କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନମୋ ଵାସୁଦେଵାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ

ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମାଇ।

ନମସ୍ତେ ଵରାହାଯ ଭୂଯୋ ନମସ୍ତେ

ବରାହଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ପୁନିଥରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।

ପ୍ରଭୋ ଵିଶ୍ଵଯୋନେ ଽଥ ଭୂଯୋ ନମସ୍ତେ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ପୁନିଥରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।

ଶିଵାଯୈକରୂପାଯ ଭୂଯୋ ନମସ୍ତେ

ଏକାକାର ଶିବଙ୍କୁ ପୁନିଥରେ ପ୍ରଣାମ।

ତୋଷିତଶ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ଵରେଣ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ହସିଥିବା ପରି ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।

ତ୍ଵାମେଵ ପୁତ୍ରଂ ଦେଵାନାଂ ହିତାଯ ଵରଯେ ଵରମ୍

ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ, ଆମେ ତୁମକୁ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଭାବେ ଚୟନ କରୁଛି।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାନପ୍ରମେଯସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ଅପାର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଦଧାର ଗର୍ଭଂ ଦେଵାନାଂ ମାତା ନାରାଯଣଂ ସ୍ଵଯମ୍

ଦେବତାମାନଙ୍କର ମାଆ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧରିଥିଲେ।

ଉତ୍ପାତା ଜଜ୍ଞିରେ ଘୋରା ବଲେର୍ଵୈରୋଚନେଃ ପୁରେ

ବଳି, ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହରରେ ଭୟଙ୍କର ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଦେଲା।

ପ୍ରହ୍ଲାଦମସୁରଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ପ୍ରଣମ୍ଯାହ ପିତାମହମ୍

ବୃଦ୍ଧ ଅସୁର ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ପିତାମହଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, କହିଲେ।

କିମୁତ୍ପାତା ଭଵେତ୍ କାର୍ଯମସ୍ମାକଂ କିଂନିମିତ୍ତକାଃ

ଏହି ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ କଣ? ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ? କି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଛି?

ନମସ୍କୃତ୍ଯ ହୃଷୀକେଶମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ଦଧାରାସୁରନାଶାର୍ଥଂ ମାତା ତଂ ତ୍ରିଦିଵୌକସାମ୍

ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଅସୁରମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ମାଆ ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧରିଥିଲେ।

ସ ଵାସୁଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ମାତୁର୍ଦେହଂ ସମାଵିଶତ୍

ସେ ବାସୁଦେବ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାଆଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ସ ଵିଷ୍ଣୁରଦିତେର୍ଦେହଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯାଦ୍ଯ ସମାଵିଶତ୍

ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଆଜି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅଦିତିଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ସୋ ଽଵତୀର୍ଣୋ ମହାଯୋଗୀ ପୁରାଣପୁରୁଷୋ ହରିଃ

ସେ ମହାଯୋଗୀ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ହରି ଅବତରଣ କଲେ।

ସତ୍ତାମାତ୍ରାତ୍ମରୂପୋ ଽସୌ ଵିଷ୍ଣୁରଂଶେନ ଜାଯତେ

ଯିଏ ସତ୍ତାର ମୂଳ ରୂପ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ମାଯା ଭଗଵତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସୋ ଽଵତୀର୍ଣୋ ଜନାର୍ଦନଃ

ମାୟା, ଭଗବତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ଜନାର୍ଦନ ଅବତରଣ କରିଛନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମା ସଂଜାଯତେ ଵିଷ୍ଣୁରଂଶେନୈକେନ ସତ୍ତ୍ଵଭୃତ୍

ବ୍ରହ୍ମା, ସତ୍ତାର ଧାରକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ତମେଵ ଗଚ୍ଛ ଶରଣଂ ତତୋ ଯାସ୍ଯସି ନିର୍ଵୃତିମ୍

ସେଉଁଥିରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ; ଏଭଳି କଲେ ଶାନ୍ତି ପାଇବୁ।

ଜଗାମ ଶରଣଂ ଵିଶ୍ଵଂ ପାଲଯାମାସ ଧର୍ମତଃ

ସେ ବିଶ୍ୱର ଆଶ୍ରୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ରୁହି ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।

ଅସୂତ କଶ୍ଯପାଚ୍ଚୈନଂ ଦେଵମାତାଦିତିଃ ସ୍ଵଯମ୍

ଦେବମାତା ଅଦିତି ନିଜେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଥରେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ନୀଲମେଘପ୍ରତୀକାଶଂ ଭ୍ରାଜମାନଂ ଶ୍ରିଯାଵୃତମ୍

ସେ ଗାଢ଼ ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଶ୍ରୀରେ ଭରିଥିଲେ।

ଉପେନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦ୍ରପ୍ରମୁଖା ବ୍ରହ୍ମା ଚର୍ଷିଗମୈର୍ଵୃତଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଋଷିମାନେ ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।

ସମାଚାରଂ ଭରଦ୍ଵାଜାତ୍ ତ୍ରିଲୋକାଯ ପ୍ରଦର୍ଶଯନ୍

ଭୃଗୁବନ୍ଧୁ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଦେଖାଇଲେ।

ସ ଯତ୍ ପ୍ରମାଣଂ କୁରୁତେ ଲୋକସ୍ତଦନୁଵର୍ତତେ

ସେ ଯେଉଁ ମାନଦଣ୍ଡ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ସେହିପରି ଚାଲନ୍ତି।

ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜ୍ଞେଶ୍ଵରଂ ଵିଷ୍ଣୁମର୍ଚଯାମାସ ସର୍ଵଗମ୍

ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ନାଥକୁ ପୂଜା କଲେ।

ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯଃ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ମହାତ୍ମନଃ

ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।

ଆସ୍ଥାଯ ଵାମନଂ ରୂପଂ ଯଜ୍ଞଦେଶମଥାଗମତ୍

ସେ ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।