କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଗଙ୍ଗା ହିମଵତୋ ଜଜ୍ଞେ ସର୍ଵଲୋକୈକପାଵନୀ

ଗଙ୍ଗା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ପବିତ୍ରତାର ଏକମାତ୍ର କାରଣ, ହିମବତଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଯଥାଵତ୍ କଥିତଂ ପୂର୍ଵଂ ଦେଵ୍ଯା ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍

ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ପୂର୍ବରୁ ଠିକ୍ ଭଳି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଭଵତାମଦ୍ଯ ମନୋଃ ସୃଷ୍ଟିଂ ନିବୋଧତ

ଆଜି ତୁମେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛ, ଏବେ ମନୁଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଶୁଣ।

ଧର୍ମଜ୍ଞୌ ସୁମହାଵୀର୍ଯୌ ଶତରୂପା ଵ୍ଯଜୀଜନତ୍

ଶତରୂପା ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇ ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ଭକ୍ତୋ ନାରାଯଣେ ଦେଵେ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଶ୍ଲିଷ୍ଟେରାଧତ୍ତ ସୁଚ୍ଛାଯା ପଞ୍ଚ ପୁତ୍ରାନକଲ୍ପଷାନ୍

ଶ୍ଲିଷ୍ଟାଙ୍କଠାରୁ ସେ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଦୋଷରହିତ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ପୁଅ ପାଇଲେ।

ଆରାଧ୍ଯ ପୁରୁଷଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶାଲଗ୍ରାମେ ଜନାର୍ଦନମ୍

ସେ ଶାଳଗ୍ରାମରେ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।

ନାରାଯଣପରାନ୍ ଶୁଦ୍ଧାନ୍ ସ୍ଵଧର୍ମପରିପାଲକାନ୍

ଯେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି,

ପ୍ରଜାପତେରାତ୍ମଜାଯାଂ ଵୀରଣସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଜୀବନୀ ସହ ମହାତ୍ମା ବୀରଣଙ୍କର,

କନ୍ଯାଯାଂ ସୁମହାଵୀର୍ଯା ଵୈରାଜସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ

ଅତିଶୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପ୍ରଜାପତି ବୈରାଜଙ୍କର କନ୍ୟାରେ,

ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁଦତିରାତ୍ରଶ୍ଚ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚାଭିମନ୍ଯୁକଃ

ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁତ, ଅତିରାତ୍ର, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ଅଭିମନ୍ୟୁ,

ଅଙ୍ଗଂ ସୁମନସଂ ସ୍ଵାତିଂ କ୍ରତୁମଙ୍ଗିରସଂ ଶିଵମ୍

ଅଙ୍ଗ, ସୁମନସ, ସ୍ୱାତି, କ୍ରତୁ, ଅଙ୍ଗିରସ ଏବଂ ଶିବ,

ଯୋ ଽସୌ ପୃଥୁରିତି ଖ୍ଯାତଃ ପ୍ରଜାପାଲୋ ମହାବଲଃ

ଯିଏ ପ୍ରଥୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଜାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକ,

ନିଯୋଗାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସାର୍ଧଂ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ମହୌଜସା

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସହିତ,

ସୂତଃ ପୌରାଣିକୋ ଜଜ୍ଞେ ମାଯାରୂପଃ ସ୍ଵଯଂ ହରିଃ

ସୂତ, ପୁରାଣ ପାଠକ, ଜନ୍ମ ନେଲେ—ହରି ନିଜେ ମାୟାର ରୂପରେ,

ତଂ ମାଂ ନିତ୍ତ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପୂର୍ଵୋଦ୍ଭୂତଂ ସନାତନମ୍

ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସେ ପୁରାତନ ମୁଁ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲି,

ଶ୍ରାଵଯାମାସ ମାଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷୋ ହରିଃ

ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହରି ମୋତେ ଆନନ୍ଦରେ ପୁରାଣ ଶୁଣାଇଲେ,

ତେଷାଂ ପୁରାଣଵକ୍ତୃତ୍ଵଂ ଵୃତ୍ତିରାସୀଦଜାଜ୍ଞଯା

ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ପୁରାଣ କଥା କହିବା ଆଜ୍ଞାରେ ଜୀବିକା ହେଲା,

ସାର୍ଵଭୌମୋ ମହାତେଜାଃ ସ୍ଵଧର୍ମପରିପାଲକଃ

ସେ ସାର୍ବଭୌମ, ମହାତେଜସ୍ବୀ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରୁଥିଲେ,

ଗୋଵର୍ଧନଗିରିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତପସ୍ତେପେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଗୋବର୍ଧନ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରି ତପସ୍ୟା କଲେ,

ଆଗତ୍ଯ ଦେଵୋ ରାଜାନଂ ପ୍ରାହ ଦାମୋଦରଃ ସ୍ଵଯମ୍

ଦାମୋଦର ଦେବ ନିଜେ ଆସି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ,

ଏକମୁକ୍ତ୍ଵା ହୃଷୀକେଶଃ ସ୍ଵକୀଯାଂ ପ୍ରକୃତିଂ ଗତଃ

ହୃଷୀକେଶ ଏକ ଶବ୍ଦ କହି, ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ଫେରିଗଲେ,

ଅପାଲଯତ୍ ସ୍ଵକଂ ରାଜ୍ଯଂ ନ୍ଯାଯେନ ମଧୁସୂଦନେ

ସେ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟରେ ଶାସନ କଲେ, ମଧୁସୂଦନ,

ଖିଖଣ୍ଡନଂ ହଵିର୍ଧାନମନ୍ତର୍ଧାନା ଵ୍ଯଜାଯତ

ଖିଖଣ୍ଡନ, ହବିର୍ଧାନ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ,

ଧାର୍ମିକୋ ରୂପସଂପନ୍ନୋ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ

ଧାର୍ମିକ, ରୂପରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ବେଦ ଏବଂ ତାହାର ଅଂଶରେ ପାରଙ୍ଗତ,

ମତିଂ ଚକ୍ରେ ଭାଗ୍ଯଯୋଗାତ୍ ସଂନ୍ଯାଂ ପ୍ରତି ଧର୍ମଵିତ୍

ଭାଗ୍ୟର ଦୟାରେ, ଧର୍ମକୁ ଜଣାଇଥିବା ସେ ନିଜେ ତ୍ୟାଗ ନିମିତ୍ତେ ଦୃଢ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଲେ।

ଜଗାମ ହିମଵତ୍ପୃଷ୍ଠଂ କଦାଚିତ୍ ସିଦ୍ଧସେଵିତମ୍

କେବେ ଏକ ସମୟରେ, ସେ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଉପତ୍ୟକାକୁ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧମନ୍ଦିର ଅଛି।

ଅପଶ୍ଯଦ୍ ଯୋଗିନାଂ ଗମ୍ଯମଗମ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଵିଷାମ୍

ସେ ଯୋଗୀମାନେ ପାରିବା ଓ ଅପାରିବା ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମାନ୍ତିକ ଲୋକମାନେ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ପଦ୍ମୋତ୍ପଲଵନୋପେତା ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମଵିଭୂଷିତା

ପଦ୍ମ ଓ ଉତ୍ପଳ ତଳା ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିବା, ସିଦ୍ଧମନ୍ଦିରରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଉପତ୍ୟକା।