କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଜଗାମ ଶରଣଂ ଵିଶ୍ଵଂ ପାଲଯାମାସ ଧର୍ମତଃ

ସେ ବିଶ୍ୱର ଆଶ୍ରୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ରୁହି ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।

ଅସୂତ କଶ୍ଯପାଚ୍ଚୈନଂ ଦେଵମାତାଦିତିଃ ସ୍ଵଯମ୍

ଦେବମାତା ଅଦିତି ନିଜେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଥରେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ନୀଲମେଘପ୍ରତୀକାଶଂ ଭ୍ରାଜମାନଂ ଶ୍ରିଯାଵୃତମ୍

ସେ ଗାଢ଼ ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଶ୍ରୀରେ ଭରିଥିଲେ।

ଉପେନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦ୍ରପ୍ରମୁଖା ବ୍ରହ୍ମା ଚର୍ଷିଗମୈର୍ଵୃତଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଋଷିମାନେ ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।

ସମାଚାରଂ ଭରଦ୍ଵାଜାତ୍ ତ୍ରିଲୋକାଯ ପ୍ରଦର୍ଶଯନ୍

ଭୃଗୁବନ୍ଧୁ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଦେଖାଇଲେ।

ସ ଯତ୍ ପ୍ରମାଣଂ କୁରୁତେ ଲୋକସ୍ତଦନୁଵର୍ତତେ

ସେ ଯେଉଁ ମାନଦଣ୍ଡ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ସେହିପରି ଚାଲନ୍ତି।

ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜ୍ଞେଶ୍ଵରଂ ଵିଷ୍ଣୁମର୍ଚଯାମାସ ସର୍ଵଗମ୍

ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ନାଥକୁ ପୂଜା କଲେ।

ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯଃ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ମହାତ୍ମନଃ

ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।

ଆସ୍ଥାଯ ଵାମନଂ ରୂପଂ ଯଜ୍ଞଦେଶମଥାଗମତ୍

ସେ ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଜଟିଲୋ ଵେଦାନୁଦ୍ଗିରନ୍ ଭସ୍ମମଣ୍ଡିତଃ

ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜଟାଧାରୀ, ବେଦ ପଢ଼ୁଥିବା, ଭସ୍ମ ଲାଗିଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।

ସ୍ଵପାଦୈର୍ଵିମିତଂ ଦେଶମଯାଚତ ବଲିଂ ତ୍ରିଭିଃ

ସେ ବଳିଙ୍କୁ ନିଜ ପାଦରେ ମାପି ତିନି ପଦ ଜମି ମାଗିଲେ।

ଆଚାମଯିତ୍ଵା ଭୃଙ୍ଗାରମାଦାଯ ସ୍ଵର୍ଣନିର୍ମିତମ୍

ଉପଚାର କରି, ସେ ସୁନାର ତୟାରି ଭୃଙ୍ଗାର ନେଲେ।

ନିପାତଯାମାସ ଜଲଂ ସୁଶୀତଲମ୍

ସେ ଏକଦମ ଢିଲା ଏବଂ ପବିତ୍ର ପାଣି ଢାଲିଲେ।

ପ୍ରକର୍ତୁକାମଃ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନମ୍

କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା, ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ,

ଯେ ତତ୍ର ଲୋକେ ନିଵସନ୍ତି ସିଦ୍ଧାଃ

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ବସୁଛନ୍ତି,

ଜଗାମ ଦିଵ୍ଯାଵରଣାନି ଭୂଯଃ

ସେ ପୁଣି ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ ଲାଗିଲେ।

ଗଙ୍ଗେତ୍ଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵ୍ଯୋମସଂସ୍ଥା

ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ତାକୁ ବ୍ରହ୍ମା 'ଗଙ୍ଗା' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵାସ୍ତତ୍ର ତତ୍ର ସ୍ତୁଵନ୍ତି

ସେଠାଏଁ ଏଠାଏଁ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଗୀତଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ।

ସ୍ଵଚେତସା ଯଂ ପ୍ରଣମନ୍ତି ଦେଵାଃ

ଦେବତାମାନେ ନିଜ ମନରୁ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାନ୍ତି।

ଲୋକତ୍ରଯଂ ଭଵତା ଭାଵଦତ୍ତମ୍

ତୁମେ ଏହି ତିନି ଜଗତକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦେଇଛ।

ତ୍ରିଵିକ୍ରମାଯାମିତଵିକ୍ରମାଯ

ଅପାର ପଦବି ଥିବା ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ,

ପାତାଲମୂଲଂ ପ୍ରଵିଶେତି ଭୂଯଃ

ତୁମେ ପୁଣିଥରେ ପାତାଳର ମୂଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛ।

ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯସେ କଲ୍ପଦାହେ ପୁନର୍ମାମ୍

ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତିବେଳେ, ତୁମେ ପୁଣି ମୋ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ।

ପୁରନ୍ଦରାଯ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁରୁରୁକ୍ରମଃ

ବିଶାଳ ପଦବି ଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ତିନି ଜଗତ ଦେଇଥିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମା ଶକ୍ରୋ ଽଥ ଭଗଵାନ୍ ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯମରୁଦ୍ଗଣାଃ

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶକ୍ର, ଭଗବାନ୍, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନେ—

ପଶ୍ଯତାମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ସେଠାରେ ହଠାତ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦେନାସୁରଵରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁନା ଵିଷ୍ଣୁତତ୍ପରଃ

ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ—

ପୂଜାଵିଧାନଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ତଦାହାସୌ ଚକାର ସଃ

ସେ ସମୟରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ଶିଖେଇଲେ।

ପ୍ରଣତଗତିଂ ପ୍ରଣିଧାଯ କର୍ମଯୋଗମ୍

ଭକ୍ତିର ପଥ ଓ କର୍ମର ଶିକ୍ଷା ଦେଇ,