ତ୍ରିଲୋକମାତୁସ୍ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଶଶାଙ୍କାଦିତ୍ଯସଂନ୍ନିଭମ୍
ତିନି ଜଗତଙ୍କର ମାଆଁଙ୍କର ସେଠି ଥିବା ସ୍ଥାନଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା।
ଶୂଲେନୋରସି ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ପାତଯାମାସ ତଂ ଭୁଵି
ସେ ତାଙ୍କୁ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଛାତିରେ ଘୁସି ଭୂମିରେ ପଡ଼ାଇଦେଲେ।
ଇଦାନୀଂ ନିର୍ଭଯସ୍ତୂର୍ଣଂ ସ୍ଥାନେ ଽସ୍ମିନ୍ ରାକ୍ଷସୋ ହତଃ
ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଯିବା ପରେ, ସେ ନିର୍ଭୟ ଓ ଦ୍ରୁତ ହେଲେ।
ପୁରୀଂ ଜଗାମ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପୁରନ୍ଦରପୁରୋପମାମ୍
ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ସହର ସମାନ ଏକ ସହରକୁ ଯାଇଲେ।
ଈଜେ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ହେମୈର୍ଦେଵୀଂ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ଓ ସୁନାରେ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦେଵ୍ଯା ଭକ୍ତୋ ମହାତେଜାଃ ଶକୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଓ ବଡ଼ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ ଶକୁନି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ।
ଈଜେ ସ ଚାଶ୍ଵମେଧେନ ଦେଵକ୍ଷତ୍ରଶ୍ଚ ତତ୍ସୁତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦେବକ୍ଷତ୍ର ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯମଭୂତ୍ ତସ୍ଯ ସୁତ୍ରାମା ଚାନୁରେଵ ଚ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ—ସୁତ୍ରାମା ଓ ଅନୁର।
ମହାତ୍ମା ଦାନନିରତୋ ଧନୁର୍ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ
ସେ ମହାନ ଆତ୍ମା, ଦାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଶାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଵର୍ତଯାମାସ କୁଣ୍ଡଗୋଲାଦିଭିଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ସେ କୁଣ୍ଡଗୋଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରଚାର କଲେ।
ପ୍ରଵର୍ତତେ ମହାଶାସ୍ତ୍ରଂ କୁଣ୍ଡାଦୀନାଂ ହିତାଵହମ୍
କୁଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାରୀ ଏହି ମହାଶାସ୍ତ୍ର ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା।
ପୁଣ୍ଯଶ୍ଲୋକୋ ମହାରାଜସ୍ତେନ ଵୈ ତତ୍ପ୍ରଵର୍ତିତମ୍
ସେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ମହାରାଜା ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରଚଳିତ କଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଚ ଭଜମାନାଖ୍ଯଂ ଧନୁର୍ଵେଦଵିଦାଂ ଵରମ୍
ଅଧିକାରୀ, ଭଜମାନ ନାମକ ଜେଷ୍ଠ ପୁଅ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତୋ ମମ ଭୂଯାଦିତି ପ୍ରଭୁଃ
ମୋର ପୁଅ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହେଉ—ଏଭଳି ଭଗବାନ କହିଥିଲେ।
ଧାର୍ମିକୋ ରୂପସଂପନ୍ନସ୍ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନରତଃ ସଦା
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ରୂପଶ୍ରୀମାନ୍, ସଦା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନରେ ଲଗ୍ନ।
ତେଷାଂ ପ୍ରଧାନୌ ଵିଖ୍ଯାତୌ ନିମିଃ କୃକଣ ଏଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିମି ଓ କୃକଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରମୁଖ ଥିଲେ।
ଵୃଷ୍ଣେଃ ସୁମିତ୍ରୋ ବଲଵାନନମିତ୍ରଃ ଶିନସ୍ତଥା
ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ପୁଅମାନେ—ସୁମିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରସେନସ୍ତୁ ମହାଭାଗଃ ସତ୍ରାଜିନ୍ନାମ ଚୋତ୍ତମଃ
ପ୍ରସେନା ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସତ୍ରାଜିତ୍ ଉତ୍ତମ ଥିଲେ।
ସତ୍ଯଵାନ୍ ସତ୍ଯସଂପନ୍ନଃ ସତ୍ଯକସ୍ତତ୍ସୁତୋ ଽଭଵତ୍
ସତ୍ୟବାନ୍ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅର ନାମ ଥିଲା ସତ୍ୟକ।
କୁଣିସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୋ ଧୀମାଂସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଯୁଗନ୍ଧରଃ
ସତ୍ୟକଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ କୁଣି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଯୁଗନ୍ଧର।
ଜଜ୍ଞାତେ ତନଯୌ ପୃଶ୍ନେଃ ଶ୍ଵଫଲ୍କଶ୍ଚିତ୍ରକଶ୍ଚ ହ
ପୃଶ୍ନିଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ—ଶ୍ୱଫଳ୍କ ଏବଂ ଚିତ୍ରକ।
ଉପମଙ୍ଗୁସ୍ତଥା ମଙ୍ଗୁରନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ସୁତାଃ
ଉପମଙ୍ଗୁ ଏବଂ ମଙ୍ଗୁ, ଏହା ସହିତ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଉପଦେଵଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ତଯୋର୍ଵିଶ୍ଵପ୍ରମାଥିନୌ
ପୁଣ୍ୟ ଆତ୍ମା ଉପଦେବ ଏବଂ ବିଶ୍ୱପ୍ରମାଥିନ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ।
ଅଶ୍ଵଗ୍ରୀଵଃ ସୁବାହୁଶ୍ଚ ସୁପାର୍ଶ୍ଵକଗଵେଷଣୌ
ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ, ସୁବାହୁ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ କଗବେଷଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
କୁକୁରଂ ଭଜମାନଂ ଚ ଶୁଚିଂ କମ୍ବଲବର୍ହିଷମ୍
କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶୁଚି ଏବଂ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
କପୋତରୋମା ଵିପୁଲସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଵିଲୋମକଃ
କପୋତରୋମା ଏବଂ ବିପୁଳ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଲୋମକ।
ଖ୍ଯାଯତେ ତସ୍ଯ ନାମାନୁରନୋରାନକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ
ତାଙ୍କର ନାମ ଅନୁ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ବି କୁହାଯାଏ।
ଵରଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଦେଵୋ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକମହେଶ୍ଵରଃ
ତାଙ୍କୁ ଲୋକମହେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା ଏକ ଅଭିଷ୍ଟ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଗୁରୋରଭ୍ଯଧିକଂ ଵିପ୍ରାଃ କାମରୂପିତ୍ଵମେଵ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ତାଙ୍କର ଗୁରୁଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିବାର ସମର୍ଥ୍ୟ ପାଇଥିଲେ।
ପୂଜଯାମାସ ଗାନେନ ସ୍ଥାଣୁଂ ତ୍ରିଦଶପୂଜିତମ୍
ସେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଥିବା ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।