କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସଂଜାତଂ ତସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞାନଂ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଯଯୌ

ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ସେ ରକ୍ଷକଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।

ନାରାଯଣେ ମହାଯୋଗମଵାପ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ

ନାରାୟଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ, ତାଙ୍କଠାରେ ସେ ମହାଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

ଅଵାପ ତନ୍ମହଦ୍ ରାଜ୍ଯମନ୍ଧକୋ ଽସୁରପୁଙ୍ଗଵଃ

ଅନ୍ଧକ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ସେଇ ବଡ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ।

ମନ୍ଦରସ୍ଥାମୁମାଂ ଦେଵୀଂ ଚକମେ ପର୍ଵତାତ୍ମଜାମ୍

ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ପର୍ବତକନ୍ୟା ଉମାଙ୍କୁ ଅଭିଲାଷ କଲେ।

ଈଶ୍ଵରାରାଧନାର୍ଥାଯ ତପଶ୍ଚେରୁଃ ସହସ୍ତ୍ରଶଃ

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ତପସ୍ୟା କଲେ।

ଅନାଵୃଷ୍ଟିରତୀଵୋଗ୍ରା ହ୍ଯାସୀଦ୍ ଭୂତଵିନାଶିନୀ

ଏକ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଅନାବୃଷ୍ଟି ହେଲା, ଜୀବମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କଲା।

ଅଯାଚନ୍ତ କ୍ଷୁଧାଵିଷ୍ଟା ଆହାରଂ ପ୍ରାଣଧାରଣମ୍

ଖାଇବାକୁ ଖୋଜି, ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ।

ସର୍ଵେ ବୁବୁଜିରେ ଵିପ୍ରା ନିର୍ଵିଶଙ୍କେନ ଚେତସା

ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ମନରେ ଖାଇଲେ।

ବଭୂଵ ଵୃଷ୍ଟିର୍ମହତୀ ଯଥାପୂର୍ଵମଭୂଜ୍ଜଗତ୍

ଏକ ବଡ ବର୍ଷା ହେଲା, ଏବଂ ଜଗତ ପୁର୍ବ ଭଳି ହେଲା।

ମହର୍ଷି ଗୌତମଂ ପ୍ରୋଚୁର୍ଗଚ୍ଛାମ ଇତି ଵେଗତଃ

ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଆମେ ଶୀଘ୍ର ମହାର୍ଷି ଗୌତମଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା।'

ଉଷିତ୍ଵା ମଦ୍ଗୃହେ ଽଵଶ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛଧ୍ଵମିତି ପଣ୍ଡିତାଃ

ପଣ୍ଡିତମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମୋ ଘରେ ରହି ଯିବା ପରେ ନିଶ୍ଚୟ ଚାଲିଯିବେ।'

ସମୀପଂ ପ୍ରାପଯାମାସୁଗୌତମସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ଗୌତମଙ୍କ ସମ୍ନିପାତରେ ନେଇଗଲେ।

ଗୋଷ୍ଠେ ତାଂ ବନ୍ଧଯାମାସ ସ୍ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରା ମମାର ସା

ଗୋଶାଳାରେ ସେ ଗାୟକୁ ବାନ୍ଧିଲେ, କିନ୍ତୁ ଛୁଇଁବା ସହିତେ ସେ ମରିଗଲା।

ନ ପଶ୍ଯତି ସ୍ମ ସହସା ତାଦୃଶଂ ମୁନଯୋ ଽବ୍ରୁଵନ୍

ଏପରି ଘଟଣା ହଠାତ୍ ଦେଖି ସଂନ୍ୟାସୀମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ କହିଲେ।

ତାଵତ୍ ତେ ଽନ୍ନଂ ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛାମୋ ଵଯମେଵ ହି

'ସେଯାଏଁ ନ ହୁଏ, ତୁମେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆମେ ନିଜେ ଯିବା।'

ଜଗ୍ମୁଃ ପାପଵଶଂ ନୀତାସ୍ତପଶ୍ଚର୍ତୁଂ ଯଥା ପୁରା

ପାପର ପ୍ରଭାବରେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୁନି ପୁରୁଣା ପରି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।

କେନାପି ହେତୁନା ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଶଶାପାତୀଵକୋପନଃ

କିଏ ଯେ କାରଣ ଜାଣି, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।

ବଭୂଵୁସ୍ତେ ତଥା ଶାପାଜ୍ଜାଯମାନାଃ ପୁନଃ ପୁନଃ

ସେଇ ଶାପରେ, ସେମାନେ ପୁନି ପୁନି ସେଇଭଳି ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲେ।

ଅସ୍ତୁଵନ୍ ଲୌକିକୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈରୁଚ୍ଛିଷ୍ଟା ଇଵ ସର୍ଵଗୌ

ସେମାନେ ଲୋକିକ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯେପରି ଖାଇ ସାରିଥିବା ସମସ୍ତ ଗାୟ।

କାମଵୃତ୍ତ୍ଯା ମହାଯୋଗୌ ପାପାନ୍ନସ୍ତ୍ରାତୁମର୍ହଥଃ

କାମନାରେ, ଦୁଇଜଣ ମହାଯୋଗୀ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଉଚିତ୍।

କିମେତେଷାଂ ଭଵେତ୍ କାର୍ଯଂ ପ୍ରାହ ପୁଣ୍ଯୈଷିଣାମିତି

'ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍?' ସେ ପୁଣ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ପଚାରିଲେ।

ଗୋପତିଂ ପ୍ରାହ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାନାଲୋକ୍ଯ ପ୍ରଣତାନ୍ ହରିଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନମ୍ର ହୋଇଥିବାକୁ ଦେଖି, ହରି ଗୋପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।

ସଂଗଚ୍ଛତେ ମହାଦେଵ ଧର୍ମୋ ଵେଦାଦ୍ ଵିନିର୍ବଭୌ

'ହେ ମହାଦେବ, ବେଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମ ସହମତ ହେଉଛି।'

ଅସ୍ମାଭିଃ ସର୍ଵ ଏଵେମେ ଗନ୍ତାରୋ ନରକାନପି

'ଆମେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ନରକକୁ ମଧ୍ୟ ଯିବେ।'

ଵିମୋହନାଯ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି କରିଷ୍ଯାମୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜ

'ହେ ବୃଷଧ୍ଵଜ, ଆମେ ମୋହ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିବା।'

ଚକାର ମୋହଶାସ୍ତ୍ରାଣି କେଶଵୋ ଽପି ଶିଵେରିତଃ

ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ କେଶବ ମଧ୍ୟ ମୋହକ ଶାସ୍ତ୍ର ତିଆରି କଲେ।

ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ପାଶୁପତଂ ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ତ୍ରଶଃ

ପଞ୍ଚରାତ୍ର, ପାଶୁପତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ।

ପତନ୍ତୋ ନିରଯେ ଘୋରେ ବହୂନ୍ କଲ୍ପାନ୍ ପୁନଃ ପୁନଃ

ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପଡ଼ି, ପୁଣି ପୁଣି ଅନେକ କଳ୍ପ ଧରି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି।

ଵର୍ତଧ୍ଵଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ନାନ୍ଯଥା ନିଷ୍କୃତିର୍ହି ଵଃ

ମୋର କୃପାରେ ଆଗକୁ ଚାଲନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମୁକ୍ତି ନାହିଁ।