କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଯଯୌ ଵନଂ ସପତ୍ନୀକଃ କୃତ୍ଵା ସମଯମାତ୍ମଵାନ୍

ସ୍ୱୟଂନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରାମ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିବା ପରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।

ଉଵାସ ତତ୍ର ମତିମାନ୍ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ସହ ପ୍ରଭୁଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପ୍ରଭୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ବସିଲେ।

ପରିଵ୍ରାଜକଵେଷେଣ ସୀତାଂ ହୃତ୍ଵା ଯଯୌ ପୁରୀମ୍

ଏକ ସନ୍ୟାସୀର ଭେଷ ଧରି ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ସେ ନିଜ ସହରକୁ ଚଲିଗଲା।

ଦୁଃ ଖଶୋକାଭିସଂତପ୍ତୌ ବଭୂଵତୁରରିନ୍ଦମୌ

ଶତ୍ରୁନାଶକ ଦୁଇଜଣ ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।

ଵାନରାଣାମଭୂତ୍ ସଖ୍ଯଂ ରାମସ୍ଯାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣଃ

ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ରାମଙ୍କ ସହିତ ବାନରମାନେ ମିତ୍ରତା କରିଲେ।

ଵାଯୁପୁତ୍ରୌ ମହାତେଜା ରାମସ୍ଯାସୀତ୍ ପ୍ରିଯଃ ସଦା

ବାୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ ସଦା ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।

ଆନଯିଷ୍ଯାମି ତାଂ ସୀତାମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଚଚାର ହ

'ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଆଣିବି' ବୋଲି କହି ସେ ଖୋଜିବାକୁ ଚାଲିଲେ।

ଜଗାମ ରାଵଣପୁରୀଂ ଲଙ୍କାଂ ସାଗରସଂସ୍ଥିତାମ୍

ସେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ରାବଣଙ୍କ ସହର ଲଙ୍କାକୁ ଗଲେ।

ଅପଶ୍ଯଦମଲାଂ ସୀତାଂ ରାକ୍ଷସୀଭିଃ ସମାଵୃତାମ୍

ସେ ଦେଖିଲେ ନିର୍ମଳ ସୀତା ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ।

ରାମମିନ୍ଦୀଵରଶ୍ଯାମଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଂ ଚାତ୍ମସଂସ୍ଥିତମ୍

ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ନୀଳ କମଳ ପରି କଳା ରାମ ଓ ନିଜେ ଉପରେ ଅଟୁଟ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବିଷୟରେ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।

ଅସଂଶଯାଯ ପ୍ରଦଦାଵସ୍ଯୈ ରାମାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍

ନିଶ୍ଚିତ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ସେ ତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଲେ।

ମେନେ ସମାଗତଂ ରାମଂ ପ୍ରୀତିଵିସ୍ଫାରିତେକ୍ଷଣା

ଖୁସିରେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଆନନ୍ଦରେ ବଡ଼ ହେଲା, ସେ ଭାବିଲେ ରାମ ଆସିଛନ୍ତି।

ନଯିଷ୍ଯେ ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୁରୁକ୍ତ୍ଵା ରାମଂ ଯଯୌ ପୁନଃ

'ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ତୁମକୁ ଆଣିବେ' ବୋଲି କହି ସେ ପୁଣି ଚଲିଗଲେ।

ତସ୍ଥୌ ରାମେଣ ପୁରତୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ ପୂଜିତଃ

ସେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଦଉଡ଼ିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।

ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ ଯୁଦ୍ଧାଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ଚକ୍ରେ ହି ରକ୍ଷସାମ୍

ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ମନସ୍କଲେ।

ସେତୁଂ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା ରାଵଣଂ ହତଵାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ

ଉତ୍ତମ ଧର୍ମାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ ସେତୁ ତିଆରି କରି ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

ଆନଯାମାସ ତାଂ ସୀତାଂ ଵାଯୁପୁତ୍ରସହାଯଵାନ୍

ବାୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ପୁନି ଆଣିଲେ।

ସ୍ଥାପଯାମାସ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥଂ ପୂଜଯାମାସ ରାଘଵଃ

ରାଘବ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।

ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମେଵ ଭଗଵାନ୍ ଦତ୍ତଵାନ୍ ଵରମୁତ୍ତମମ୍

ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ଦୃଶ୍ୟ ରୂପେ ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।

ମହାପାତକସଂଯୁକ୍ତାସ୍ତେଷାଂ ପାପଂ ଵିନଶ୍ଯତୁ

ଯେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ପାପରେ ଜଡିତ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ।

ଦର୍ଶନାଦେଵ ଲିଙ୍ଗସଲ୍ଯ ନାଶଂ ଯାନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ

ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କେବଳ କଲେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯାଵତ୍ ସେତୁଶ୍ଚ ତାଵଚ୍ଚ ସ୍ଥାସ୍ଯାମ୍ଯତ୍ର ତିରୋହିତଃ

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେତୁ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ରହିବି।

ସ୍ମରଣାଦେଵ ଲିଙ୍ଗସ୍ଯ ଦିନପାପଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି

ଲିଙ୍ଗକୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ଦିନର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

ସନନ୍ଦୀ ସଗଣୋ ରୁଦ୍ରସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସେଠାରେ ନନ୍ଦୀ ସହିତ ରୁଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସଙ୍ଗୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଅଭିଷିକ୍ତୋ ମହାତେଜା ଭରତେନ ମହାବଲଃ

ବହୁତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କୁ ଭରତ ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଯଜ୍ଞେନ ଯଜ୍ଞହନ୍ତାରମଶ୍ଵମେଧେନ ଶଙ୍କରମ୍

ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ଯଜ୍ଞ ନାଶକ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଲଵଶ୍ଚ ସୁମହାଭାଗଃ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଵିତ୍ ସୁଧୀଃ

ଲବ ବହୁତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ନଲସ୍ତୁ ନିଷଧସ୍ଯାଭୂନ୍ନଭସ୍ତମାଦଜାଯତ

ନଳ ନିଷଧର ରାଜା ହେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ନଭସ୍ ଜନ୍ମିଲେ।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵଦ୍ ଵୀରୋ ଦେଵାନୀକଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ପ୍ରବଳ ଓ ଶୂର ଦେବାନୀକ।