କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଶତପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ତସ୍ଯାସନ୍ ତାଲଜଙ୍ଘାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ

ତାଙ୍କର ଶତାଧିକ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଳଜଂଘ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।

ଵୃଷପ୍ରଭୃତଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଯାଦଵାଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମିଣଃ

ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ, ବୃଷ ଆଦି, ସେମାନେ ଯାଦବ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।

ମଧୋଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵାସୀଦ୍ ଵୃଷଣସ୍ତସ୍ଯ ଵଂଶଭାକ୍

ମଧୁଙ୍କର ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବୃଷଣ ତାଙ୍କ ବଂଶର ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ।

ଦୁର୍ଜଯସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽବୂତ୍ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ

ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦୁର୍ଜୟ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ।

ପତିଵ୍ରତାସୀତ୍ ପତିନା ସ୍ଵଧର୍ମପରିପାଲିକା

ତାଙ୍କର ଜଣେ ଜନୀ ଥିଲେ, ସେ ପତି ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ନିଜ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।

ଅପଶ୍ଯଦୁର୍ଵଶୀଂ ଦେଵୀଂ ଗାଯନ୍ତୀଂ ମଧୁରସ୍ଵନାମ୍

ସେମାନେ ଦେବୀ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗାଉଥିଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚ ସୁଚିରଂ କାଲଂ ଦେଵି ରନ୍ତୁଂ ମଯାର୍ଽହସି

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସେ କହିଲେ, 'ଦେବୀ, ତୁମେ ମୋ ସହ ମିଳିବା ଉଚିତ।'

ରେମେ ତେନ ଚିରଂ କାଲଂ କାମଦେଵମିଵାପରମ୍

ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କଲେ, ଯେପରି ଅନ୍ୟ କାମଦେବଙ୍କ ସହ।

ଗମିଷ୍ଯାମି ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ହସନ୍ତୀ ସାବ୍ରଵୀଦ୍ ଵଚଃ

ସେ ହସି କହିଲେ, 'ମୁଁ ରମ୍ୟ ପୁରୀକୁ ଯିବି।'

ପ୍ରୀତିଃ ସଂଜାଯତେ ମହ୍ଯଂ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଵତ୍ସରଂ ପୁନଃ

'ମୋ ମନରେ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମିଛି; ମୁଁ ଆଉ ଏକ ବର୍ଷ ରହିବି।'

ଆଗମିଷ୍ଯାମି ଭୂଯୋ ଽତ୍ର ତନ୍ମେ ଽନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି

'ମୁଁ ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସିବି; ଏହା ପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦେବା।'

ନାନ୍ଯଯାପ୍ସରସା ତାଵଦ୍ ରନ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵତ୍ ପୁନଃ

'ସେଯାଏଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅପ୍ସରାସହ ମିଳିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।'

ଗତ୍ଵା ପତିଵ୍ରତାଂ ପତ୍ନୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବୀତୋ ଽଭଵନ୍ନୃପଃ

ସେ ତାଙ୍କ ପତିବ୍ରତା ଜନୀକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଭୟଭୀତ ହେଲେ।

ଭୀତଂ ପ୍ରସନ୍ନଯା ପ୍ରାହ ଵାଚା ପୀନପଯୋଧରା

ତାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ଦେଖି, ମଧୁର କଥାରେ ସେ ଅଧରା ଦେବୀ କହିଲେ।

ତଦ୍ ବ୍ରୂହି ମେ ଯଥା ତତ୍ତ୍ଵଂ ନ ରାଜ୍ଞାଂ କୀର୍ତଯେ ତ୍ଵିଦମ୍

'ଏହାର ସତ୍ୟ କଥା ମୋତେ କହ, ମୁଁ ଏହି କଥା ରାଜାମାନେ ପାଖରେ କହିବିନାହିଁ।'

ନୋଵାଚ କିଞ୍ଚିନ୍ନୃପତିର୍ଜ୍ଞାନଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଵେଦ ସା

ରାଜା କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ।

ଭୀତେ ତ୍ଵଯି ମହାରାଜ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ତେ ନାଶମେଷ୍ଯତି

ହେ ମହାରାଜ, ଯଦି ଆପଣ ଭୟ କରିବେ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବ।

ଗତ୍ଵା କଣ୍ଵାଶ୍ରମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ମହାମୁନିମ୍

ପବିତ୍ର କଣ୍ବା ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ଜଗାମ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ମହାବଲଃ

ମହାବଳୀ ସେ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଢାଳକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଚାଲିଗଲେ।

ଭ୍ରାଜମାନଂ ଶ୍ରିଯା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଭୂଷିତଂ ଦିଵ୍ଯମାଲଯା

ଆକାଶରେ ଦେବୀୟ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ତାହା ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆଭାମୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।

ଉର୍ଵଶୀଂ ତାଂ ମନଶ୍ଚକ୍ରେ ତସ୍ଯା ଏଵେଯମର୍ହତି

ସେ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ମନରେ ଧରିଲେ, 'ଏହି ମାଳା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ' ବୋଲି ଭାବିଲେ।

ଚକାର ସୁମହଦ୍ ଯୁଦ୍ଧଂ ମାଲାମାଦାତୁମୁଦ୍ଯତଃ

ମାଳା ନେବା ପାଇଁ ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।

ଜଗାମ ତାମପ୍ସରସଂ କାଲିନ୍ଦୀଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଦରାତ୍

ସେ ଉତ୍ସାହରେ କାଳିନ୍ଦୀ ନାମକ ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।

ବଭ୍ରାମ ସକଲାଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସମନ୍ଵିତାମ୍

ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁରିଲେ।

ଜଗାମ ଶୈଲପ୍ରଵରଂ ହେମକୂଟମିତି ଶ୍ରୁତମ୍

ସେ ହେମକୂଟ ନାମକ ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।

କାମଂ ସଂଦଧିରେ ଘୋରଂ ଭୂଷିତଂ ଚିତ୍ରମାଲଯା

ଅଦ୍ଭୁତ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର କାମନାରେ ଲିନ ହେଲେ।

ନ ପଶ୍ଯତି ସ୍ମତାଃ ସର୍ଵାଗିରିଶୃଙ୍ଗାଣିଜଗ୍ମିଵାନ୍

ମୋହରେ ପଡ଼ି, ସେ ଚାଲିବା ସମୟରେ କୌଣସି ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।

ଦେଵଲୋକଂ ମହାମେରୁଂ ଯଯୌ ଦେଵପରାକ୍ରମଃ

ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ ଦେବଲୋକ ଓ ମହାମେରୁକୁ ଗଲେ।

ଭେଜେ ଶୃଙ୍ଗାଣ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଵବାହୁବଲଭାଵିତଃ

ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଭରସା କରି, ସେ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଅତିକ୍ରମ କରି ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।