କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନମୋ ମୁକ୍ତାଟ୍ଟହାସାଯ ଭୀମାଯ ଚ ନମୋ ନମଃ

ମୁକ୍ତ ଅଟ୍ଟହାସ କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଠାକୁର, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଭୈରଵଵେଷାଯ ହରାଯ ଚ ନିଷଙ୍ଗିଣେ

ଭୈରବ ଭେଷଧାରୀ, ହର, ତଳୱାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽମ୍ବିକାଧିପତଯେ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ

ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଠାକୁର, ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନରନାରୀଶରୀରାଯ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗପ୍ରଵର୍ତିନେ

ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦୁହିଁ ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

କୁମାରଗୁରଵେ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵାଯ ତେ ନମଃ

କୁମାରଙ୍କ ଗୁରୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମୃଗଵ୍ଯାଧାଯ ମହତେ ବ୍ରହ୍ମାଧିପତଯେ ନମଃ

ବଡ଼ ଶିକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଯୋଗିନେ ଯୋଗଗମ୍ଯାଯ ଯୋଗମାଯାଯ ତେ ନମଃ

ଯୋଗୀ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଯୋଗମାୟା ସ୍ୱରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

କପାଲିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ପତଯେ ନମଃ

ଖପର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତାରାମଣିଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମହ୍ଯଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା କାମାନ୍ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ପରମେଶ୍ଵର

ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ମୋତେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।

ପପାତ ପାଦଯୋର୍ଵିପ୍ରା ଦେଵଦେଵ୍ଯୋଃ ସ ଦଣ୍ଡଵତ୍

ସେ ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ପାଦତଳରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ିଗଲେ।

ବଭାଷେ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରନିଃ ସ୍ଵନଃ

ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର ମେଘର ଗମ୍ଭୀରତା ପରି ଥିଲା।

ତ୍ଵମେଵ ଦାତା ସର୍ଵେଷାଂ କାମାନାଂ କାମିନାମିହ

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦାତା କେବଳ ତୁମେ।

ନାନଵାପ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ତାତ ଵିଦ୍ଯତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ତୁମ ପାଖରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ।

ମହାଦେଵଂ ମହାଯୋଗଂ ସ୍ଵେନ ଯୋଗେନ କେଶଵ

ହେ କେଶବ, ସେ ମହାଦେବ, ମହାଯୋଗୀ, ନିଜ ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା—

ଉଵାଚ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ଦେଵୀଂ ଚ ହିମଶୈଲଜାମ୍

ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଓ ହିମପର୍ବତର କନ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି—

ଇଚ୍ଛାମ୍ଯାତ୍ମସମଂ ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତଂ ଦେହି ଶଙ୍କର

ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଚାହେଁ, ଯିଏ ମୋ ପରି ହେବ, ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେବ; ଏହି ଦୟା କର, ହେ ଶଙ୍କର।

ଦେଵୀମାଲୋକ୍ଯ ଗିରିଜାଂ କେଶଵଂ ପରିଷସ୍ଵଜେ

ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, କେଶବ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।

ଵ୍ଯାଜହାର ହୃଷୀକେଶଂ ଦେଵୀ ହିମଗିରୀନ୍ଦ୍ରଜା

ହିମପର୍ବତର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବୀ, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଅନନ୍ଯାମୀଶ୍ଵରେ ଭକ୍ତିମାତ୍ମନ୍ଯପି ଚ କେଶଵ

ହେ କେଶବ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ନିଜ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଭକ୍ତି—

ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ଦୈଵତୈଃ ପୂର୍ଵଂ ସଂଜାତୋ ଦୈଵକୀସୁତଃ

ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ସେ ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

ନାଵଯୋର୍ଵିଦ୍ଯତେ ଭେଦ ଏଵଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯଃ

ଆମ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ଏହିପରି ମହାପୁରୁଷମାନେ ଦେଖନ୍ତି।

ଈଶ୍ଵରେ ନିଶ୍ଚଲାଂ ଭକ୍ତିମାତ୍ମନ୍ଯପି ପରଂ ବଲମ୍

ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ନିଜ ମନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି—

ଆଶିଷଂ ଶିରସାହୃଙ୍ଣାଦ୍ ଦେଵୋ ଽପ୍ଯାହ ମହେଶ୍ଵରଃ

ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର।

ର୍ ଜଗାମ କୈଲାସଗିରିଂ ଗିରୀଶଃ

ଗିରିଶ ମହାଦେବ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।

ରରାମ ଭଗଵାନ୍ ସୋମଃ କେଶଵେନ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଭଗବାନ ସୋମ, ମହେଶ୍ୱର, କେଶବ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।

ପୂଜଯାଞ୍ଚକ୍ରିରେ କୃଷ୍ଣଂ ଦେଵଦେଵମଥାଚ୍ଯୁତମ୍

ତାପରେ ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

କିରୀଟିନଂ ଶାର୍ଙ୍ଗପାଣି ଶ୍ରୀଵତ୍ସାଙ୍କିତଵକ୍ଷସମ୍

ଯିଏ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ହାତରେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଅଛି—

ଦଧାନମୁରସା ମାଲାଂ ଵୈଜଯନ୍ତୀମନୁତ୍ତମାମ୍

ଯିଏ ଛାତିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି—

ପଦ୍ମାଙ୍ଘ୍ରିନଯନଂ ଚାରୁ ସୁସ୍ମିତଂ ସୁଗତିପ୍ରଦମ୍

ଯାହାଙ୍କର ପଦ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ପଦ୍ମପରି, ମଧୁର ହସ, ଶୁଭ ମାର୍ଗ ଦେଇଥିବା—