କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସଂକଲ୍ପା ଚ ମୁହୂର୍ତା ଚ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵା ଚ ଭାମିନୀ

ସେମାନେ ସଂକଳ୍ପା ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ସାଧ୍ୟା ଓ ବିଶ୍ୱା, ଓ ଭାମିନୀ।

ଵିଶ୍ଵାଯା ଵିଶ୍ଵଦେଵାସ୍ତୁ ସାଧ୍ଯା ସାଧ୍ଯାନଜୀଜନତ୍

ବିଶ୍ୱାରୁ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସାଧ୍ୟାରୁ ସାଧ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।

ଭାନୋସ୍ତୁ ଭାନଵଶ୍ଚୈଵ ମୁହୂର୍ତା ଵୈ ମୁହୂର୍ତଜାଃ

ଭାନୁରୁ ଭାନବମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ମୁହୂର୍ତ୍ତାରୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତଜମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।

ସଂକଲ୍ପାଯାସ୍ତୁ ସଂକଲ୍ପୋ ଧର୍ମପୁତ୍ରା ଦଶ ସ୍ମୃତାଃ

ସଂକଳ୍ପାରୁ ସଂକଳ୍ପ ଜନ୍ମିଲେ; ଧର୍ମର ଦଶଜଣ ପୁଅ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚ ପ୍ରଭାସଶ୍ଚ ଵସଵୋ ଽଷ୍ଟୌ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ

ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ଓ ପ୍ରଭାସ ଅଷ୍ଟ ଵସୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।

ଧ୍ରୁଵସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ କାଲୋ ଲୋକପ୍ରକାଲନଃ

ଧ୍ରୁବଙ୍କର ପୁଅ ଭଗବାନ କାଳ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାପନ୍ତି।

ପୁରୋଜଵୋ ଽନିଲସ୍ଯ ସ୍ଯାଦଵିଜ୍ଞାତଗତିସ୍ତଥା

ପୁରୋଜବ ଅନିଳଙ୍କର ପୁଅ, ଯାହାର ଗତି ଅଜଣା।

ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ପ୍ରଭାସସ୍ଯ ଶିଲ୍ପକର୍ତା ପ୍ରଜାପତିଃ

ପ୍ରଭାସଙ୍କର ପୁଅ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ସେ ଶିଳ୍ପକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି ଓ ପ୍ରଜାପତି।

କଦ୍ରୁର୍ମୁନିଶ୍ଚ ଧର୍ମଜ୍ଞା ତତ୍ପୁତ୍ରାନ୍ ଵୈ ନିବୋଧତ

କଦ୍ରୁ ଓ ମୁନି, ଦୁଇଜଣ ଧର୍ମଜ୍ଞ; ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।

ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ସଵିତା ପୂଷା ହ୍ଯଂଶୁମାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁରେଵ ଚ

ବିବସ୍ୱାନ, ସବିତା, ପୂଷା, ଅଂଶୁମାନ ଓ ବିଷ୍ଣୁ।

ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ ପ୍ରୋକ୍ତା ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ଚାଦିତେଃ ସୁତାଃ

ଵୈଵସ୍ୱତ କାଳରେ ଆଦିତିର ପୁଅ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଂ ତଥାପରମ୍

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରଥମ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ତାହା ପରେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଲେଭେଵରାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ସ୍ତୁତ୍ଵାସୌ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତଵୈ

ଦିବ୍ୟ ଵରମାନେ ଦେଖି, ସେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତିରେ ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।

ବାଧିତାସ୍ତାଡିତା ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵଦେଵଂ ପିତାମହମ୍

ପୀଡିତ ଓ ଆଘାତିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଦେବଦେବ ଓ ପିତାମହଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।

କୂଟସ୍ଥଂ ଜଗତାମେକଂ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକ, ପୁରାତନ, ପରମପୁରୁଷଙ୍କ ପାଖକୁ।

ସର୍ଵଦେଵହିତାର୍ଥାଯ ଜଗାମ କମଲାସନଃ

ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ସେ ଯାଇଲେ।

କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯୋତ୍ତରଂ କୂଲଂ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ହରିରୀଶ୍ଵରଃ

କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ହରି ଈଶ୍ୱର ବସିଛନ୍ତି।

ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣୌ ମୂର୍ଧ୍ନା କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ

ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଚରଣକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।

ଵ୍ଯାପୀ ସର୍ଵାମରଵପୁର୍ମହାଯୋଗୀ ସନାତନଃ

ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିତ, ଚିରକାଳୀନ ମହାଯୋଗୀ।

ଵୈରାଗ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯନିରତୋ ରାଗାତୀତୋ ନିରଞ୍ଜନଃ

ସେ ବିରକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଲିନ, ଆସକ୍ତିରୁ ଦୂର, ନିର୍ମଳ।

ତ୍ରାତୁମର୍ହସ୍ଯନନ୍ତେଶ ତ୍ରାତା ହି ପରମେଶ୍ଵରଃ

ଅନନ୍ତ ନାଥ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜେ ରକ୍ଷକ।

ପ୍ରୋଵାଚୋନ୍ନିଦ୍ରପଦ୍ମାକ୍ଷଃ ପୀତଵାସାସୁରଦ୍ଵିଷଃ

ତାପରେ ପଦ୍ମନୟନ, ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗି, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଅସୁରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ କହିଲେ।

ଇମଂ ଦେଶମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ କିଂ ଵା କାର୍ଯଂ କରୋମି ଵଃ

ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ଆପଣମାନେ କଣ କାମ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ମୁଁ କରିଦିଏ?

ବାଧତେ ଭଗଵନ୍ ଦୈତ୍ଯୋ ଦେଵାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସହର୍ଷିଭିଃ

ଭଗବନ୍, ଏକ ଦାନବ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ପୀଡନ କରୁଛି।

ହନ୍ତୁମର୍ହସି ସର୍ଵେଷାଂ ତ୍ଵଂ ତ୍ରାତାସି ଜଗନ୍ମଯ

ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ବିଶ୍ୱର ଅବତାର।

ଵଧାଯ ଦୈତ୍ଯମୁଖ୍ଯସ୍ଯ ସୋ ଽସୃଜତ୍ ପୁରୁଷଂ ସ୍ଵଯମ୍

ସେ ଦାନବର ନାଶ ପାଇଁ ନିଜେ ଏକ ପୁରୁଷକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଂ ତଂ ପ୍ରାହ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ

ଯିଏ ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିଲେ, ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଇମଂ ଦେଶଂ ସମାଗନ୍ତୁଂ କ୍ଷିପ୍ରମର୍ହସି ପୌରୁଷାତ୍

ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।

ମହାପୁରୁଷମଵ୍ଯକ୍ତଂ ଯଯୌ ଦୈତ୍ଯମହାପୁରମ୍

ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ମହାପୁରୁଷ ଦାନବଙ୍କ ମହାନଗରକୁ ଗଲେ।