ପୁରୁମେଵ କନୀଯାସଂ ପିତୁର୍ଵଚନପାଲକମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପୁରୁ ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଏବଂ ପିତାଙ୍କର କଥା ମାନିଥିଲେ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାମୁତ୍ତାରାଯାଂ ଚ ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଂ ଚାନୁମକଲ୍ପଯତ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଉତ୍ତରା ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଏବଂ ଅନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ରାଜାପି ଦାରସହିତୋ ନଵଂ ପ୍ରାପ ମହାଯଶାଃ
ମହାୟଶସ୍ବୀ ରାଜା ତାଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ରାଣୀ ସହିତ ନଅଜଣ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ।
ସହସ୍ତ୍ରଜିତ୍ ତଥାଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ କ୍ରୋଷଟୁର୍ନାଲୋ ଽଜିତୋରଘୁଃ
ସହସ୍ରଜିତ ସବୁଠୁ ବଡ଼, ତାପରେ କ୍ରୋଷତ୍ରୁ, ନଳ, ଅଜିତ ଏବଂ ରଘୁ।
ସୁତାଃ ଶତଜିତୋ ଽପ୍ଯାସଂସ୍ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
ଶତଜିତଙ୍କର ମଧ୍ୟ ତିନିଜଣ ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଥିଲେ।
ହୈହଯସ୍ଯାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମ ଇତ୍ଯଭିଵିଶ୍ରୁତଃ
ହୈହୟଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଧର୍ମ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଧର୍ମନେତ୍ରସ୍ଯ କୀର୍ତିସ୍ତୁ ସଂଜିତସ୍ତତ୍ସୁତୋ ଽଭଵତ୍
ଧର୍ମନେତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ କୀର୍ତ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ସଂଜିତ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ଦାଯାଦୋ ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଧନକସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାଶ୍ଚତ୍ଵାରୋ ଲୋକସମ୍ମତାଃ
ଧନକଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ।
କୃତୌଜାଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଥୋ ଽଭୂତ୍ କାର୍ତଵୀର୍ଯୋର୍ଽଜୁନୋ ଽଭଵତ୍
କୃତଉଜା ଚତୁର୍ଥ, ତାଙ୍କଠାରୁ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମିଲେ।
ତସ୍ଯ ରାମୋ ଽଭଵନ୍ମୃତ୍ଯୁର୍ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ।
କୃତାସ୍ତ୍ରା ବଲିନଃ ଶୂରା ଧର୍ମାତ୍ମାନୋ ନମସ୍ଵିନଃ
ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ପ୍ରବୀଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୂର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବଂ ନମ୍ର ଥିଲେ।
ଜଯଧ୍ଵଜଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ ନାରାଯଣପରୋ ନୃପଃ
ଜୟଧ୍ୱଜ ଏକ ପ୍ରବଳ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତା ମହାତ୍ମାନଃ ପୂଜଯନ୍ତି ସ୍ମ ଶଙ୍କରମ୍
ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଜଗାମ ଶରଣଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦୈଵତଂ ଧର୍ମତତ୍ପରଃ
ସେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଈଶ୍ଵରାରାଧନରତଃ ପିତାସ୍ମାକମଭୂଦିତି
ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଆମ ପିତା ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋରଂଶେନ ସଂଭୂତା ରାଜାନୋ ଯନ୍ମହୀତଲେ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ରହୁଥିବା ରାଜାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ପୂଜନୀଯୋ ଯତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାଲକୋ ଜଗତୋ ହରିଃ
ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ତିସ୍ତ୍ରସ୍ତୁ ମୂର୍ତଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତହେତଵଃ
ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ସଂହାରର କାରଣ ଭାବେ ତିନିଟି ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ସୃଜେଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ରଜୋମୂର୍ତିଃ ସଂହରେତ୍ ତାମସୋ ହରଃ
ବ୍ରହ୍ମା ରଜୋଗୁଣରେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ହର, ତମୋଗୁଣରେ ସଂହାର କରନ୍ତି।
ଆରାଧ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଃ କେଶଵଃ କେଶିମର୍ଦନଃ
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, କେଶବ, କେଶୀ ନାଶକ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରୋଚୁଃ ସଂହାରକୃଦ୍ ରୁଦ୍ରଃ ପୂଜନୀଯୋ ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ
ସେମାନେ କହିଲେ: ଯିଏ ସଂହାର କରନ୍ତି, ରୁଦ୍ର, ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ତମୋଗୁଣଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କଲ୍ପାନ୍ତେ ସଂହରେତ୍ ପ୍ରଭୁଃ
କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ପ୍ରଭୁ ତମୋଗୁଣକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ସଂହାର କରନ୍ତି।
ସଂହରେଦ୍ ଵିଦ୍ଯଯା ସର୍ଵଂ ସଂସାରଂ ଶୂଲଭୃତ୍ ତଯା
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ସମସ୍ତ ସଂସାରକୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସଂହାର କରନ୍ତି।
ସତ୍ତ୍ଵେନ ମୁଚ୍ଯତେ ଜନ୍ତୁଃ ସତ୍ତ୍ଵାତ୍ମା ଭଗଵାନ୍ ହରିଃ
ସତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଭଗବାନ ହରି ସତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱରୂପ।
ମୋଚଯେତ୍ ସତ୍ତ୍ଵସଂଯୁକ୍ତଃ ପୂଜଯେଶଂ ତତୋ ହରମ୍
ଯିଏ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଅନ୍ୱିତ, ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ; ଏହିଠାରୁ ପ୍ରଭୁ ହରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵଧର୍ମୋ ମୁକ୍ତଯେ ପନ୍ଥା ନାନ୍ଯୋ ମୁନିଭିରଷ୍ଯତେ
ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପଥ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମାନ୍ୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଋଷିମାନେ କହନ୍ତି।
ଆରାଧନଂ ପରୋ ଧର୍ମୋ ପୁରାରେରମିତୌଜସଃ
ପୁରାତନ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୂଜା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ।
ଯଦର୍ଜୁନୋ ଽସ୍ମଜ୍ଜନକଃ ସ୍ଵଧର୍ମଂ କୃତଵାନିତି
ଏହି ଅର୍ଜୁନ, ଆମ ପୂର୍ବଜ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରମାଣମୃଷଯୋ ହ୍ଯତ୍ର ବ୍ରୂଯୁସ୍ତେ ଯତ୍ ତଥୈଵ ତତ୍
ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ ପ୍ରମାଣ; ସେମାନେ ଯାହା କହନ୍ତି, ସେହି ଠିକ।