଦେଵେଶୋ ଦେଵାନ୍ ମୁନିଗଣାନ୍ ପିତୄନ୍

ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ତର୍ପଣ କଲେ।

ପୂଜଯାମାସ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥଂ ଭୂତେଶଂ ଭୂତିଭୂଷଣମ୍

ସେ ଭସ୍ମ ଭୂଷିତ ଭୂତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗରେ ବସିଥିବା ଭାବେ ପୂଜା କଲେ।

ଭୋଜଯିତ୍ଵା ମୁନିଵରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନଭିପୂଜ୍ଯ ଚ

ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର କଲେ।

କଥାଃ ପୌରାଣିକୀଃ ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚକ୍ରେ ପୁତ୍ରାଦିଭିର୍ଵୃତଃ

ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ସେ ପୁଣ୍ୟମୟ ପୁରାଣ କଥା କହିବାରେ ଲାଗିଲେ।

ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ହସନ୍ କୃଷ୍ଣଂ ବଭାଷେ ମଧୁରଂ ଵଚଃ

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ହସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ କର୍ମଭିଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଯୋଗିନାଂ ଧ୍ଯେଯ ଏଵ ଚ

ତୁମେ କୃପାକରି କହ, କାରଣ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।

ଭାରାଵତରଣାର୍ଥାଯ ଜାତୋ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲେ ପ୍ରଭୁଃ

ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ବୃଷ୍ଣି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

ଶୃଣ୍ଵତାମେଵ ପୁତ୍ରାଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ସେ ହସୁଥିବା ପରି କଥା କହିଲେ।

ତଥାପି ଦେଵମୀଶାନଂ ପୂଜଯାମି ସନାତନମ୍

ତଥାପି ମୁଁ ସନାତନ ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।