କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଯଯୌ ସ ତୂର୍ଣଂ ଗୋଵିନ୍ଦଃ ସ୍ଥାନଂ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ଗୋବିନ୍ଦ ତାହା ମହାତ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ।

ଚକାର ଦେଵକୀସୂନୁର୍ଦେଵର୍ଷିପିତୃତର୍ପଣମ୍

ଦେବକୀର ପୁଅ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କଲେ।

ଲିଙ୍ଗାନି ପୂଜଯାମାସ ଶଂଭୋରମିତତେଜସଃ

ସେ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଲିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କଲେ।

ପୂଜଯାଞ୍ଚକ୍ରିରେ ପୁଷ୍ପୈରକ୍ଷତୈସ୍ତତ୍ର ଵାସିନଃ

ସେଠାର ନିବାସୀମାନେ ଫୁଲ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳରେ ପୂଜା କଲେ।

ତସ୍ଥିରେ ନିଶ୍ଚଲାଃ ସର୍ଵେ ଶୁଭାଙ୍ଗଂ ତନ୍ନିଵାସିନଃ

ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୁଭ ଅଙ୍ଗରେ ଅଚଳ ହୋଇ ଦଢ଼ିଆ ରହିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମୀହିତାନ୍ଯାସନ୍ ନିଷ୍କ୍ରାମନ୍ତି ପୁରାହିରମ୍

ଆଶା କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ପୁରାତନ ନଗରରୁ ବାହାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଆଦାଯ ପୁଷ୍ପଵର୍ଯାଣି ମୁନୀନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାଵିଶଦ୍ ଗୃହମ୍

ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫୁଲ ନେଇ, ମହାମୁନିଙ୍କର ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଜଟାଚୀରଧରଂ ଶାନ୍ତଂ ନନାମ ଶିରସା ମୁନିମ୍

ଜଟା ଓ ଚିର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶାନ୍ତ ମୁନିଙ୍କୁ ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଆସନେ ଚାସଯାମାସ ଯୋଗିନାଂ ପ୍ରଥମାତିଥିମ୍

ସେ ଯୋଗୀମାନେଂକୁ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଅତିଥିକୁ ଆସନ ଉପରେ ବସାଇଲେ।

ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯକ୍ତସଂସ୍ଥାନଂ ଶିଷ୍ଯଭାଵେନ ସଂସ୍ଥିତମ୍

ଅଦୃଶ୍ୟ ଆକାରର ବିଷ୍ଣୁ, ଶିଷ୍ୟର ଭାବରେ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ।

ଯଦ୍ ସାକ୍ଷାଦେଵ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ମଦ୍ଗେହଂ ଵିଷ୍ଣୁରାଗତଃ

ସେଇ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆତ୍ମା, ସେ ନିଜେ ମୋ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ତାଦୃଶସ୍ଯାଥ ଭଵତଃ କିମାଗମନକାରଣମ୍

ଏପରି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁଠି ଆସିଛନ୍ତି, ସେଥିରେ କଣ କାରଣ ଅଛି?

ଵ୍ଯାଜହାର ମହାଯୋଗୀ ଵଚନଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ତମ୍

ମହାଯୋଗୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।

ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଭଵତଃ ସ୍ଥାନଂ ଭଗଵଦ୍ଦର୍ଶନୋତ୍ସୁକଃ

ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆତୁର ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସିଛି।

ମଯାଚିରେଣ କୁତ୍ରାହଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ତମୁମାପତିମ୍

ମୁଁ କେଉଁଠି, କେତେ ଦିନ ପରେ, ସେ ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି?

ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୋଗ୍ରେଣ ତପସା ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵେହ ଯତ୍ନତଃ

ଭକ୍ତି ଓ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ସହିତ, ଏଠି ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟା କର।

ଧ୍ଯାଯନ୍ତୋ ଽତ୍ରାସତେ ଦେଵଂ ଜାପିନସ୍ତାପସାଶ୍ଚ ଯେ

ଏଠି, ଯେଉଁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ଜପ କରନ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୋଇ ରହନ୍ତି।

କ୍ରୀଡତେ ଵିଵିଧୈର୍ଭୂତୈର୍ଯୋଗିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ

ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହିତ ଖେଳନ୍ତି, ଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।

ଲେଭେ ମହେଶ୍ଵରାଦ୍ ଯୋଗଂ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ

ଭଗବତ୍ ଋଷି ବସିଷ୍ଠ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଯୋଗ ଲାଭ କରିଥିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ଲବ୍ଧଵାନୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ପରମ ଜ୍ଞାନ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

ଅଵିନ୍ଦତ୍ ପୁତ୍ରକାନ୍ ରୁଦ୍ରାତ୍ ସୁରଭିର୍ଭକ୍ତିସଂଯୁତା

ସୁରଭି, ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପୁଅମାନେ ପାଇଥିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ହରଂ ଶ୍ରୀମନ୍ନିର୍ଭଯା ନିର୍ଵୃତିଂ ଯଯୁଃ

ଶ୍ରୀମାନ୍ ହରଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ଭୟହୀନ ହୋଇ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଲବ୍ଧଵାନ୍ ପରମଂ ଯୋଗଂ ଗ୍ରନ୍ଥକାରତ୍ଵମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ପରମ ଯୋଗ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଲାଭ କଲେ।

ପୌରାଣିକୀଂ ସୁପୁଣ୍ଯାର୍ଥାଂ ସଚ୍ଛିଷ୍ଯେଷୁ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ

ସେ ପୁରାତନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୂଲ୍ୟବାନ ଗ୍ରନ୍ଥଟିକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପଢ଼ାଇଲେ।

ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ସହସ୍ତ୍ରାଣି ଶ୍ଲୋକାନାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଠିକ୍ ବାର ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।

ଇହୈଵ ଖ୍ଯାପିତଂ ଶିଷ୍ଯୈଃ ଶାଂଶପାଯନଭାଷିତମ୍

ଏଠିରେ, ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶାଂଶପାୟନଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ।

ଚକାର ତନ୍ନିଯୋଗେନ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍

ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ, ସେ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କଲେ।

ଶୁକ୍ରୋ ମହେଶ୍ଵରାତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଲବ୍ଧୋ ଯୋଗଵିଦାଂ ଵରଃ

ଶୁକ୍ର, ଯେଉଁଠି ଯୋଗ ଜାଣିଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ପୁଅ ଭାବେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଲେ।

ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି ଵିଶ୍ଵେଶମୁଗ୍ରଂ ଭୀମଂ କପର୍ଦିନମ୍

ତୁମେ ଏହି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୀମ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।