କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅସଂଶଯାଯ ପ୍ରଦଦାଵସ୍ଯୈ ରାମାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍

ନିଶ୍ଚିତ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ସେ ତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଲେ।

ମେନେ ସମାଗତଂ ରାମଂ ପ୍ରୀତିଵିସ୍ଫାରିତେକ୍ଷଣା

ଖୁସିରେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଆନନ୍ଦରେ ବଡ଼ ହେଲା, ସେ ଭାବିଲେ ରାମ ଆସିଛନ୍ତି।

ନଯିଷ୍ଯେ ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୁରୁକ୍ତ୍ଵା ରାମଂ ଯଯୌ ପୁନଃ

'ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ତୁମକୁ ଆଣିବେ' ବୋଲି କହି ସେ ପୁଣି ଚଲିଗଲେ।

ତସ୍ଥୌ ରାମେଣ ପୁରତୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ ପୂଜିତଃ

ସେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଦଉଡ଼ିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।

ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ ଯୁଦ୍ଧାଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ଚକ୍ରେ ହି ରକ୍ଷସାମ୍

ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ମନସ୍କଲେ।

ସେତୁଂ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା ରାଵଣଂ ହତଵାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ

ଉତ୍ତମ ଧର୍ମାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ ସେତୁ ତିଆରି କରି ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

ଆନଯାମାସ ତାଂ ସୀତାଂ ଵାଯୁପୁତ୍ରସହାଯଵାନ୍

ବାୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ପୁନି ଆଣିଲେ।

ସ୍ଥାପଯାମାସ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥଂ ପୂଜଯାମାସ ରାଘଵଃ

ରାଘବ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।

ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମେଵ ଭଗଵାନ୍ ଦତ୍ତଵାନ୍ ଵରମୁତ୍ତମମ୍

ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ଦୃଶ୍ୟ ରୂପେ ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।

ମହାପାତକସଂଯୁକ୍ତାସ୍ତେଷାଂ ପାପଂ ଵିନଶ୍ଯତୁ

ଯେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ପାପରେ ଜଡିତ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ।

ଦର୍ଶନାଦେଵ ଲିଙ୍ଗସଲ୍ଯ ନାଶଂ ଯାନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ

ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କେବଳ କଲେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯାଵତ୍ ସେତୁଶ୍ଚ ତାଵଚ୍ଚ ସ୍ଥାସ୍ଯାମ୍ଯତ୍ର ତିରୋହିତଃ

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେତୁ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ରହିବି।

ସ୍ମରଣାଦେଵ ଲିଙ୍ଗସ୍ଯ ଦିନପାପଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି

ଲିଙ୍ଗକୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ଦିନର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

ସନନ୍ଦୀ ସଗଣୋ ରୁଦ୍ରସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସେଠାରେ ନନ୍ଦୀ ସହିତ ରୁଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସଙ୍ଗୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଅଭିଷିକ୍ତୋ ମହାତେଜା ଭରତେନ ମହାବଲଃ

ବହୁତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କୁ ଭରତ ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଯଜ୍ଞେନ ଯଜ୍ଞହନ୍ତାରମଶ୍ଵମେଧେନ ଶଙ୍କରମ୍

ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ଯଜ୍ଞ ନାଶକ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଲଵଶ୍ଚ ସୁମହାଭାଗଃ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଵିତ୍ ସୁଧୀଃ

ଲବ ବହୁତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ନଲସ୍ତୁ ନିଷଧସ୍ଯାଭୂନ୍ନଭସ୍ତମାଦଜାଯତ

ନଳ ନିଷଧର ରାଜା ହେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ନଭସ୍ ଜନ୍ମିଲେ।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵଦ୍ ଵୀରୋ ଦେଵାନୀକଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ପ୍ରବଳ ଓ ଶୂର ଦେବାନୀକ।

ତସ୍ମାଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଵଲୋକସ୍ତୁ ତାରାପୀଡସ୍ତୁ ତତ୍ସୁତଃ

ତାଙ୍କଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ତାରାପୀଡ।

ସର୍ଵେ ପ୍ରାଧାନ୍ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସମାସେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵୁର୍ହି ଷଡିନ୍ଦ୍ରସମତେଜସଃ

ତାଙ୍କର ଛଅ ଝିଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ।

ଶତାଯୁଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତାଯୁଶ୍ଚ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ଚୈଵୋର୍ଵଶୀସୁତାଃ

ସେମାନେ ହେଲେ ଶତାୟୁ, ଶ୍ରୁତାୟୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ।

ସ୍ଵର୍ଭାନୁତନଯାଯାଂ ଵୈ ପ୍ରଭାଯାମିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍

ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଯେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ଝିଅ ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ।

ନହୁଷସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାଃ ଷଡିନ୍ଦ୍ରୋପମତେଜସଃ

ନହୁଷଙ୍କର ଛଅଜଣ ଔଲାଦ ଥିଲେ, ଯାଙ୍କର ତେଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଥିଲା।

ଯତିର୍ଯଯାତିଃ ସଂଯାତିରାଯାତିଃ ପଞ୍ଚକୋ ଽଶ୍ଵକଃ

ସେମାନେ ହେଲେ ଯତି, ଯୟାତି, ସଂୟାତି, ଆୟାତି, ବିୟାତି ଏବଂ ଅଶ୍ୱକ।

ଶର୍ମିଷ୍ଠାମାସୁରୀଂ ଚୈଵ ତନଯାଂ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ

ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କର ଝିଅ, ଜନ୍ମରୁ ଏକ ଆସୁରୀ ଥିଲେ।

ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଂ ଚାନୁଂ ଚ ପୂରୁଂ ଚ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଚାପ୍ଯଜୀଜନତ୍

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଏବଂ ପୁରୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।