କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଆଗତ୍ଯ ଦେଵୋ ରାଜାନଂ ପ୍ରାହ ଦାମୋଦରଃ ସ୍ଵଯମ୍

ଦାମୋଦର ଦେବ ନିଜେ ଆସି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ,

ଏକମୁକ୍ତ୍ଵା ହୃଷୀକେଶଃ ସ୍ଵକୀଯାଂ ପ୍ରକୃତିଂ ଗତଃ

ହୃଷୀକେଶ ଏକ ଶବ୍ଦ କହି, ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ଫେରିଗଲେ,

ଅପାଲଯତ୍ ସ୍ଵକଂ ରାଜ୍ଯଂ ନ୍ଯାଯେନ ମଧୁସୂଦନେ

ସେ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟରେ ଶାସନ କଲେ, ମଧୁସୂଦନ,

ଖିଖଣ୍ଡନଂ ହଵିର୍ଧାନମନ୍ତର୍ଧାନା ଵ୍ଯଜାଯତ

ଖିଖଣ୍ଡନ, ହବିର୍ଧାନ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ,

ଧାର୍ମିକୋ ରୂପସଂପନ୍ନୋ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ

ଧାର୍ମିକ, ରୂପରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ବେଦ ଏବଂ ତାହାର ଅଂଶରେ ପାରଙ୍ଗତ,

ମତିଂ ଚକ୍ରେ ଭାଗ୍ଯଯୋଗାତ୍ ସଂନ୍ଯାଂ ପ୍ରତି ଧର୍ମଵିତ୍

ଭାଗ୍ୟର ଦୟାରେ, ଧର୍ମକୁ ଜଣାଇଥିବା ସେ ନିଜେ ତ୍ୟାଗ ନିମିତ୍ତେ ଦୃଢ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଲେ।

ଜଗାମ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠଂ କଦାଚିତ୍ ସିଦ୍ଧସେଵିତମ୍

କେବେ ଏକ ସମୟରେ, ସେ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଉପତ୍ୟକାକୁ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧମନ୍ଦିର ଅଛି।

ଅପଶ୍ଯଦ୍ ଯୋଗିନାଂ ଗମ୍ଯମଗମ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଵିଷାମ୍

ସେ ଯୋଗୀମାନେ ପାରିବା ଓ ଅପାରିବା ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମାନ୍ତିକ ଲୋକମାନେ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ପଦ୍ମୋତ୍ପଲଵନୋପେତା ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମଵିଭୂଷିତା

ପଦ୍ମ ଓ ଉତ୍ପଳ ତଳା ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିବା, ସିଦ୍ଧମନ୍ଦିରରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଉପତ୍ୟକା।

ସୁପୁଣ୍ଯମାଶ୍ରମଂ ରମ୍ଯମପଶ୍ଯତ୍ ପ୍ରୀତିସଂଯୁତଃ

ସେ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ମନୋହର ଏକ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦର ଭରିପୁରି ଅଛି।

ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ପୁଷ୍ପୈଃ ପଦ୍ମୋତ୍ପଲାଦିଭିଃ

ପଦ୍ମ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ।

ସଂପ୍ରେକ୍ଷମାଣୋ ଭାସ୍ଵନ୍ତଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ।

ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈଃ ଶାଂଭଵୈର୍ଵେଦସଂଭଵୈଃ

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶାଂଭବ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଯେଉଁଠି ବେଦରୁ ଆସିଛି, ସେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିଲେ।

ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵତରନାମାନଂ ମହାପାଶୁପତୋତ୍ତମମ୍

ସେ ମହାପାଶୁପତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱତର ନାମକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ।

ତପସା କର୍ଷିତାତ୍ମାନଂ ଶୁକ୍ଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍

ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଶାନ୍ତ କରିଥିବା, ଧଳା ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି।

ଵଵନ୍ଦେ ଶିରସା ପାଦୌ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କ ପାଦକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବନ୍ଦନା କରି, ହାତ ଜୋଡି କଥା କହିଲେ।

ଯୋଗୀଶ୍ଵରୋ ଽଦ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୋଗଵିଦାଂ ଵରଃ

ଆଜି ମୁଁ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଯୋଗଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଛି।

କିଂ କରିଷ୍ଯାମି ଶିଷ୍ଯୋ ଽହଂ ତଵ ମାଂ ପାଲଯାନଘ

ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ମୋତେ କଣ କରିବାକୁ ହେବ? ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ନିର୍ମଳ ଏକ।

ଶିଷ୍ଯତ୍ଵେ ପରିଜଗ୍ରାହ ତପସା କ୍ଷୀଣକଲ୍ପଷମ୍

ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଦୋଷ ଶୋଷିଯାଇଥିବା, ଏହି ଶିଷ୍ୟତ୍ୱକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।

ଦଦୌ ତଦୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନଂ ସ୍ଵଶାଖାଵିହିତଂ ଵ୍ରତମ୍

ତାପରେ ସେ ନିଜ ଶାଖାର ନିୟମ ଓ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଲେ।

ଅନ୍ତ୍ଯାଶ୍ରମମିତି ଖ୍ଯାତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିରନୁଷ୍ଠିତମ୍

ଏହାକୁ ଅନ୍ତିମ ଆଶ୍ରମ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା।

ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ ଵୈଶ୍ଯାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରାଯଣାନ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ।

ସମାସତେ ମହାଦେଵଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତୋ ନିଷ୍କଲଂ ଶିଵମ୍

ମହାଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ନିର୍ଫର୍ମ ଶିବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରି।

ଅଧ୍ଯାସ୍ତେ ଭଗଵାନୀଶୋ ଭକ୍ତାନାମନୁକମ୍ପଯା

ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କରି, ପ୍ରଭୁ ଏଠାରେ ବସିଥାନ୍ତି।

ଆରାଧଯନ୍ମହାଦେଵଂ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ, ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।

ଆରାଧ୍ଯ ମହତୀଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଲେଭିରେ ଦେଵଦାନଵାଃ

ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ବଡ଼ ସଫଳତା ପାଇଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତପୋବଲାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଲେଭିରେ ସାର୍ଵକାଲିକମ୍

ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦେଖି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାଳ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ।

ତିଷ୍ଠ ନିତ୍ଯଂ ମଯା ସାର୍ଧଂ ତତଃ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ସ୍ଯସି

ମୋ ସହିତ ସଦା ରୁହ, ତେବେ ତୁମେ ସଫଳତା ପାଇବ।

ଆଚଚକ୍ଷେ ମହାମନ୍ତ୍ରଂ ଯଥାଵତ୍ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ

ସେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ମହାମନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ।