ଦ୍ଵିଷନ୍ତୋ ମୋହିତା ଦେଵଂ ସଂବଭୂଵୁଃ କଲିଷ୍ଵଥ
କଳିଯୁଗରେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ପୂର୍ଵସଂସ୍କାରମହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାଦିହ
ପୂର୍ବ ଦୃଢ଼ ସଂସ୍କାର ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା—
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଜଗତାମୀଶମନୁଜ୍ଞାତାଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସ୍ୱୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଅନୁମତି ଦେଲେ—
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯଥା ପୂର୍ଵଂ ଶଙ୍କରସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ
ଶଙ୍କରଙ୍କର କୃପାରେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଭଳି ହେବେ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଦକ୍ଷପୁତ୍ରୀଣାଂ ସର୍ଵାସାଂ ଚୈଵ ସଂତତିମ୍
ଦକ୍ଷଙ୍କର ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ବଂଶବଳୀ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
ସସର୍ଜ ଦେଵାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ ଋଷୀଂଶ୍ଚୈଵାସୁରୋରଗାନ୍
ସେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି, ଅସୁର ଓ ନାଗମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତଦା ସସର୍ଜ ଭୂତାନି ମୈଥୁନେନୈଵ ଧର୍ମତଃ
ତାପରେ, ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସୁତାଯାଂ ଧର୍ମଯୁକ୍ତାଯାଂ ପୁତ୍ରାଣାଂ ତୁ ସହସ୍ତ୍ରକମ୍
ତାଙ୍କର ଧର୍ମନିଷ୍ଠା କନ୍ୟାରୁ, ଏକ ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଷଷ୍ଟିଂ ଦକ୍ଷୋ ଽସୃଜତ୍ କନ୍ଯା ଵୈରଣ୍ଯାଂ ଵୈ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ, ବୈରିଣୀରୁ ଷଷ୍ଟି କନ୍ୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଵିଂଶତ୍ ସପ୍ତ ଚ ସୋମାଯ ଚତସ୍ତ୍ରୋ ଽରିଷ୍ଟନେମିନେ
ସୋମଙ୍କୁ ସତେଇ, ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କୁ ଚାରି କନ୍ୟା ଦେଲେ।
ଦ୍ଵେ ଚୈଵାଙ୍ଗିରସେ ତଦ୍ଵତ୍ ତାସାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଽଥ ନିସ୍ତରମ୍
ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି; ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶ ବିଷୟରେ କହିବି।
ସଂକଲ୍ପା ଚ ମୁହୂର୍ତା ଚ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵା ଚ ଭାମିନୀ
ସେମାନେ ସଂକଳ୍ପା ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ସାଧ୍ୟା ଓ ବିଶ୍ୱା, ଓ ଭାମିନୀ।
ଵିଶ୍ଵାଯା ଵିଶ୍ଵଦେଵାସ୍ତୁ ସାଧ୍ଯା ସାଧ୍ଯାନଜୀଜନତ୍
ବିଶ୍ୱାରୁ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସାଧ୍ୟାରୁ ସାଧ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଭାନୋସ୍ତୁ ଭାନଵଶ୍ଚୈଵ ମୁହୂର୍ତା ଵୈ ମୁହୂର୍ତଜାଃ
ଭାନୁରୁ ଭାନବମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ମୁହୂର୍ତ୍ତାରୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତଜମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ସଂକଲ୍ପାଯାସ୍ତୁ ସଂକଲ୍ପୋ ଧର୍ମପୁତ୍ରା ଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ସଂକଳ୍ପାରୁ ସଂକଳ୍ପ ଜନ୍ମିଲେ; ଧର୍ମର ଦଶଜଣ ପୁଅ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚ ପ୍ରଭାସଶ୍ଚ ଵସଵୋ ଽଷ୍ଟୌ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ଓ ପ୍ରଭାସ ଅଷ୍ଟ ଵସୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଧ୍ରୁଵସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ କାଲୋ ଲୋକପ୍ରକାଲନଃ
ଧ୍ରୁବଙ୍କର ପୁଅ ଭଗବାନ କାଳ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାପନ୍ତି।
ପୁରୋଜଵୋ ଽନିଲସ୍ଯ ସ୍ଯାଦଵିଜ୍ଞାତଗତିସ୍ତଥା
ପୁରୋଜବ ଅନିଳଙ୍କର ପୁଅ, ଯାହାର ଗତି ଅଜଣା।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ପ୍ରଭାସସ୍ଯ ଶିଲ୍ପକର୍ତା ପ୍ରଜାପତିଃ
ପ୍ରଭାସଙ୍କର ପୁଅ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ସେ ଶିଳ୍ପକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି ଓ ପ୍ରଜାପତି।
କଦ୍ରୁର୍ମୁନିଶ୍ଚ ଧର୍ମଜ୍ଞା ତତ୍ପୁତ୍ରାନ୍ ଵୈ ନିବୋଧତ
କଦ୍ରୁ ଓ ମୁନି, ଦୁଇଜଣ ଧର୍ମଜ୍ଞ; ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ସଵିତା ପୂଷା ହ୍ଯଂଶୁମାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁରେଵ ଚ
ବିବସ୍ୱାନ, ସବିତା, ପୂଷା, ଅଂଶୁମାନ ଓ ବିଷ୍ଣୁ।
ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ ପ୍ରୋକ୍ତା ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ଚାଦିତେଃ ସୁତାଃ
ଵୈଵସ୍ୱତ କାଳରେ ଆଦିତିର ପୁଅ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଂ ତଥାପରମ୍
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରଥମ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ତାହା ପରେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଲେଭେଵରାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ସ୍ତୁତ୍ଵାସୌ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତଵୈ
ଦିବ୍ୟ ଵରମାନେ ଦେଖି, ସେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତିରେ ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ବାଧିତାସ୍ତାଡିତା ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵଦେଵଂ ପିତାମହମ୍
ପୀଡିତ ଓ ଆଘାତିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଦେବଦେବ ଓ ପିତାମହଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
କୂଟସ୍ଥଂ ଜଗତାମେକଂ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକ, ପୁରାତନ, ପରମପୁରୁଷଙ୍କ ପାଖକୁ।
ସର୍ଵଦେଵହିତାର୍ଥାଯ ଜଗାମ କମଲାସନଃ
ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ସେ ଯାଇଲେ।
କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯୋତ୍ତରଂ କୂଲଂ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ହରିରୀଶ୍ଵରଃ
କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ହରି ଈଶ୍ୱର ବସିଛନ୍ତି।
ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣୌ ମୂର୍ଧ୍ନା କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଚରଣକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।
ଵ୍ଯାପୀ ସର୍ଵାମରଵପୁର୍ମହାଯୋଗୀ ସନାତନଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିତ, ଚିରକାଳୀନ ମହାଯୋଗୀ।