କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ଚାପି ମନୁଂ ଦଦର୍ଶ

ସେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।

ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯଥାତ୍ମାନମସୌ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ

ସେ ନିଜ ମନରେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ।

ତ୍ଵାମେଵ ସର୍ଵ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ସନ୍ତଃ

ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକେ କହନ୍ତି, ତୁମେ ଏକାକି ସମସ୍ତ କିଛି।

ସତ୍ଵାମେକଂ ଶରଣମୁପୈମି ଦେଵମୀଶମ୍

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ତୁମକୁ, ଦେବ, ଈଶ୍ୱର ଭାବେ ଶରଣ ନେଉଛି।

ତ୍ଵାମେକଂ ଶରଣମୁପୈମି ଦେଵମୀଶମ୍

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ତୁମକୁ, ଦେବ, ଈଶ୍ୱର ଭାବେ ଶରଣ ନେଉଛି।

ସ୍ମୃତ୍ଵା ତେ ପଦଯୁଗଲଂ ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍

ତୁମ ଦୟାରେ, ମୁଁ ତୁମର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ସ୍ମରଣ କରେଉଛି।

ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵାମହମୁପୈମି ସତ୍ଯଵିଭଵଂଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରନ୍ତଂଶିଵମ୍

ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ, ସତ୍ୟ ଓ ମହିମାମୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ଶିବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରେଉଛି।

ମହାଦେଵାଯ ତେ ନିତ୍ଯମୀଶାନାଯ ନମୋ ନମଃ

ମହାଦେବ, ନିତ୍ୟ ଇଶ୍ୱର, ମୁଁ ପୁନି ପୁନି ତୁମକୁ ଶିରୋନମନ କରେଉଛି।

ନମସ୍ତେ ଵଜ୍ରହସ୍ତାଯ ଦିଗ୍ଵସ୍ତ୍ରାଯ କପର୍ଦିନେ

ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତାଯ ନମସ୍ତେ ଵହ୍ନିରେତସେ

ସର୍ପକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅଗ୍ନିର ମୂଳ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ମୁକ୍ତାଟ୍ଟହାସାଯ ଭୀମାଯ ଚ ନମୋ ନମଃ

ମୁକ୍ତ ଅଟ୍ଟହାସ କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଠାକୁର, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଭୈରଵଵେଷାଯ ହରାଯ ଚ ନିଷଙ୍ଗିଣେ

ଭୈରବ ଭେଷଧାରୀ, ହର, ତଳୱାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽମ୍ବିକାଧିପତଯେ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ

ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଠାକୁର, ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନରନାରୀଶରୀରାଯ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗପ୍ରଵର୍ତିନେ

ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦୁହିଁ ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

କୁମାରଗୁରଵେ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵାଯ ତେ ନମଃ

କୁମାରଙ୍କ ଗୁରୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମୃଗଵ୍ଯାଧାଯ ମହତେ ବ୍ରହ୍ମାଧିପତଯେ ନମଃ

ବଡ଼ ଶିକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଯୋଗିନେ ଯୋଗଗମ୍ଯାଯ ଯୋଗମାଯାଯ ତେ ନମଃ

ଯୋଗୀ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଯୋଗମାୟା ସ୍ୱରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

କପାଲିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ପତଯେ ନମଃ

ଖପର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତାରାମଣିଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମହ୍ଯଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା କାମାନ୍ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ପରମେଶ୍ଵର

ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ମୋତେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।

ପପାତ ପାଦଯୋର୍ଵିପ୍ରା ଦେଵଦେଵ୍ଯୋଃ ସ ଦଣ୍ଡଵତ୍

ସେ ଦେବଦମ୍ପତିଙ୍କ ପାଦତଳରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ିଗଲେ।

ବଭାଷେ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରନିଃ ସ୍ଵନଃ

ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର ମେଘର ଗମ୍ଭୀରତା ପରି ଥିଲା।

ତ୍ଵମେଵ ଦାତା ସର୍ଵେଷାଂ କାମାନାଂ କାମିନାମିହ

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦାତା କେବଳ ତୁମେ।

ନାନଵାପ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ତାତ ଵିଦ୍ଯତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ତୁମ ପାଖରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ।

ମହାଦେଵଂ ମହାଯୋଗଂ ସ୍ଵେନ ଯୋଗେନ କେଶଵ

ହେ କେଶବ, ସେ ମହାଦେବ, ମହାଯୋଗୀ, ନିଜ ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା—

ଉଵାଚ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ଦେଵୀଂ ଚ ହିମଶୈଲଜାମ୍

ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଓ ହିମପର୍ବତର କନ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି—

ଇଚ୍ଛାମ୍ଯାତ୍ମସମଂ ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତଂ ଦେହି ଶଙ୍କର

ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଚାହେଁ, ଯିଏ ମୋ ପରି ହେବ, ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେବ; ଏହି ଦୟା କର, ହେ ଶଙ୍କର।

ଦେଵୀମାଲୋକ୍ଯ ଗିରିଜାଂ କେଶଵଂ ପରିଷସ୍ଵଜେ

ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, କେଶବ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।

ଵ୍ଯାଜହାର ହୃଷୀକେଶଂ ଦେଵୀ ହିମଗିରୀନ୍ଦ୍ରଜା

ହିମପର୍ବତର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବୀ, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଅନନ୍ଯାମୀଶ୍ଵରେ ଭକ୍ତିମାତ୍ମନ୍ଯପି ଚ କେଶଵ

ହେ କେଶବ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ନିଜ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଭକ୍ତି—