କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ବଭାର ଶିରସା ଗଙ୍ଗାଂ ସୋମାନ୍ତେ ସୋମଭୂଷଣଃ

ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ ମାଥାରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଧାରଣ କଲେ।

ନାଭାଗସ୍ତସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ ସିନ୍ଧୁଦ୍ଵୀପସ୍ତତୋ ଽଭଵତ୍

ନାଭାଗଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ ହେଲେ।

ସୌଦାସସ୍ତସ୍ଯ ତନଯଃ ଖ୍ଯାତଃ କଲ୍ମାଷପାଦକଃ

ତାଙ୍କର ପୁଅ ସୌଦାସ, ଯିଏ କଳ୍ମାଷପାଦ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଅଶ୍ମକଂ ଜନଯାମସା ତମିକ୍ଷ୍ଵାକୁକୁଲଧ୍ଵଜମ୍

ସେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଗର୍ବ ଅଶ୍ମକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ସ ହି ରାମଭଯାଦ୍ ରାଜା ଵନଂ ପ୍ରାପ ସୁଦୁଃ ଖିତଃ

ସେ ରାଜା ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ତସ୍ମାଦ୍ ବିଲିବିଲିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵୃଦ୍ଧଶର୍ମାଚତତ୍ସୁତଃ

ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବିଲିବିଲି ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା।

ଦୀର୍ଘବାହୁଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ରଘୁସ୍ତସ୍ମାଦଜାଯତ

ବିଲିବିଲିଙ୍କର ପୁଅ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ।

ରାମୋ ଦାଶରଥିର୍ଵୋରୋ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ

ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ଯିଏ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିଲେ, ଜନ୍ମିଲେ।

ଜଜ୍ଞେ ରାଵଣନାଶାର୍ଥଂ ଵିଷ୍ଣୁରଂଶେନ ଵିଶ୍ଵକୃତ୍

ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଷ୍ଣୁ, ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ସୀତା ତ୍ରିଲୋକଵିଖ୍ଯାତା ଶୀଲୌଦାର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତା

ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଉଦାରତା ଥିବା ସୀତା।

ପ୍ରାଯଚ୍ଛଜ୍ଜାନକୀଂ ସୀତାଂ ରାମମେଵାଶ୍ରିତା ପତିମ୍

ଜନକ ରାମଙ୍କୁ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯିଏ ରାମଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ପ୍ରଦଦୌ ଶତ୍ରୁନାଶାର୍ଥଂ ଜନକାଯାଦ୍ଭୁତଂ ଧନୁଃ

ଶତ୍ରୁବିନାଶ ପାଇଁ, ଜନକ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନୁଷ ଦେଲେ।

ଅଘୋଷଯଦମିତ୍ରଘ୍ନୋ ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵାଃ

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଜଗତରେ ଘୋଷଣା କଲେ:

ଦେଵୋ ଵା ଦାନଵୋ ଵାପି ସ ସୀତାଂ ଲବ୍ଧୁମର୍ହତି

ଦେବ କିମ୍ବା ଦାନବ, ଯିଏ ସୀତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ, ସେଠି ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।

ଭଞ୍ଜଯାମାସ ଚାଦାଯ ଗତ୍ଵାସୌ ଲୀଲଯୈଵ ହି

ସେ ଯାଇ, ସହଜରେ ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗି ଉଠାଇଲେ।

ରାମଃ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା ସେନାମିଵ ଚ ଷଣ୍ମୁଖଃ

ପରମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମ, ସେନା ସହିତ ଷଣ୍ମୁଖ ଭଳି ଥିଲେ।

ରାମଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ସୁତଂ ଵୀରଂ ରାଜାନଂ କର୍ତୁମାରଭତ୍

ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଓ ବୀର ରାମଙ୍କୁ ରାଜା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ନିଵାରଯାମାସ ପତିଂ ପ୍ରାହ ସଂଭ୍ରାନ୍ତମାନସା

ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ମନେ କହିଲେ।

ପୂର୍ଵମେଵ ଵରୋ ଯସ୍ମାଦ୍ ଦତ୍ତୋ ମେ ଭଵତା ଯତଃ

ପୂର୍ବରୁ ଆପଣ ମୋତେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ସେହି କାରଣରୁ—

ବାଢମିତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ ଵାକ୍ଯଂ ତଥା ରାମୋ ଽପି ଧର୍ମଵିତ୍

ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ରାମ ଏହି କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହିଲେ।

ଯଯୌ ଵନଂ ସପତ୍ନୀକଃ କୃତ୍ଵା ସମଯମାତ୍ମଵାନ୍

ସ୍ୱୟଂନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରାମ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିବା ପରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।

ଉଵାସ ତତ୍ର ମତିମାନ୍ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ସହ ପ୍ରଭୁଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପ୍ରଭୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ବସିଲେ।

ପରିଵ୍ରାଜକଵେଷେଣ ସୀତାଂ ହୃତ୍ଵା ଯଯୌ ପୁରୀମ୍

ଏକ ସନ୍ୟାସୀର ଭେଷ ଧରି ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ସେ ନିଜ ସହରକୁ ଚଲିଗଲା।

ଦୁଃ ଖଶୋକାଭିସଂତପ୍ତୌ ବଭୂଵତୁରରିନ୍ଦମୌ

ଶତ୍ରୁନାଶକ ଦୁଇଜଣ ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।

ଵାନରାଣାମଭୂତ୍ ସଖ୍ଯଂ ରାମସ୍ଯାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣଃ

ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ରାମଙ୍କ ସହିତ ବାନରମାନେ ମିତ୍ରତା କରିଲେ।

ଵାଯୁପୁତ୍ରୌ ମହାତେଜା ରାମସ୍ଯାସୀତ୍ ପ୍ରିଯଃ ସଦା

ବାୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ ସଦା ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।

ଆନଯିଷ୍ଯାମି ତାଂ ସୀତାମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଚଚାର ହ

'ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଆଣିବି' ବୋଲି କହି ସେ ଖୋଜିବାକୁ ଚାଲିଲେ।

ଜଗାମ ରାଵଣପୁରୀଂ ଲଙ୍କାଂ ସାଗରସଂସ୍ଥିତାମ୍

ସେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ରାବଣଙ୍କ ସହର ଲଙ୍କାକୁ ଗଲେ।

ଅପଶ୍ଯଦମଲାଂ ସୀତାଂ ରାକ୍ଷସୀଭିଃ ସମାଵୃତାମ୍

ସେ ଦେଖିଲେ ନିର୍ମଳ ସୀତା ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ।