ଶୁଶ୍ରୂଷୁଶ୍ଚାପ୍ଯଯଂ ଶକ୍ରଃ ସଖା ତଵ ଜଗନ୍ମଯ
ଏହି ଶକ୍ର, ତୁମ ସହଯୋଗୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ହୋଇ, ଶୁଣିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ।
ରସାତଲଗତୋ ଦେଵୋ ନାରଦାଦ୍ଯୈର୍ମହର୍ଷିଭିଃ
ଦେବତା, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ସହିତ, ରସାତଳକୁ ଗଲେ—
ସନ୍ନିଧୌ ଦେଵରାଜସ୍ଯ ତଦ୍ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଭଵତାମହମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ମୁଁ ସେ କଥା ତୁମମାନେଙ୍କୁ କହିବି।
ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ଵିପ୍ରାଃ କଥନଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ତାହାର କଥା କହିବା—
ଉପାଖ୍ଯାନମଥୈକଂ ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
କିମ୍ବା ଏକଟି ଉପାଖ୍ୟାନ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ବହୁତ ମାନ୍ୟତା ପାଏ।
ଉକ୍ତଂ ଦେଵାଧିଦେଵେନ ଶ୍ରଦ୍ଧାତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯିଏ କହିଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବା ଉଚିତ।
ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ମଯା ସର୍ଵମିନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ଭାଷିତମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ କଥା କହିବାକୁ ଯାଉଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ କହିଥିଲି।
ପୁରାଣଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ନୃଣାଂ ମୋକ୍ଷଧର୍ମାନୁକୀର୍ତନମ୍
ଏହା ପୁରାଣ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ମୋକ୍ଷର ଧର୍ମକଥା କହିଥାଏ।
ଉପାସ୍ଯ ଵିପୁଲାଂ ନିଦ୍ରାଂ ଭୋଗିଶଯ୍ଯାଂ ସମାଶ୍ରିତଃ
ପୂଜା କରି ସର୍ପଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ, ଗଭୀର ନିଦ୍ରାକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲି।
ତତୋ ମେ ସହସୋତ୍ପନ୍ନଃ ପ୍ରସାଦୋ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵା
ତାପରେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୋ ମନରେ ହଠାତ୍ ଦୟା ଉପଜିଲା।
ତଦନ୍ତରେ ଽଭଵତ୍ କ୍ରୋଧଃ କସ୍ମାଚ୍ଚିତ୍ କାରଣାତ୍ ତଦା
ସେଇ ସମୟରେ, କିଛି ଅଜଣା କାରଣରୁ, ମୋ ମନରେ କ୍ରୋଧ ମଧ୍ୟ ଆସିଗଲା।
ତେଜସା ସୂର୍ଯସଂକାଶସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଂହରନ୍ନିଵ
ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ତେଜ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ମୁଁ ମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ଗୁପ୍ତ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗିଲା।
ସୁରୂପା ସୌମ୍ଯଵଦନା ମୋହିନୀ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି, ମୃଦୁ ମୁହଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଏକ ନାରୀ।
ଦିଵ୍ଯକାନ୍ତିସମାଯୁକ୍ତା ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯୋପଶୋଭିତା
ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଭରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଧାରଣ କରି ଶୋଭିତ।
ସ୍ଵଧାମ୍ନା ପୂରଯନ୍ତୀଦଂ ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଂ ସମୁପାଵିଶତ୍
ନିଜ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ପୂରଣ କରି, ସେ ମୋ ପାଖରେ ବସିଗଲେ।
ଯେନେଯଂ ଵିପୁଲା ସୃଷ୍ଟିର୍ଵର୍ଧତେ ମମ ମାଧଵ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶାଳ ସୃଷ୍ଟି, ମୋ ମାଧବ, ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।
ମୋହଯିତ୍ଵା ମମାଦେଶାତ୍ ସଂସାରେ ଵିନିପାତଯ
ମୋ ଆଦେଶରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରରେ ପକାଇଦିଅ।
ଅକ୍ରୋଧନାନ୍ ସତ୍ଯପରାନ୍ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯ
ଯେମାନେ କ୍ରୋଧ ରହିତ ଓ ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଜାପିନସ୍ତାପସାନ୍ ଵିପ୍ରାନ୍ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯ
ଯେମାନେ ଜପ କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ।
ମହାଯଜ୍ଞପରାନ୍ ଵିପ୍ରାନ୍ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯ
ଯେମାନେ ବଡ଼ ்ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯେନେଜ୍ଯଯା ଦୂରାତ୍ ତାନ୍ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜଯ
ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହିବାକୁ ସତର୍କ ହୁଅ।
ପ୍ରାଣାଯାମାଦିଷୁ ରତାନ୍ ଦୂରାତ୍ ପରିହରାମଲାନ୍
ପ୍ରାଣାୟାମ ଓ ଏପରି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ରତ ଯେମାନେ ପବିତ୍ର, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଅଥର୍ଵଶିରସୋ ଽଧ୍ଯେତୃନ୍ ଧର୍ମଜ୍ଞାନ୍ ପରିଵର୍ଜଯ
ଯେମାନେ ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ପଢ଼ନ୍ତି ଓ ଧର୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଈଶ୍ଵରାରାଧନରତାନ୍ ମନ୍ନିଯୋଗାନ୍ନ ମୋହଯ
ଯେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଓ ମୋ ସେବାରେ ଲାଗିଥିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନି।
ଯଥାଦେଶଂ ଚକାରାସୌ ତସ୍ମାଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ସେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିଥିଲା, ସେହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ଏହିକାରଣରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଅର୍ଚିତା ଭଗଵତ୍ପତ୍ନୀ ତସ୍ମାଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଭଗବାନଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଛି, ତେଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ଉଚିତ।
ଚରାଚରାଣି ଭୂତାନି ଯଥାପୂର୍ଵଂ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ।
ଦକ୍ଷମତ୍ରିଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଚ ସୋ ଽସୃଜଦ୍ ଯୋଗଵିଦ୍ଯଯା
ଯୋଗଶକ୍ତିରେ, ସେ ଦକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନ ଏଵୈତେ ମରୀଚ୍ଯାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ସାଧକାଃ
ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ସାଧକ।
ଵୈଶ୍ଯାନୂରୁଦ୍ଵଯାଦ୍ ଦେଵଃ ପାଦାର୍ଛୂଦ୍ରାନ୍ ପିତାମହଃ
ଠାକୁର ଦୁଇ ଉରୁରୁ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଓ ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ରମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ହେ ପ୍ରପିତାମହ।