କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଉର୍ଵଶୀଂ ତାଂ ମନଶ୍ଚକ୍ରେ ତସ୍ଯା ଏଵେଯମର୍ହତି

ସେ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ମନରେ ଧରିଲେ, 'ଏହି ମାଳା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ' ବୋଲି ଭାବିଲେ।

ଚକାର ସୁମହଦ୍ ଯୁଦ୍ଧଂ ମାଲାମାଦାତୁମୁଦ୍ଯତଃ

ମାଳା ନେବା ପାଇଁ ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।

ଜଗାମ ତାମପ୍ସରସଂ କାଲିନ୍ଦୀଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଦରାତ୍

ସେ ଉତ୍ସାହରେ କାଳିନ୍ଦୀ ନାମକ ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।

ବଭ୍ରାମ ସକଲାଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସମନ୍ଵିତାମ୍

ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁରିଲେ।

ଜଗାମ ଶୈଲପ୍ରଵରଂ ହେମକୂଟମିତି ଶ୍ରୁତମ୍

ସେ ହେମକୂଟ ନାମକ ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।

କାମଂ ସଂଦଧିରେ ଘୋରଂ ଭୂଷିତଂ ଚିତ୍ରମାଲଯା

ଅଦ୍ଭୁତ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର କାମନାରେ ଲିନ ହେଲେ।

ନ ପଶ୍ଯତି ସ୍ମତାଃ ସର୍ଵାଗିରିଶୃଙ୍ଗାଣିଜଗ୍ମିଵାନ୍

ମୋହରେ ପଡ଼ି, ସେ ଚାଲିବା ସମୟରେ କୌଣସି ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।

ଦେଵଲୋକଂ ମହାମେରୁଂ ଯଯୌ ଦେଵପରାକ୍ରମଃ

ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ ଦେବଲୋକ ଓ ମହାମେରୁକୁ ଗଲେ।

ଭେଜେ ଶୃଙ୍ଗାଣ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଵବାହୁବଲଭାଵିତଃ

ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଭରସା କରି, ସେ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଅତିକ୍ରମ କରି ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟଵାନନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀଂ ତସ୍ଯୈ ମାଲାଂ ଦଦୌ ପୁନଃ

ସେ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷରହିତ ଶରୀରରେ ଦେଖି, ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ମାଳା ଦେଲେ।

ରେମେ କୃତାର୍ଥମାତ୍ମାନଂ ଜାନାନଃ ସୁଚିରଂ ତଯା

ସେ ନିଜକୁ ସଫଳ ଭାବି, ତାଙ୍କ ସହ ବହୁଦିନ ଆନନ୍ଦରେ କାଟିଲେ।

କିଂ କୃତଂ ଭଵତା ପୂର୍ଵଂ ପୁରୀଂ ଗତ୍ଵା ଵୃଥା ନୃପ

ହେ ରାଜା, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ସେହି ସହରକୁ ଯାଇ କ'ଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା?

କଣ୍ଵସ୍ଯ ଦର୍ଶନଂ ଚୈଵ ମାଲାପହରଣଂ ତଥା

କଣ୍ବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ମାଳା ନେବା ଘଟଣା ହେଲା।

ଶାପଂ ଦାସ୍ଯତି ତେ କଣ୍ଵୋ ମମାପି ଭଵତଃ ପ୍ରିଯା

କଣ୍ବ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେବେ, ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ତୁମଠାରୁ ଅଲଗା ହେଇଯିବ।

ନ ତତ୍ଯଜାଥ ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଂ ତତ୍ର ସଂନ୍ଯସ୍ତମାନସଃ

ତୁମେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିଲେ, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।

ସୁରୋମଶଂ ପିଙ୍ଗଲାକ୍ଷଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ସର୍ଵଦା

ସେ ସଦା ସୁରୋମଶଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ଆଖି ପିଙ୍ଗଳ ଏବଂ କେଶ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଉଥିଲେ।

ଧିଙ୍ମାମିତି ଵିନିଶ୍ଚିତ୍ଯତପଃ କର୍ତୁଂ ସମାରଭତ୍

ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କଲି, ଏହିଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଭୂଯ ଏଵ ଦ୍ଵାଦଶକଂ ଵାଯୁଭକ୍ଷୋ ଽଭଵନ୍ନୃପଃ

ପୁଣିଥରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜା କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇ ରହିଲେ।

ଵାସମପ୍ସରସା ଭୂଯସ୍ତପୋଯୋଗମନୁତ୍ତମମ୍

ସେ ଏକ ଅପ୍ସରାସଙ୍କ ସହିତ ବସି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କଲେ।

କର୍ତୁକାମୋ ହି ନିର୍ବୋଜଂ ତସ୍ଯାଘମିଦମବ୍ରଵୀତ୍

ଖାଦ୍ୟ ବିନା ବ୍ରତ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ, ଯାହାରେ ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।

ଆସ୍ତେ ମୋଚଯିତୁଂ ଲୋକଂ ତତ୍ର ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ

ସେଠାରେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ବସିଛନ୍ତି।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଲିଙ୍ଗଙ୍କିଲ୍ବିଷାନ୍ମୋକ୍ଷ୍ଯସେ ଽଖିଲାତ୍

ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ଦେଖିଲେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।

ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ହରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାପାନ୍ମୁକ୍ତୋ ଽଭଵତ୍ ତତଃ

ବାରାଣସୀରେ ହରଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ପରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।

ଯାଜଯାମାସ ତଂ କଣ୍ଵୋ ଯାଚିତୋ ଘୃଣଯା ମୁନିଃ

କଣ୍ବ ମୁନି ଦୟାରେ ବିନୟ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ।

ବଭୂଵ ଜାତମାତ୍ରଂ ତଂ ରାଜାନମୁପତସ୍ଥିରେ

ସେ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରୁ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ।

କନ୍ଯା ଜଗୃହିରେ ସର୍ଵା ଜନ୍ଧର୍ଵଦଯିତା ଦ୍ଵିଜାଃ

ସମସ୍ତ କନ୍ୟା, ଯେଉଁମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ଵଂଶଃ ପାପହରୋ ନୃଣାଂ କ୍ରୋଷ୍ଟୋରପି ନିବୋଧତ

କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ବଂଶ ମଧ୍ୟ, ଯାହା ମାନବମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରେ, ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମହାନ୍ ସ୍ଵାତିରୁଶଦ୍ଗୁସ୍ତତ୍ସୁତୋ ଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ମହାନ ସ୍ୱାତି ଥିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଶଦ୍ଗୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଅଥ ଚୈତ୍ରରଥିର୍ଲୋକେ ଶଶବିନ୍ଦୁରିତି ସ୍ମୃତଃ

ପରେ, ଏହି ଜଗତରେ ଚୈତ୍ରରଥିଙ୍କୁ ଶଶବିନ୍ଦୁ ବୋଲି ଜଣାଯାଉଥିଲା।