କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅଵିନ୍ଦତ୍ ପୁତ୍ରକାନ୍ ରୁଦ୍ରାତ୍ ସୁରଭିର୍ଭକ୍ତିସଂଯୁତା

ସୁରଭି, ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପୁଅମାନେ ପାଇଥିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ହରଂ ଶ୍ରୀମନ୍ନିର୍ଭଯା ନିର୍ଵୃତିଂ ଯଯୁଃ

ଶ୍ରୀମାନ୍ ହରଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ଭୟହୀନ ହୋଇ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଲବ୍ଧଵାନ୍ ପରମଂ ଯୋଗଂ ଗ୍ରନ୍ଥକାରତ୍ଵମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ପରମ ଯୋଗ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଲାଭ କଲେ।

ପୌରାଣିକୀଂ ସୁପୁଣ୍ଯାର୍ଥାଂ ସଚ୍ଛିଷ୍ଯେଷୁ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ

ସେ ପୁରାତନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୂଲ୍ୟବାନ ଗ୍ରନ୍ଥଟିକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପଢ଼ାଇଲେ।

ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ସହସ୍ତ୍ରାଣି ଶ୍ଲୋକାନାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଠିକ୍ ବାର ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।

ଇହୈଵ ଖ୍ଯାପିତଂ ଶିଷ୍ଯୈଃ ଶାଂଶପାଯନଭାଷିତମ୍

ଏଠିରେ, ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶାଂଶପାୟନଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ।

ଚକାର ତନ୍ନିଯୋଗେନ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍

ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ, ସେ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କଲେ।

ଶୁକ୍ରୋ ମହେଶ୍ଵରାତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଲବ୍ଧୋ ଯୋଗଵିଦାଂ ଵରଃ

ଶୁକ୍ର, ଯେଉଁଠି ଯୋଗ ଜାଣିଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ପୁଅ ଭାବେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଲେ।

ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି ଵିଶ୍ଵେଶମୁଗ୍ରଂ ଭୀମଂ କପର୍ଦିନମ୍

ତୁମେ ଏହି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୀମ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।

ଵ୍ରତଂ ପାଶୁପତଂ ଯୋଗଂ କୃଷ୍ଣାଯାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣେ

ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଏବଂ ଯୋଗ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କର କର୍ମ ନିର୍ମଳ, ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ତତ୍ରୈଵ ତପସା ଦେଵଂ ରୁଦ୍ରମାରାଧଯତ୍ ପ୍ରଭୁଃ

ସେଠାରେ ଏହି ପ୍ରଭୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।

ଜଜାପ ରୁଦ୍ରମନିଶଂ ଶିଵୈକାହିତମାନସଃ

ତାଙ୍କର ମନ ସିର୍ଫ ଶିବଙ୍କୁ ଲଗାଇ ରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦିନ ରାତି ଜପ କରିଥିଲେ।

ଅଦୃଶ୍ଯତ ମହାଦେଵୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦେଵ୍ଯା ମହେଶ୍ଵରଃ

ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର, ଦେବୀଙ୍କ ସହ ଆକାଶରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।

ଦେଵ୍ଯା ମହାଦେଵମସୌ ଦଦର୍ଶ

ଦେବୀଙ୍କ ସହ ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ସହସ୍ତ୍ରସୂର୍ଯପ୍ରତିମଂ ଦଦର୍ଶ

ସେ ତାଙ୍କୁ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖିଲେ।

ପ୍ରାଣେଶ୍ଵରଂ ଶଂଭୁମସୌ ଦଦର୍ଶ

ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ପ୍ରାଣଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ତମାଦିଦେଵଂ ପୁରତୋ ଦଦର୍ଶ

ସେ ସେଇ ଆଦିଦେବଙ୍କୁ ନିଜ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।

ଶଙ୍ଖାସିଚକ୍ରାର୍ପିତହସ୍ତମାଦ୍ଯମ୍

ସେ ଆଦିପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶଂଖ, ତଳୱାର ଏବଂ ଚକ୍ର ହାତରେ ଧରିଥିବା ଦେଖିଲେ।

ପିତାମହଂ ଲୋକଗୁରୁଂ ଦିଵସ୍ଥମ୍

ସେ ପିତାମହ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଦେଖିଲେ।

କୁମାରମଗ୍ନିପତିମଂ ସଶାଖମ୍

ସେ କୁମାର, ଅଗ୍ନିର ନାଥ, ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ଚାପି ମନୁଂ ଦଦର୍ଶ

ସେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।

ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯଥାତ୍ମାନମସୌ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ

ସେ ନିଜ ମନରେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ।

ତ୍ଵାମେଵ ସର୍ଵ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ସନ୍ତଃ

ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକେ କହନ୍ତି, ତୁମେ ଏକାକି ସମସ୍ତ କିଛି।

ସତ୍ଵାମେକଂ ଶରଣମୁପୈମି ଦେଵମୀଶମ୍

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ତୁମକୁ, ଦେବ, ଈଶ୍ୱର ଭାବେ ଶରଣ ନେଉଛି।

ତ୍ଵାମେକଂ ଶରଣମୁପୈମି ଦେଵମୀଶମ୍

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ତୁମକୁ, ଦେବ, ଈଶ୍ୱର ଭାବେ ଶରଣ ନେଉଛି।

ସ୍ମୃତ୍ଵା ତେ ପଦଯୁଗଲଂ ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍

ତୁମ ଦୟାରେ, ମୁଁ ତୁମର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ସ୍ମରଣ କରେଉଛି।

ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵାମହମୁପୈମି ସତ୍ଯଵିଭଵଂଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରନ୍ତଂଶିଵମ୍

ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ, ସତ୍ୟ ଓ ମହିମାମୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ଶିବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରେଉଛି।

ମହାଦେଵାଯ ତେ ନିତ୍ଯମୀଶାନାଯ ନମୋ ନମଃ

ମହାଦେବ, ନିତ୍ୟ ଇଶ୍ୱର, ମୁଁ ପୁନି ପୁନି ତୁମକୁ ଶିରୋନମନ କରେଉଛି।

ନମସ୍ତେ ଵଜ୍ରହସ୍ତାଯ ଦିଗ୍ଵସ୍ତ୍ରାଯ କପର୍ଦିନେ

ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।