କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଉପମଙ୍ଗୁସ୍ତଥା ମଙ୍ଗୁରନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ସୁତାଃ

ଉପମଙ୍ଗୁ ଏବଂ ମଙ୍ଗୁ, ଏହା ସହିତ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

ଉପଦେଵଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ତଯୋର୍ଵିଶ୍ଵପ୍ରମାଥିନୌ

ପୁଣ୍ୟ ଆତ୍ମା ଉପଦେବ ଏବଂ ବିଶ୍ୱପ୍ରମାଥିନ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ।

ଅଶ୍ଵଗ୍ରୀଵଃ ସୁବାହୁଶ୍ଚ ସୁପାର୍ଶ୍ଵକଗଵେଷଣୌ

ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ, ସୁବାହୁ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ କଗବେଷଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

କୁକୁରଂ ଭଜମାନଂ ଚ ଶୁଚିଂ କମ୍ବଲବର୍ହିଷମ୍

କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶୁଚି ଏବଂ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

କପୋତରୋମା ଵିପୁଲସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଵିଲୋମକଃ

କପୋତରୋମା ଏବଂ ବିପୁଳ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଲୋମକ।

ଖ୍ଯାଯତେ ତସ୍ଯ ନାମାନୁରନୋରାନକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ

ତାଙ୍କର ନାମ ଅନୁ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ବି କୁହାଯାଏ।

ଵରଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଦେଵୋ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକମହେଶ୍ଵରଃ

ତାଙ୍କୁ ଲୋକମହେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା ଏକ ଅଭିଷ୍ଟ ଦାନ କରିଥିଲେ।

ଗୁରୋରଭ୍ଯଧିକଂ ଵିପ୍ରାଃ କାମରୂପିତ୍ଵମେଵ ଚ

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ତାଙ୍କର ଗୁରୁଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିବାର ସମର୍ଥ୍ୟ ପାଇଥିଲେ।

ପୂଜଯାମାସ ଗାନେନ ସ୍ଥାଣୁଂ ତ୍ରିଦଶପୂଜିତମ୍

ସେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଥିବା ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।

କନ୍ଯାରତ୍ନଂ ଦଦୌ ଦେଵୋ ଦୁର୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି

ଦେବତା ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ କନ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ମିଳି ପାରନଥିଲେ।

ଅଶିକ୍ଷଯଦମିତ୍ରଘ୍ନଃ ପ୍ରିଯାଂ ତାଂ ଭ୍ରାନ୍ତଲୋଚନାମ୍

ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା ସେ, ତାହା ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଭ୍ରମଣଶୀଳ ଚକ୍ଷୁଅଳି କନ୍ୟାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।

ରୂପଲାଵଣ୍ଯସଂପନ୍ନାଂ ହ୍ରୀମତୀମପି କନ୍ଯକାମ୍

ସେଇ କନ୍ୟା ରୂପ ଓ ଲାବଣ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଲଜ୍ଜାଶୀଳ ଥିଲେ।

ଶିକ୍ଷଯାମାସ ଵିଧିଵଦ୍ ଗାନଵିଦ୍ଯାଂ ଚ କନ୍ଯକାମ୍

ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଗୀତ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।

ଉଦ୍ଵଵାହାତ୍ମଜାଂ କନ୍ଯାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ତୁ ମାନସୀମ୍

ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ମନରେ ଜନ୍ମିଥିବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।

ଵୀଣାଵାଦନତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନ୍ ଗାନଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦାନ୍

ସେ ବୀଣା ବାଜାଇବାର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣୁଥିଲେ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।

ପୂଜଯାମାସ ଗାନେନ ଦେଵଂ ତ୍ରିପୁରନାଶନମ୍

ସେ ଗୀତ ଗାଇ ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ସୁବାହୁର୍ନାମ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ତାମାଦାଯ ଯଯୌ ପୁରୀମ୍

ସୁବାହୁ ନାମକ ଗନ୍ଧର୍ବ ସେଉଁଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ନିଜ ସହରକୁ ଚଲିଗଲେ।

ସୁଷେଣଵୀରସୁଗ୍ରୀଵସୁଭୋଜନରଵାହନାଃ

ସୁଷେଣ, ବୀର, ସୁଗ୍ରୀବ, ସୁଭୋଜନ ଓ ରବାହନ—

ପୁନର୍ଵସୁଶ୍ଚାଭିଜିତଃ ସଂବଭୂଵାହୁକଃ ସୁତଃ

ପୁନର୍ବସୁ, ଆଭିଜିତ ଓ ସମ୍ଭଭୂବ ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ।

ଦେଵକସ୍ଯ ସୁତା ଵୀରା ଜଜ୍ଞିରେ ତ୍ରିଦଶୋପମାଃ

ଦେବକଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ତେଷାଂ ସ୍ଵସାରଃ ସପ୍ତାସନ୍ ଵସୁଦେଵାଯ ତା ଦଦୌ

ତାଙ୍କର ସାତଜଣୀ ଭଉଣୀମାନେଙ୍କୁ ସେ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଦେଵକୀ ଚାପି ତାସାଂ ତୁ ଵରିଷ୍ଠାଭୂତ୍ ସୁମଧ୍ଯମା

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଦେହଯୁକ୍ତ ଦେବକୀ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।

ସୁଭୂମୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପାଲଶ୍ଚ ତୁଷ୍ଟିମାଞ୍ଛଙ୍କୁରେଵ ଚ

ସୁଭୂମି, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ତୁଷ୍ଟିମାନ୍ ଓ ଶଙ୍କୁର—

ତସ୍ଯ ଶୂରଃ ଶମିସ୍ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରସ୍ତତୋ ଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କଠାରୁ ଶୂର ଜନ୍ମିଲେ; ଶୂରଠାରୁ ଶମିଷ୍ଟ; ତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ର ହେଲେ।

ସ ଶୂରସ୍ତତ୍ସୁତୋ ଧୀମାନ୍ ଵସୁଦେଵୋ ଽଥ ତତ୍ସୁତଃ

ସେ ପ୍ରଜ୍ଞାଶାଳୀ ଶୂରଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବସୁଦେବ, ତାଙ୍କର ପୁଅ—

ବଭୂଵ ଦେଵକୀପୁତ୍ରୋ ଦେଵୈରଭ୍ଯର୍ଥିତୋ ହରିଃ

ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ସେ ହରି।

ଅସୂତ ପତ୍ନୀ ସଂକର୍ଷଂ ରାମଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ହଲାଯୁଧମ୍

ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜେଷ୍ଠ ହଲାୟୁଧ ରାମ, ସଂକର୍ଷଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ହଲାଯୁଧଃ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛେଷଃ ସଂକର୍ଷଣଃ ପ୍ରଭୁଃ

ହଲାୟୁଧ ସଂକର୍ଷଣ ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ଶେଷ ନାଗ।

ବଭୂତ ତସ୍ଯାଂ ଦେଵକ୍ଯାଂ ରୋହିଣ୍ଯାମପି ମାଧଵଃ

ଦେବକୀ ଓ ରୋହିଣୀ ଦୁହିଁଠାରୁ ମାଧବଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।