କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତ୍ଵାମୃତେ ଭଗଵାନ୍ ଶକ୍ତୋ ହନ୍ତା ନାନ୍ଯୋ ଽସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାକୁ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ସ୍ତୂଯତେ ଵିଵିଧୈର୍ମନ୍ତ୍ରର୍ଵେଦଵିଦ୍ଭିର୍ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ

ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବେଦଜ୍ଞମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ହନନେ ଦୈତ୍ଯନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମତିଂ ଦଧୌ

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଦାନବନାୟକଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ମନେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଭୈରଵଂ ଦେଵମନ୍ତରିକ୍ଷଚରା ଜନାଃ

ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଲୋକମାନେ ଭୟଙ୍କର ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ତ୍ଵମଗ୍ନିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାମନ୍ତଶ୍ଚରସି ନିତ୍ଯଶଃ

ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସଦା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଗ୍ନି।

ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମା ତ୍ଵଂ ମହାଦେଵସ୍ତ୍ଵଂ ଧାମ ପରମଂ ପଦମ୍

ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ପରମ ପଦ।

ମହାଵିଭୂତିର୍ଦେଵେଶୋ ଜଯାଶେଷଜଗତ୍ପତେ

ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ବିଜୟୀ ସ୍ୱାମୀ।

ତ୍ରିଶୂଲାଗ୍ରେଷୁ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରନନର୍ତ ସତାଂ ଗତିଃ

ତିନି ଶୂଳର ଶିରା ଉପରେ ଆପଣେ ରଖି, ସେ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ।

ପ୍ରଣେମୁରୀଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଭୈରଵଂ ଭଵମୋଚକମ୍

ସେମାନେ ଈଶ୍ୱର, ଭୟଙ୍କର ଭଗବାନ, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଽପ୍ସରଃ ସଙ୍ଘା ନୃତ୍ଯନ୍ତିସ୍ମ ମନୋରମାଃ

ଆକାଶରେ ମନୋହର ଅପ୍ସରାମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ନାଚୁଥିଲେ।

ଉତ୍ପନ୍ନାଖିଲଵିଜ୍ଞାନସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଣେ ଉଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

କାଲଂ କଵିଂ ଯୋଗଵିଯୋଗହେତୁମ୍

ସେ କାଳ, ମହାକବି, ଯୋଗର ଯୋଗ ବିଯୋଗର କାରଣ—

ଭଵନ୍ତମେକଂ ପ୍ରଣମାମି ରୁଦ୍ରମ୍

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଵାଯ୍ଵାଦିଭେଦୈରଖିଲାତ୍ମରୂପ

ତୁମେ ବାୟୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭେଦରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ରୂପେ ପ୍ରକଟ।

ତ୍ଵମନ୍ତକୋ ଯୋଗିଗଣାଭିଜୁଷ୍ଟଃ

ତୁମେ ଅନ୍ତକ, ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।

ଭଵନ୍ତମାହୁଃ ଶିଵମେଵ କେଚିତ୍

କେତେକେ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଶିବ ବୋଲି କହନ୍ତି।

ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ ଽଶେଷଵିଶେଷହୀନଃ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରଭେଦରୁ ଶୂନ୍ୟ।

ନୀଲଗ୍ରୀଵଃ ସ୍ତୂଯସେ ଵେଦଵିଦ୍ଭିଃ

ନୀଳକଣ୍ଠ, ବେଦ ଜାଣିଥିବାମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସଦାଶିଵସ୍ତ୍ଵଂ ପରମେଶ୍ଵରୋ ଽସି

ତୁମେ ସଦାଶିବ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ।

ସହସ୍ତ୍ରଶକ୍ତ୍ଯାସନସଂସ୍ଥିତାଯ

ହଜାର ଶକ୍ତିର ଆସନରେ ବସିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଜନାନାଂ ହୃଦି ସଂସ୍ଥିତାଯ

ଲୋକମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମଃ ପରାନ୍ତାଯ ଭଵୋଦ୍ଭଵାଯ

ପାରାବର ଶେଷ ଓ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଯିଏ, ସେଠିକୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽମ୍ବିକାଯାଃ ପତଯେ ମୃଡାଯ

ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପତି, ଦୟାମୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ମହେଶାଯ ନମଃ ଶିଵାଯ

ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରୋଵାଚ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵାଥ ପରମେଶ୍ଵରଃ

ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦେଇ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ।

ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଗାଣପତ୍ଯଂ ମେ ସନ୍ନିଧାନେ ଵସାମରଃ

ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଗଣପତି ପଦବୀ ପାଇ, ହେ ଅମର, ତୁମେ ଏଠାରେ ବସିବ।

ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯାନୁଚରଃ ସର୍ଵଦୁଃ ଖଵିଵର୍ଜିତଃ

ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ସହଚର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ରହିବ।

ଗଣେଶ୍ଵରା ମହାଦେଵମନ୍ଧକଂ ଦେଵସନ୍ନିଧୌ

ଗଣନାୟକ ମହାଦେବ ଏବଂ ଅନ୍ଧକ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ।

ନୀଲକଣ୍ଠଂ ଜଟାମୌଲିଂ ଶୂଲାସକ୍ତମହାକରମ୍

ନୀଳକଣ୍ଠ, ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ଧରିଥିବା, ଶୂଳ ଧରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଅଛି।