ଏକ ସମୟରେ, ଦେବୀ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପିତା, ଆପଣ ମୋତେ ଏହି ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବେ।” ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଆଦର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହେଇଥିଲେ। ଦେବୀ ଆଗକୁ କହିଲେ, “ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କର ଶରଣ ନିଅ।” ତାଙ୍କ ପିତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ହାତ ଯୋଡି କହିଲେ, “ମୋତେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଦିଅ।” ଦେବୀ ଏହି ଉପାୟଗୁଡିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇ ପିତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାତୃ ଭାବରେ ଉପାସନା କରି, ଯୋଗରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ସେ ଉତ୍ତମ ନାରୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାର ଅବସ୍ଥାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦେବୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ଲୋକ ଦେବୀରେ ଚିତ୍ତ ନିମଗ୍ନ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଦେବୀ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ଅବସ୍ଥା ମନେ ପକାଇବା ଦ୍ୱାରା, ମହାଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାହେଶ୍ୱର ଅବସ୍ଥାରେ ଅନୁସ୍ମରଣ କରି, ଶେଷ କ୍ଷଣରେ ମନେ ପକାଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ପୂର୍ବ ଆନୁଭୂତିର ମହିମାରେ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ସେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୋଇ, ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇଥାଏ। ପୁତନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦୂଷଣରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସେ ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀଲାଭ ପାଇବାକୁ, ନିୟମାନୁସାରେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାଏ। ମହାଦେବଙ୍କ ଦୟାରେ ତାଙ୍କୁ ମହାସଫଳତା ମିଳିଥାଏ। ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଦେବୀଙ୍କ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଏବେ, ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆରମ୍ଭରୁ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃ ଦୁଇ ଦେବତା, ଏବଂ ମେରୁ ପର୍ବତର ଜାମାତାମାନେ ଥିଲେ। ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ପୁଅ ଭଲ ଜ୍ୟୋତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଭଲେ ଭେଦଶିରା। ଚାରିଜଣ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ପୌର୍ଣ୍ଣମାସାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ଵିରଜା ଓ ପର୍ବ। କର୍ଦମ, ବରୀୟାନ୍, ଓ ସହିଷ୍ଣୁ ଏହି ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ଅନସୂୟା ଏକ ଦୋଷହୀନ ପୁଅ ଏତ୍ରିଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଝିଅ ସ୍ମୃତି, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଝିଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରୀତିରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଦେବତା ଦତ୍ତାତ୍ରିମାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ଝିଅ ସନ୍ନତି ଓ ଏକ ପୁଅ ବେଦବାହୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସମସ୍ତେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତ ଶକ୍ତିରେ ଶୋଭିତ, ବାଳଖିଲ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଝିଅ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷା ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ଏହି ସାତିଯଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ହେଲେ—ସୁତପା ଓ ଶୁକ୍ର। ତାଙ୍କୁ ଏକ ନାରୀ ସ୍ୱାହା ତିନିଜଣ ଉତ୍ତମ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ପାଇଲେ। ଏହି ପୁଅମାନେ ନିର୍ମଥ୍ୟ, ପବମାନା, ଓ ବୈଦ୍ୟୁତ, ପାବକଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ଅନ୍ୟ ୪୫ ଜଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହିପରି, ଏହି ୪୯ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଫୋରେହେଡରେ ତିନିଟି ରେଖା ଥିଲା। ଏହି ଅଗ୍ନିମାନେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ—ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ଓ ବର୍ହିଷଦ୍। ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଚାଲିଥିଲା।