ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କୁ ନେଇ ସୃଷ୍ଟି କଥାର ଆଗକୁ ବଖାନିବି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବତା ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃ, ଏବଂ ମେରୁଙ୍କର ଦାମାଦମାନେ ଥିଲେ। ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ସେପରି, ଏକ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ପୁଅ ବେଦଶିରା ଜନ୍ମ ନେଲା। ଚାରିଟି କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ। ପୌର୍ଣ୍ଣମାସାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ—ବିରଜା ଓ ପର୍ବା ଥିଲେ। କର୍ଦମ, ବରୀୟାନ୍ ଓ ସହିଷ୍ଣୁ—ଏମାନେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଋଷିମାନେ। ଏହିପରି, ଅନସୂୟା ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଦୋଷହୀନ ପୁଅମାନେ ଦେଲେ। ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର କନ୍ୟା ସ୍ମୃତି ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ କନ୍ୟାମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରୀତିରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଭଗବାନ୍ ଦତ୍ତାତ୍ରିମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେଉଁଠି ଏକ କନ୍ୟା ସନ୍ନତି ଓ ଏକ ପୁଅ ବେଦବାହୁ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତ ଶକ୍ତିରେ ଶୋଭିତ, ବାଳଖିଲ୍ୟା ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଏହି କନ୍ୟା, ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୋଭିତ। ଏହି ସାତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ—ସୁତପା ଓ ଶୁକ୍ର। ସେଉଁଠି, ସ୍ୱାହା ତିନି ଉତ୍ତମ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁଅ ଲାଗିଲେ। ନିର୍ମଥ୍ୟ, ପବମାନା ଓ ବୈଦ୍ୟୁତ—ପାବକଙ୍କର ପୁଅ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ସେମାନଙ୍କର ବଂଶରେ ଚଉଵାଳିଶି ଅନ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହିପରି, ଏହି ଉନଚାଳିଶି ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ, ତିନି ଧାରା ଚିହ୍ନ ଭାଲି ଲଳାଟରେ ଅନ୍କିତ। ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ଓ ବର୍ହିଷଦ—ଏହି ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ। ଦୁଇ ଦଳ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ, ଯୋଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏବଂ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ। ଗଙ୍ଗା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପବିତ୍ରତାର ଉତ୍ସ, ହିମବତଙ୍କର ଜନ୍ମ। ଦେବୀଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ପୂର୍ବରୁ ଉଚିତ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଆଜି ତୁମେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛ, ଏବେ ମନୁଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି କଥା ଶୁଣ। ଶତରୂପା ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଦୁଇଁଜଣେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏଉଁଠି ନାରାୟଣଙ୍କର ଭକ୍ତି କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଶ୍ଲିଷ୍ଟାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ କରି, ପାଞ୍ଚଟି ଦୋଷହୀନ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରବାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶାଳଗ୍ରାମରେ ଜନାର୍ଦନ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା, ଶୁଭ, ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକମାନେ। ପ୍ରଜାପତି ବୀରଣଙ୍କର ପତ୍ନୀରେ, ଏବଂ ବୈରାଜା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର କନ୍ୟାରେ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁତ, ଅତିରାତ୍ର, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଅଙ୍ଗ, ସୁମନସ, ସ୍ୱାତି, କ୍ରତୁ, ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ଶିବ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପ୍ରଥୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରବଳ ରକ୍ଷକ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ସୂତ—ପୁରାଣ ପାଠକ—ହରିଙ୍କ ମାୟାମୟ ଦେହରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ପୁରାତନ ମୁଁ, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲି। ହରି, ପରମ ପୁରୁଷ, ଦୟା କରି ପୁରାଣ ଶୁଣାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପୁରାଣ କଥା କହିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଜୀବିକା ହେଲା। ସେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶାସକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।