ଭାନୋଃ ସ ମଣ୍ଡଲଂ ଶୁଭ୍ରଂ ତତୋ ଯାତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାଠାରୁ ସେ ଭାସ୍କରଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣ୍ଡଳକୁ ଯାଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵଦ୍ ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତ୍ରଯ୍ଯାରୁଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣ ଭାବେ ଚିହ୍ନାଯାଏ।
ଭାର୍ଯା ସତ୍ଯଧନା ନାମ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମଜୀଜନତ୍
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସତ୍ୟଧନା ନାମରେ ପରିଚିତ, ତିନି ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ହରିତୋ ରୋହିତସ୍ଯାଥ ଧୁନ୍ଧୁସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୋ ଽଭଵତ୍
ରୋହିତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ହରିତ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧୁନ୍ଧୁ।
ଵିଜଯସ୍ଯାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରଃ କାରୁକୋ ନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ବିଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ କାରୁକ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ସଗରସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୌଽଭୂଦ୍ ରାଜା ପରମଧାର୍ମିକଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ସଗର, ଏକ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମଶୀଳ ରାଜା ଥିଲେ।
ତାଭ୍ଯାମାରାଧିତଃ ପ୍ରାଦାଦୌର୍ଵାଗ୍ନିର୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ଉର୍ବା ଋଷିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ।
ପ୍ରଭା ଷଷ୍ଟିସହସ୍ତ୍ରଂ ତୁ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଜଗୃହେ ଶୁଭା
ପ୍ରଭା ନାମକ ଶୁଭା ନାରୀ, ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଦିଲୀପସ୍ତୁ ଦିଲୀପାତ୍ ତୁ ଭଗୀରଥଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କଠାରୁ ଭାଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ।
ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ମହାଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବଦେବ ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ—
ବଭାର ଶିରସା ଗଙ୍ଗାଂ ସୋମାନ୍ତେ ସୋମଭୂଷଣଃ
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ ମାଥାରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଧାରଣ କଲେ।
ନାଭାଗସ୍ତସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ ସିନ୍ଧୁଦ୍ଵୀପସ୍ତତୋ ଽଭଵତ୍
ନାଭାଗଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ ହେଲେ।
ସୌଦାସସ୍ତସ୍ଯ ତନଯଃ ଖ୍ଯାତଃ କଲ୍ମାଷପାଦକଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ସୌଦାସ, ଯିଏ କଳ୍ମାଷପାଦ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଶ୍ମକଂ ଜନଯାମସା ତମିକ୍ଷ୍ଵାକୁକୁଲଧ୍ଵଜମ୍
ସେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଗର୍ବ ଅଶ୍ମକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସ ହି ରାମଭଯାଦ୍ ରାଜା ଵନଂ ପ୍ରାପ ସୁଦୁଃ ଖିତଃ
ସେ ରାଜା ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ବିଲିବିଲିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵୃଦ୍ଧଶର୍ମାଚତତ୍ସୁତଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବିଲିବିଲି ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା।
ଦୀର୍ଘବାହୁଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ରଘୁସ୍ତସ୍ମାଦଜାଯତ
ବିଲିବିଲିଙ୍କର ପୁଅ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ରାମୋ ଦାଶରଥିର୍ଵୋରୋ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ
ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ଯିଏ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିଲେ, ଜନ୍ମିଲେ।
ଜଜ୍ଞେ ରାଵଣନାଶାର୍ଥଂ ଵିଷ୍ଣୁରଂଶେନ ଵିଶ୍ଵକୃତ୍
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଷ୍ଣୁ, ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୀତା ତ୍ରିଲୋକଵିଖ୍ଯାତା ଶୀଲୌଦାର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତା
ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଉଦାରତା ଥିବା ସୀତା।
ପ୍ରାଯଚ୍ଛଜ୍ଜାନକୀଂ ସୀତାଂ ରାମମେଵାଶ୍ରିତା ପତିମ୍
ଜନକ ରାମଙ୍କୁ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯିଏ ରାମଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ଶତ୍ରୁନାଶାର୍ଥଂ ଜନକାଯାଦ୍ଭୁତଂ ଧନୁଃ
ଶତ୍ରୁବିନାଶ ପାଇଁ, ଜନକ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନୁଷ ଦେଲେ।
ଅଘୋଷଯଦମିତ୍ରଘ୍ନୋ ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଜଗତରେ ଘୋଷଣା କଲେ:
ଦେଵୋ ଵା ଦାନଵୋ ଵାପି ସ ସୀତାଂ ଲବ୍ଧୁମର୍ହତି
ଦେବ କିମ୍ବା ଦାନବ, ଯିଏ ସୀତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ, ସେଠି ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ଭଞ୍ଜଯାମାସ ଚାଦାଯ ଗତ୍ଵାସୌ ଲୀଲଯୈଵ ହି
ସେ ଯାଇ, ସହଜରେ ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗି ଉଠାଇଲେ।
ରାମଃ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା ସେନାମିଵ ଚ ଷଣ୍ମୁଖଃ
ପରମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମ, ସେନା ସହିତ ଷଣ୍ମୁଖ ଭଳି ଥିଲେ।
ରାମଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ସୁତଂ ଵୀରଂ ରାଜାନଂ କର୍ତୁମାରଭତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଓ ବୀର ରାମଙ୍କୁ ରାଜା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନିଵାରଯାମାସ ପତିଂ ପ୍ରାହ ସଂଭ୍ରାନ୍ତମାନସା
ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ମନେ କହିଲେ।
ପୂର୍ଵମେଵ ଵରୋ ଯସ୍ମାଦ୍ ଦତ୍ତୋ ମେ ଭଵତା ଯତଃ
ପୂର୍ବରୁ ଆପଣ ମୋତେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ସେହି କାରଣରୁ—