କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତାରକଃ ପୁରୁଷୋ ହ୍ଯାତ୍ମା କେଵଲଂ ପରମଂ ପଦମ୍

ସେ ଉଦ୍ଧାରକ, ପୁରୁଷ, ଆତ୍ମା, ଏକମାତ୍ର ପରମ ପଦ।

ସାନ୍ତା ସତ୍ଯା ସଦାନନ୍ଦା ପରଂ ପଦମିତି ଶ୍ରୁତିଃ

ସେ ଶାନ୍ତ, ସତ୍ୟ, ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ—ଏହିଠାକୁ ଉପନିଷଦ ପରମ ପଦ ବୋଲି କହିଛି।

ଏଷୈଵ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଗତୀନାମୁତ୍ତମା ଗତିଃ

ସମସ୍ତ ଜୀବର ମାନ୍ୟ ପଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏହିଠା ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗତି।

ପଶ୍ଯାମ୍ଯଶେଷମେଵେଦଂ ଯସ୍ତଦ୍ ଵେଦ ସ ମୁଚ୍ଯତେ

ମୁଁ ସମସ୍ତକୁ ଏକ ଭାବେ ଦେଖେ, ଏହିକଥା ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଏକମେଵ ଵିଜାନୀଧ୍ଵଂ ତତୋ ଯାସ୍ଯଥ ନିର୍ଵୃତିମ୍

ତୁମେ କେବଳ ଏକକୁ ଜାଣ; ତେବେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

ଯେ ଭିନ୍ନଦୃଷ୍ଟ୍ଯାପୀଶାନଂ ପୂଜଯନ୍ତୋ ନ ମେ ପ୍ରିଯାଃ

ଯେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରିୟ ନୁହଁନ୍ତି।

ପଚ୍ଯମାନା ନ ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ କଲ୍ପକୋଟିଶତୈରପି

ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖରେ ପଡି ରହନ୍ତି, ଅନେକ କଳ୍ପ ଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ।

ଯଥାଵଦିହ ଵିଜ୍ଞାଯ ଧ୍ଯେଯଃ ସର୍ଵାପଦି ପ୍ରଭୁଃ

ଏଠାରେ ଭଲଭାବେ ବୁଝି, ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ନେମୁର୍ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ଦେଵୀଂ ଚ ହିମଶୈଲଜାମ୍

ସେମାନେ ନ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ନ ହିମାଳୟପୁତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।

ଭଵାନୀପାଦଯୁଗଲେ ନାରାଯଣପଦାମ୍ବୁଜେ

ଭବାନୀଙ୍କ ଦୁଇଟି ପାଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ପଦକମଳରେ।

ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଜଗତ୍ସୂତିଂ ତଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍

ସେମାନେ ସଂସାରର ମୂଳକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ; ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ହୋଇଯାଇଛି।

ମୋହିତୋ ଗିରିଜାଂ ଦେଵୀମାହର୍ତୁଂ ଗିରିମାଯଯୌ

ମୂଢ଼ ହୋଇ ସେ ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ନେବା ପାଇଁ ପାହାଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲା।

ତତ୍ରୈଵାଵିରଭୂଦ୍ ଦୈତ୍ଯୈର୍ଯୁଦ୍ଧାଯ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ

ସେଠାରେ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ସ କାଲରୁଦ୍ରୋ ଽଭିଜଗାମ ଦେଵଃ

ସେ ଦେବତା କାଳରୁଦ୍ର ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।

ଜଗାମ ଦେଵୋ ଽପି ସହସ୍ତ୍ରବାହୁଃ

ହଜାର ହାତ ଥିବା ସେ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ସ୍ତ୍ରିଲୋକଦୃଷ୍ଟିର୍ଭଗଵାନିଵାର୍କଃ

ତିନି ଲୋକର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଭଗବାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।

ପପାତ ଦେଵୋପରି ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ

ସେ ଦେବଙ୍କ ଉପରେ ଫୁଲର ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା।

ର୍ ଗଣୈରଶେଷୈରମପପ୍ରଧାନୈଃ

ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ, ମୁଖ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଗଣମାନେ ସହିତ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ଵିହୀନସତ୍ତ୍ଵଃ

ସେ ଜୀବନଶକ୍ତି ହୀନ ହୋଇ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।

ଵ୍ଯାଜହାର ମହାଦେଵଂ ଭୈରଵଂ ଭୂତିଭୂଷଣମ୍

ସେ ଭସ୍ମ ଭୂଷିତ ମହାଦେବ, ଭୟଙ୍କର ଭୂତନାଥଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ତ୍ଵାମୃତେ ଭଗଵାନ୍ ଶକ୍ତୋ ହନ୍ତା ନାନ୍ଯୋ ଽସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାକୁ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ସ୍ତୂଯତେ ଵିଵିଧୈର୍ମନ୍ତ୍ରର୍ଵେଦଵିଦ୍ଭିର୍ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ

ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବେଦଜ୍ଞମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ହନନେ ଦୈତ୍ଯନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମତିଂ ଦଧୌ

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଦାନବନାୟକଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ମନେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଭୈରଵଂ ଦେଵମନ୍ତରିକ୍ଷଚରା ଜନାଃ

ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଲୋକମାନେ ଭୟଙ୍କର ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ତ୍ଵମଗ୍ନିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାମନ୍ତଶ୍ଚରସି ନିତ୍ଯଶଃ

ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସଦା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଗ୍ନି।

ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମା ତ୍ଵଂ ମହାଦେଵସ୍ତ୍ଵଂ ଧାମ ପରମଂ ପଦମ୍

ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ପରମ ପଦ।

ମହାଵିଭୂତିର୍ଦେଵେଶୋ ଜଯାଶେଷଜଗତ୍ପତେ

ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ବିଜୟୀ ସ୍ୱାମୀ।

ତ୍ରିଶୂଲାଗ୍ରେଷୁ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରନନର୍ତ ସତାଂ ଗତିଃ

ତିନି ଶୂଳର ଶିରା ଉପରେ ଆପଣେ ରଖି, ସେ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ।

ପ୍ରଣେମୁରୀଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଭୈରଵଂ ଭଵମୋଚକମ୍

ସେମାନେ ଈଶ୍ୱର, ଭୟଙ୍କର ଭଗବାନ, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।