କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଉପତସ୍ଥୁର୍ମହାଦେଵଂ ନରସିଂହାକୃତିଂ ଚ ତମ୍

ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କ ଓ ନରସିଂହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଗଲେ।

ପ୍ରଦଦୁଃ ଶଂଭଵେ ଶକ୍ତିଂ ଭୈରଵାଯାତିତେଜସେ

ସେମାନେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୈରବ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଇଦେଲେ।

କ୍ଷଣାଦେକତ୍ଵମାପନ୍ନଂ ଶେଷାହିଂ ଚାପି ମାତରଃ

କେବଳ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ସେଇ ମାଆମାନେ ଓ ଶେଷ ନାଗ ଏକାତ୍ମ ହେଇଗଲେ।

ଯେ ଚ ମାଂ ସଂସ୍ମରନ୍ତୀହ ପାଲନୀଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ଏଠାରେ ଯେମାନେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତର୍କତାର ସହିତ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।

ମହେଶ୍ଵରାଂଶସଂଭୂତା ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦା ତ୍ଵିଯମ୍

ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ତାମସୀ ରାଜସୀ ମୂର୍ତିର୍ଦେଵଦେଵଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ

ତାଙ୍କର ଦେହ ତାମସିକ ଓ ରାଜସିକ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ ଚାରିମୁହିଁ।

ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି କଲ୍ପାନ୍ତେ ରୁଦ୍ରାତ୍ମା ନିଖିଲଂ ଜଗତ୍

କଳ୍ପ ଶେଷରେ ରୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନିଗଳିଯିବେ।

ସତ୍ତ୍ଵୋଦ୍ରିକ୍ତାଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ସଂସ୍ଥାପଯତି ନିତ୍ଯଦା

ସତ୍ତ୍ୱ ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଲେ, ସେ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।

ମୂଲପ୍ରକୃତିରଵ୍ଯକ୍ତା ସଦାନନ୍ଦେତି କଥ୍ଯତେ

ଅପ୍ରକଟ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିକୁ ସଦାନନ୍ଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ପ୍ରପେଦିରେ ମହାଦେଵଂ ତମେଵ ଶରଣଂ ହରିମ୍

ସେମାନେ ମହାଦେବ ଓ ହରିଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ।

ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଭୈରଵସ୍ଯାମିତୌଜସଃ

ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୈରବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବଙ୍କର ମହିମା।

ଵିରୋଚନୋ ନାମ ସୁତୋ ବଭୂଵ ନୃପତିଃ ପୁରା

ପୂର୍ବେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା ବିରୋଚନ।

ପାଲଯାମାସ ଧର୍ମେଣ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍

ସେ ଧର୍ମରେ ତିନି ଲୋକ, ଚଳାଚଳ ସମେତ, ସମ୍ଭାଳନ୍ତିଥିଲେ।

ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍ ପୁରଂ ପ୍ରାପ ମହାମୁନିଃ

ସନତ୍କୁମାର ଭଗବାନ, ଏହି ମହାମୁନି, ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ନନାମୋତ୍ଥାଯ ଶିରସା ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ଉଠି, ମୁଣ୍ଡକୁ ନମାଇ, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।

ଯୋଗୀଶ୍ଵରୋ ଽଦ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ ଯତୋ ଽସୌ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ ସ୍ଵଯମ୍

ଆଜି ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ, ଆସିଛନ୍ତି।

ବ୍ରୂହି ମେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ର କିଂ କାର୍ଯଂ କରଵାଣ୍ଯହମ୍

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ, ମୋତେ କହ, କେଉଁ କାମ କରିବି?

ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଭ୍ଯାଗତୋ ଽହଂ ଵୈ ଭଵନ୍ତଂ ଭାଗ୍ଯଵାନସି

ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି; ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।

ତ୍ରିଲୋକେ ଧାର୍ମିକୋ ନୂନଂ ତ୍ଵାଦୃଶୋ ଽନ୍ଯୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ତିନି ଜଗତରେ, ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ପରି ଧର୍ମିକ ଆଉ କେହି ନାହିଁ।

ଧର୍ମାଣାଂ ପରମଂ ଧର୍ମଂ ବ୍ରୂହି ମେ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ତମ

ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ କହ।

ସର୍ଵଗୁହ୍ଯତମଂ ଧର୍ମମାତ୍ମଜ୍ଞାନମନୁତ୍ତମମ୍

ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠୁ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ, ଆତ୍ମାର ଅପୂର୍ବ ଜ୍ଞାନ।

ନିଧାଯ ପୁତ୍ରେ ତଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଯୋଗାଭ୍ଯାସରତୋ ଽଭଵତ୍

ସେ ରାଜ୍ୟକୁ ପୁଅଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି, ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲଗି ରହିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଧାର୍ମିକୋ ଽତ୍ଯର୍ଥଂ ଵିଜିଗ୍ଯେ ଽଥ ପୁରନ୍ଦରମ୍

ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଧର୍ମରେ ବହୁତ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ତାପରେ ପୁରନ୍ଦରକୁ ଜିତିଲେ।

ଜଗାମ ନିର୍ଜିତୋ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦେଵଂ ଶରଣମଚ୍ଯୁତମ୍

ହାରି, ସେ ଅଚ୍ୟୁତ ଦେବ, ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।

ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଵଧାର୍ଥାଯ ପୁତ୍ରୋ ମେ ସ୍ଯାଦିତି ସ୍ଵଯମ୍

ଦୈତ୍ୟରାଜମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ମୋ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନିଅ—ଏହିଭଳି ସେ ଭାବିଲେ।

ପ୍ରପନ୍ନା ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯକ୍ତଂ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ହରିମ୍

ସେମାନେ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଶରଣଦାତା, ଶରଣ, ହରି ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।

ଵାସୁଦେଵମନାଦ୍ଯନ୍ତମାନନ୍ଦଂ ଵ୍ଯୋମ କେଵଲମ୍

ବାସୁଦେବ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଆନନ୍ଦମୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଆକାଶ।

ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଯୋଗାତ୍ମା ଦେଵମାତୁଃ ପୁରୋ ହରିଃ

ହରି, ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଦେବୀ ମାଆଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ମେନେ କୃତାର୍ଥମାତ୍ମାନଂ ତୋଷଯାମାସ କେଶଵମ୍

ସେ ନିଜକୁ ସଫଳ ଭାବି, କେଶବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।