କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସ୍ଵପାଦୈର୍ଵିମିତଂ ଦେଶମଯାଚତ ବଲିଂ ତ୍ରିଭିଃ

ସେ ବଳିଙ୍କୁ ନିଜ ପାଦରେ ମାପି ତିନି ପଦ ଜମି ମାଗିଲେ।

ଆଚାମଯିତ୍ଵା ଭୃଙ୍ଗାରମାଦାଯ ସ୍ଵର୍ଣନିର୍ମିତମ୍

ଉପଚାର କରି, ସେ ସୁନାର ତୟାରି ଭୃଙ୍ଗାର ନେଲେ।

ନିପାତଯାମାସ ଜଲଂ ସୁଶୀତଲମ୍

ସେ ଏକଦମ ଢିଲା ଏବଂ ପବିତ୍ର ପାଣି ଢାଲିଲେ।

ପ୍ରକର୍ତୁକାମଃ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନମ୍

କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା, ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ,

ଯେ ତତ୍ର ଲୋକେ ନିଵସନ୍ତି ସିଦ୍ଧାଃ

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ବସୁଛନ୍ତି,

ଜଗାମ ଦିଵ୍ଯାଵରଣାନି ଭୂଯଃ

ସେ ପୁଣି ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ ଲାଗିଲେ।

ଗଙ୍ଗେତ୍ଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵ୍ଯୋମସଂସ୍ଥା

ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ତାକୁ ବ୍ରହ୍ମା 'ଗଙ୍ଗା' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵାସ୍ତତ୍ର ତତ୍ର ସ୍ତୁଵନ୍ତି

ସେଠାଏଁ ଏଠାଏଁ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଗୀତଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ।

ସ୍ଵଚେତସା ଯଂ ପ୍ରଣମନ୍ତି ଦେଵାଃ

ଦେବତାମାନେ ନିଜ ମନରୁ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାନ୍ତି।

ଲୋକତ୍ରଯଂ ଭଵତା ଭାଵଦତ୍ତମ୍

ତୁମେ ଏହି ତିନି ଜଗତକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦେଇଛ।

ତ୍ରିଵିକ୍ରମାଯାମିତଵିକ୍ରମାଯ

ଅପାର ପଦବି ଥିବା ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ,

ପାତାଲମୂଲଂ ପ୍ରଵିଶେତି ଭୂଯଃ

ତୁମେ ପୁଣିଥରେ ପାତାଳର ମୂଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛ।

ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯସେ କଲ୍ପଦାହେ ପୁନର୍ମାମ୍

ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତିବେଳେ, ତୁମେ ପୁଣି ମୋ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ।

ପୁରନ୍ଦରାଯ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁରୁରୁକ୍ରମଃ

ବିଶାଳ ପଦବି ଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ତିନି ଜଗତ ଦେଇଥିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମା ଶକ୍ରୋ ଽଥ ଭଗଵାନ୍ ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯମରୁଦ୍ଗଣାଃ

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶକ୍ର, ଭଗବାନ୍, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନେ—

ପଶ୍ଯତାମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ସେଠାରେ ହଠାତ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦେନାସୁରଵରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁନା ଵିଷ୍ଣୁତତ୍ପରଃ

ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ—

ପୂଜାଵିଧାନଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ତଦାହାସୌ ଚକାର ସଃ

ସେ ସମୟରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ଶିଖେଇଲେ।

ପ୍ରଣତଗତିଂ ପ୍ରଣିଧାଯ କର୍ମଯୋଗମ୍

ଭକ୍ତିର ପଥ ଓ କର୍ମର ଶିକ୍ଷା ଦେଇ,

ସ ଦେଵକାର୍ଯାଣି ସଦା କରୋତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ

ସେ ପରମପୁରୁଷ ସଦା ଦେବତାଙ୍କ କାମ କରନ୍ତି।

ତେଷାଂ ପ୍ରଧାନୋ ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ ବାଣୋ ନାମ ମହାବଲଃ

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ ନାମକ ଥିଲେ।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵଶମାନୀଯ ବାଧଯାମାସ ଵାସଵମ୍

ତିନି ଜଗତକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଇ, ବାଣ ବାସବଙ୍କୁ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ତ୍ଵଦୀଯୋ ବାଧତେ ହ୍ଯସ୍ମାନ୍ ବାଣୋ ନାମ ମହାସୁରଃ

ତୁମର ଅନୁଗତ ବଡ଼ ଅସୁର ବାଣ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି।

ଦଦାହ ବାଣସ୍ଯ ପୁରଂ ଶରେଣୈକେନ ଲୀଲଯା

ସେ ଏକମାତ୍ର ତୀରରେ ସହଜରେ ବାଣଙ୍କ ସହରକୁ ଜଳାଇଦେଲେ।

ଯଯୌ ଶରଣମୀଶାନଂ ଗୋପତିଂ ନୀଲଲୋହିତମ୍

ସେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଗୋପତି ଈଶାନଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।

ନିର୍ଗତ୍ଯ ତୁ ପୁରାତ୍ ତସ୍ମାତ୍ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ସେ ସହରରୁ ବାହାରି ଆସି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ଗାଣପତ୍ଯେନ ବାଣଂ ତଂ ଯୋଜଯାମାସ ଭାଵତଃ

ଗଣେଶଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେ ବାଣକୁ ସଜାଇଲେ।

ସ୍ଵର୍ଭାନୁର୍ଵୃଷପର୍ଵା ଚ ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ

ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଓ ବୃଷପର୍ବା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରମୁଖ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ଅନେକଶିରସାଂ ତଦ୍ଵତ୍ ଖେଚରାଣାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍

ଏହିପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ମଣିଷ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଅଛି।