କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସମାଚଚକ୍ଷିରେ ନାଦଂ ତଦା ଦୈତ୍ଯପତେର୍ଭଯାତ୍

ତାପରେ, ଦାନବନାଥଙ୍କ ଭୟରେ ସେମାନେ ସେ ଶବ୍ଦକୁ ଜଣାଇଲେ।

ଵିମୁଞ୍ଚନ୍ ଭୈରଵଂ ନାଦଂ ତଂ ଜାନୀମୋ ଽମରାର୍ଦନ

ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଦେଇ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁଛୁ, ଦେବତାଙ୍କ ନାଶକ।

ସଂନଦ୍ଧୈଃ ସାଯୁଧୈଃ ପୁତ୍ରୈଃ ପ୍ରହ୍ରାଦାଦ୍ଯୈସ୍ତଦା ଯଯୌ

ତାପରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରି, ସଜି ଯାଇଲେ।

ପୁରୁଷଂ ପର୍ଵତାକାରଂ ନାରାଯଣମିଵାପରମ୍

ସେ ଏକ ପୁରୁଷକୁ ପର୍ବତ ପରି ଦେଖିଲେ, ଅନ୍ୟ ନାରାୟଣ।

ଅଯଂ ସ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ଗୋପ୍ତା ନାରାଯଣୋ ରିପୁଃ

ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ସେ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ନାରାୟଣ, ଆମର ଶତ୍ରୁ।

ତାନି ଚାଶେଷତୋ ଦେଵୋ ନାଶଯାମାସ ଲୀଲଯା

ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଭଗବାନ ସହଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।

ପ୍ରହ୍ରାଦଶ୍ଚାପ୍ଯନୁହ୍ରାଦଃ ସଂହ୍ରାଦୋ ହ୍ରାଦ ଏଵ ଚ

ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅନୁହ୍ରାଦ, ସଂହ୍ରାଦ ଏବଂ ହ୍ରାଦ—

ସଂହ୍ରାଦଶ୍ଚାପି କୌମାରମାଗ୍ନେଯଂ ହ୍ରାଦ ଏଵ ଚ

ସଂହ୍ରାଦଙ୍କର ପୁଅମାନେ କୌମାର ଓ ଆଗ୍ନେୟ ଥିଲେ; ହ୍ରାଦଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ପୁଅ ଥିଲେ।

ନ ଶେକୁର୍ବାଧିତୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଯଥା ତଥା

ସେମାନେ କେହି ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କିଛି ହାନି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।

ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ପାଦେଷୁ କରୈଃ ସଂଚିକ୍ଷେପ ନନାଦ ଚ

ହାତରେ ତାଙ୍କର ପା ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ଗର୍ଜନ କଲେ।

ପାଦେନ ତାଡଯାମାସ ଵେଗେନୋରସି ତଂ ବଲୀ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପା ଦ୍ୱାରା ଜୋରରେ ଛାତିରେ ଘାତ କଲେ।

ଗତ୍ଵା ଵିଜ୍ଞାପଯାମାସ ପ୍ରଵୃତ୍ତମଖିଲଂ ତଥା

ସେ ଯାଇ ସମସ୍ତ ଘଟିଥିବା କଥା ପ୍ରତିବେଦନ କଲେ।

ନରସ୍ଯାର୍ଧତନୁଂ କୃତ୍ଵା ସିଂହସ୍ଯାର୍ଧତନୁଂ ତଥା

ମନୁଷ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧ ଆକୃତି ଓ ସିଂହର ଅର୍ଦ୍ଧ ଆକୃତି ନେଇ—

ଆଵିର୍ବଭୂଵ ସହସା ମୋହଯନ୍ ଦୈତ୍ଯପୁଙ୍ଗଵାନ୍

ସେ ହଠାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ, ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଲେ।

ଭାତି ନାରାଯଣୋ ଽନନ୍ତୋ ଯଥା ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ରଵିଃ

ନାରାୟଣ, ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକି ଉଠିଲେ।

ଵଧାଯ ପ୍ରେରଯାମାସ ନରସିହସ୍ଯ ସୋ ଽସୁରଃ

ସେ ଅସୁର ନରସିଂହଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ପଠାଇଦେଲେ।

ସହୈଵ ତ୍ଵନୁଜୈଃ ସର୍ଵୈର୍ନାଶଯାଶୁ ମଯେରିତଃ

ମାୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଲେ।

ଯୁଯୁଧେ ସର୍ଵଯତ୍ନେନ ନରସିଂହେନ ନିର୍ଜିତଃ

ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ନରସିଂହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।

ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପଶୁପତେରସ୍ତ୍ରଂ ସସର୍ଜ ଚ ନନାଦ ଚ

ପଶୁପତିଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାହାକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ଗର୍ଜନ କଲେ।

ନ ହାନିମକରୋଦସ୍ତ୍ରଂ ଯଥା ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ

ସେ ଅସ୍ତ୍ର ଦେବ ଶୂଳୀଙ୍କୁ କିଛି ହାନି କରିପାରିଲା ନାହିଁ।

ମେନେ ସର୍ଵାତ୍ମକଂ ଦେଵଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସନାତନମ୍

ସେ ବାସୁଦେବ, ନିତ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଦେଖିଲେ।

ନନାମ ଶିରସା ଦେଵଂ ଯୋଗିନାଂ ହୃଦଯେଶଯମ୍

ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସନ୍ତି, ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ।

ନିଵାର୍ଯ ପିତରଂ ଭ୍ରାତୃନ୍ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଂ ତଦାବ୍ରଵୀତ୍

ପିତା ଓ ଭାଇମାନେଙ୍କୁ ଅଟକାଇ, ସେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ।

ପୁରାଣପୁରୁଷୋ ଦେଵୋ ମହାଯୋଗୀ ଜଗନ୍ମଯଃ

ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଦେବତା, ମହା ଯୋଗୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।

ପ୍ରଧାନପୁରୁଷସ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିରଵ୍ଯଯଃ

ସେ ପ୍ରଧାନ ପୁରୁଷ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱଭାବର ଅଧିପତି।

ଗଚ୍ଛଧ୍ଵମେନଂ ଶରଣଂ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯକ୍ତମଵ୍ଯଯମ୍

ତମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିର୍ଗୁଣ ଅବିନାଶୀ ରୂପକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଯାଅ।

ପ୍ରୋଵାଚ ପୁତ୍ରମତ୍ଯର୍ଥଂ ମୋହିତୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଏଭଳି କହିଲେ।

ସମାଗତୋ ଽସ୍ମଦ୍ଭଵନମିଦାନୀଂ କାଲଚୋଦିତଃ

ସମୟର ପ୍ରେରଣାରେ, ସେ ଏବେ ଆମ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ମା ନିନ୍ଦସ୍ଵୈନମୀଶାନଂ ଭୂତାନାମେକମଵ୍ଯଯମ୍

ଭୂତମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଅବିନାଶୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବେନି।