କାମଵୃତ୍ତ୍ଯା ମହାଯୋଗୌ ପାପାନ୍ନସ୍ତ୍ରାତୁମର୍ହଥଃ
କାମନାରେ, ଦୁଇଜଣ ମହାଯୋଗୀ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଉଚିତ୍।
କିମେତେଷାଂ ଭଵେତ୍ କାର୍ଯଂ ପ୍ରାହ ପୁଣ୍ଯୈଷିଣାମିତି
'ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍?' ସେ ପୁଣ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ପଚାରିଲେ।
ଗୋପତିଂ ପ୍ରାହ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାନାଲୋକ୍ଯ ପ୍ରଣତାନ୍ ହରିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନମ୍ର ହୋଇଥିବାକୁ ଦେଖି, ହରି ଗୋପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସଂଗଚ୍ଛତେ ମହାଦେଵ ଧର୍ମୋ ଵେଦାଦ୍ ଵିନିର୍ବଭୌ
'ହେ ମହାଦେବ, ବେଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମ ସହମତ ହେଉଛି।'
ଅସ୍ମାଭିଃ ସର୍ଵ ଏଵେମେ ଗନ୍ତାରୋ ନରକାନପି
'ଆମେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ନରକକୁ ମଧ୍ୟ ଯିବେ।'
ଵିମୋହନାଯ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି କରିଷ୍ଯାମୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜ
'ହେ ବୃଷଧ୍ଵଜ, ଆମେ ମୋହ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିବା।'
ଚକାର ମୋହଶାସ୍ତ୍ରାଣି କେଶଵୋ ଽପି ଶିଵେରିତଃ
ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ କେଶବ ମଧ୍ୟ ମୋହକ ଶାସ୍ତ୍ର ତିଆରି କଲେ।
ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ପାଶୁପତଂ ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ତ୍ରଶଃ
ପଞ୍ଚରାତ୍ର, ପାଶୁପତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ।
ପତନ୍ତୋ ନିରଯେ ଘୋରେ ବହୂନ୍ କଲ୍ପାନ୍ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପଡ଼ି, ପୁଣି ପୁଣି ଅନେକ କଳ୍ପ ଧରି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
ଵର୍ତଧ୍ଵଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ନାନ୍ଯଥା ନିଷ୍କୃତିର୍ହି ଵଃ
ମୋର କୃପାରେ ଆଗକୁ ଚାଲନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମୁକ୍ତି ନାହିଁ।
ଆଦେଶଂ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯନ୍ତ ଶିରସାସୁରଵିଦ୍ଵିଷୋଃ
ଅସୁରଦ୍ୱେଷୀଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ଶିଷ୍ଯାନଧ୍ଯାପଯାମାସୁର୍ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଫଲାନି ତୁ
ଫଳ ଦେଖାଇ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଚକାର ଶଙ୍କରୋ ଭିକ୍ଷାଂ ହିତାଯୈଷାଂ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସହ
ଶଙ୍କର ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ନେଲେ।
ଵିମୋହଯଂଲ୍ଲୋକମିମଂ ଜଟାମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତଃ
ଜଟାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସେ ଏହି ସଂସାରକୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ନିଯୋଜ୍ଯାଙ୍ଗଭଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ଭୈରଵଂ ଦୁଷ୍ଟନିଗ୍ରହେ
ସେ ତାଙ୍କ ଅଂଗରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ରୁଦ୍ର, ଭୟଙ୍କର ଭୈରବଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତତ୍ର ଗଣପାନ୍ ଦେଵାନିନ୍ଦ୍ରପୁରୋଗମାନ୍
ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ସହ ଗଣମାନେଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀରୂପଧାରୀ ନିଯତଂ ସେଵତେ ସ୍ମ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ସିଷେଵିରେ ମହାଦେଵୀଂ ସ୍ତ୍ରୀଵେଶଂ ଶୋଭନଂ ଗତାଃ
ସୁନ୍ଦର ସ୍ତ୍ରୀବେଶ ନେଇ, ସେମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଦ୍ଵାରଦେଶେ ଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଯଥାପୂର୍ଵମତିଷ୍ଠତ
ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ ଗଣମାନେଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଆଗରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ରହିଲେ।
ଆହର୍ତୁକାମୋ ଗିରିଜାମାଜଗାମାଥ ମନ୍ଦରମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଆଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ନ୍ଯଷେଧଯଦମେଯାତ୍ମା କାଲରୂପଧରୋ ହରଃ
ଅଜୟ ହର, କାଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
ଶୂଲେନୋରସି ତଂ ଦୈତ୍ଯମାଜଘାନ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ
ବୃଷଧ୍ୱଜ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଦାନବଙ୍କୁ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ।
ନନ୍ଦିଷେଣାଦଯୋ ଦୈତ୍ଯୈରନ୍ଧକୈରଭିନିର୍ଜିତାଃ
ନନ୍ଦି ଓ ତାଙ୍କ ସେନା ଅନ୍ଧକ ଦାନବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଵିନାଯକୋ ମେଘଵାହଃ ସୋମନନ୍ଦୀ ଚ ଵୈଦ୍ଯୁତଃ
ବିନାୟକ, ମେଘବାହନ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ଜନ୍ମ ସୋମନନ୍ଦୀ ମଧ୍ୟ,
ଯୁଯୁଧୁଃ ଶୂଲଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିଗିରିକୂଟପରଶ୍ଵଧୈଃ
ତ୍ରିଶୂଳ, ଶକ୍ତି, ଅଂଶୁ, ପାହାଡ଼ ଚୂଡ଼ା ଓ କୁଟାର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରେଣାତିବଲିନା କ୍ଷିପ୍ତାସ୍ତେ ଶତଯୋଜନମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବନାୟକ ତାଙ୍କୁ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
କାଲସୂର୍ଯପ୍ରତୀକାଶା ଭୈରଵଂ ତ୍ଵଭିଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ସମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭୈରବଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଯୁଯୋଧ ଭୈରଵୋ ରୁଦ୍ରଃ ଶୂଲମାଦାଯ ଭୀଷଣମ୍
ଭୈରବ ରୁଦ୍ର ଭୟଜନକ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଜଗାମ ଶରଣଂ ଦେଵଂ ଵାସୁଦେଵମଜଂ ଵିଭୁମ୍
ସେ ଅଜନ୍ମା, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଦେଵୀପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥିତୋ ଦେଵୋ ଵିନାଶାଯାମରଦ୍ଵିଷାମ୍
ଦେବୀଙ୍କ ପାଖରେ ଦେବତା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଅମରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁ, ସେମାନଙ୍କ ସଂହାର ପାଇଁ ଦଢ଼ି ଥିଲେ।