କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାଗେଵ କଂସସ୍ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଜଘାନ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ

ତାହାର ପୂର୍ବରୁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କଂସ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।

ଋଜୁଦାସୋ ଭଦ୍ରଦାସଃ କୀର୍ତିମାନପି ପୂର୍ଵଜଃ

ଋଜୁଦାସ, ଭଦ୍ରଦାସ ଓ ବଡ଼ ଭାଇ କୀର୍ତ୍ତିମାନ—

ଅସୂତ ରାମଂ ଲୋକେଶଂ ବଲଭଦ୍ରଂ ହଲାଯୁଧମ୍

ସେ ରାମ, ଲୋକନାଥ, ବଳଭଦ୍ର, ହଲାୟୁଧଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ଅସୂତ ଦେଵକୀ କୃଷ୍ଣଂ ଶ୍ରୀଵତ୍ସାଙ୍କିତଵକ୍ଷସମ୍

ଦେବକୀ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ବିଶିଷ୍ଟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ତସ୍ଯାମୁତ୍ପାଦଯାମାସ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ନିଶଠୋଲ୍ମୁକୌ

ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୁଇଜଣ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଓ ତଳୱାରଧାରୀ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ।

ବଭୂଵୁରାତ୍ମଜାସ୍ତାସୁ ଶତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ତ୍ରଶଃ

ସେମାନଙ୍କର ଶତେ ଶତେ, ପରେ ହଜାରେ ହଜାରେ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ।

ଚାରୁଶ୍ରଵାଶ୍ଚାରୁଯଶାଃ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ଶଙ୍ଖ ଏଵ ଚ

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରୁଶ୍ରବା, ଚାରୁୟଶା, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶଂଖ ଥିଲେ।

ଵିଶିଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵପୁତ୍ରାଣାଂ ସଂବଭୂଵୁରିମ୍ ସୁତାଃ

ଏହି ପୁଅମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ।

ଜାମ୍ବଵତ୍ଯବ୍ରଵୀତ୍ କୃଷ୍ଣଂ ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ଶୁଚିସ୍ମିତା

ଶୁଭ୍ର ହସର ମାଲିକା ଜାମ୍ବବତୀ, ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।

ସୁରେଶସଦୃଶଂ ପୁତ୍ରଂ ଦେହି ଦାନଵସୂଦନ

"ଦାନବ ନାଶକ, ମୋତେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସମାନ ପୁଅ ଦିଅ।"

ସମାରେଭେ ତପଃ କର୍ତୁଂ ତପୋନିଧିରରିନ୍ଦମଃ

ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା, ତପସ୍ୟାର ଧନ ଥିବା ସେ, ତପ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲେଭେ ସୁତଂ ରୁଦ୍ରଂ ତପ୍ତ୍ଵା ତୀଵ୍ରଂ ମହତ୍ ତପଃ

ତିବ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ।

ତତାପ ଘୋରଂ ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ ନିଦାନଂ ତପସସ୍ତପଃ

ପୁଅ ପାଇଁ ସେ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ତପସ୍ୟାର ମୂଳ କାରଣ।

ଚଚାର ସ୍ଵାତ୍ମନୋ ମୂଲଂ ବୋଧଯନ୍ ଭାଵମୈଶ୍ଵରମ୍

ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାର ମୂଳକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ଦିବ୍ୟ ଚେତନାର ଅନୁଭବ କଲେ।

ଆଶ୍ରମଂ ତୂପମନ୍ଯୋର୍ଵୈ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ସେ ମହାତ୍ମା ମୁନି ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।

ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସକୃତଲକ୍ଷଣଃ

ତାଙ୍କ ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଥିଲା, ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିଲା।

ଋଷୀଣାମାଶ୍ରମୈର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ଵେଦଘୋଷନିନାଦିତମ୍

ସେଠାରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଥିଲା, ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣର ଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା।

ଵିମଲସ୍ଵାଦୁପାନୀଯୈଃ ସରୋଭିରୁପଶୋଭିତମ୍

ସେଠା ଶୁଭ୍ର, ମଧୁର ଓ ଶୀତଳ ଝିଲିକା ଜଳାଶୟରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।

ଋଷିକୈରୃଷିପୁତ୍ରୈଶ୍ଚ ମହାମୁନିଗଣୈସ୍ତଥା

ସେଠାରେ ଋଷି, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ମୁନିମାନଙ୍କ ସମୁଦାୟ ଥିଲେ।

ଯୋଗିଭିର୍ଧ୍ଯାନନିରତୈର୍ନାସାଗ୍ରଗତଲୋଚନୈଃ

ସେଠାରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଯୋଗୀମାନେ, ନାକର ଟିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ବସିଥିଲେ।

ନଦୀଭିରଭିତୋ ଜୁଷ୍ଟଂ ଜାପକୈର୍ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ

ସେଠା ନଦୀମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲା, ଜପ କରୁଥିବା ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଉପରେ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଥିଲେ।

ପ୍ରଶାନ୍ତୈଃ ସତ୍ଯସଂକଲ୍ପୈର୍ନିଃ ଶୋକୈର୍ନିରୁପଦ୍ରଵୈଃ

ଶାନ୍ତ, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ, ଦୁଃଖରହିତ ଓ ଅଶାନ୍ତିହୀନ ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।

ସେଵିତଂ ତାପସୈର୍ନିତ୍ଯ ଜ୍ଞାନିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ

ଏଠାକୁ ସଦା ତପସ୍ୱୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି।

ଗଙ୍ଗା ଭଗଵତୀ ନିତ୍ଯଂ ଵହତ୍ଯେଵାଘନାଶିନୀ

ଭଗବତୀ ଗଙ୍ଗା ସଦା ଏଠାରେ ବହେ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।

ପ୍ରଣାମେନାଥ ଵଚସା ପୂଜଯାମାସ ମାଧଵଃ

ତାପରେ ମାଧବ ଶିର ନମାଇ ଓ ମଧୁର କଥାରେ ପୂଜା କଲେ।

ପ୍ରଣେମୁର୍ଭକ୍ତିସଂଯୁକ୍ତା ଯୋଗିନାଂ ପରମଂ ଗୁରୁମ୍

ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ପ୍ରୋଚୁରନ୍ଯୋନ୍ଯମଵ୍ଯକ୍ତମାଦିଦେଵଂ ମହାମୁନିମ୍

ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଅଦୃଶ୍ୟ, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା ଓ ମହାମୁନି ବିଷୟରେ କଥା ହେଲେ।

ଅଗଚ୍ଛତ୍ଯଧୁନା ଦେଵଃ ପୁରାଣପୁରୁଷଃ ସ୍ଵଯମ୍

ଏବେ ସେଠାକୁ ସ୍ୱୟଂ ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ଦେବତା ଆସିଲେ।

ଅମୂର୍ତୋ ମୂର୍ତିମାନ୍ ଭୂତ୍ଵା ମୁନୀନ୍ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିହାଗତଃ

ନିରାକାର ଥିବା ସେ, ଆକାର ଧାରଣ କରି, ମୁନିମାନେଂକୁ ଦେଖିବାକୁ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।