ଏହି ସଂସାରର ଜନ୍ମ ଓ ବନ୍ଧନର ଶେଷ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଖୋଜିବା ଦରକାର। ଅଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ବିରାକ୍ତିରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବିବେଚନା କଲେ ମାନବ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଜଣେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବୀଭକ୍ତି, ଅଚଳ ଓ ଅବିଭକ୍ତ ଭାବେ ଲାଭ କରିଥାଏ। ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ଅସ୍ତିତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳି, ସେ ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପରେ ବିରାଜିତ ହୁଏ। ଏହି ଅନନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀ ପ୍ରପଞ୍ଚର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର ହେଉଛନ୍ତି ମହାପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ଏ ସବୁ ଭାବିବା ପରେ, ତୁମେ ଯାହା ଉଚିତ ଭାବ, ତାହା କର। ତୁମ ଜନକ ଦକ୍ଷ, ଯିଏ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅବମାନିତ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର। ମେନାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ମୋର ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ପିତା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବେ। ପିତା, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶଙ୍କର ଖୁସି ହେଉଛନ୍ତି। ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ପୂଜା କରି ତାଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ତାପରେ, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ—“ମୋତେ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ, ଯୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ଉପାୟ କହ।’’ ଦେବୀ ଏହି ଉପାୟ ସଠିକ ଭାବରେ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇ ସେ ପୁନଃ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ଧରିଲେ, ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କ ପରମ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ସେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳା ଜନନୀ, ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଭକ୍ତିସହିତ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ବିରାଜିତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଜଣେ ଦେବୀଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମନ ଦେବୀରେ ଏକାଗ୍ର କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜାଣି, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥାନ୍ତି। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମାହେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ସଂସ୍କାରର ମହିମାରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପାଆନ୍ତି। ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି। ପୂତନା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଦୋଷ, ଗ୍ରହଦୋଷ ଆଦିରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଶ୍ରୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ବିଧିମାନେ ପୂଜା କଲେ, ସେ ଅନେକ ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ମହାସଉଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଏବେ, ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସୃଷ୍ଟିର କଥା ଶୁଣ। ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃ, ଏବଂ ମେରୁଙ୍କ ଜାମାତାମାନେ ଥିଲେ। ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃଙ୍କ ଜନ୍ୟେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଜୀବନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଏକ ପୁଅ ବେଦଶିରା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଚାରିଜଣୀ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଜନ୍ମିଲେ। ପୌର୍ଣ୍ଣମାସଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଇଜଣ—ବିରଜା ଓ ପର୍ବ। କର୍ଦ୍ଦମ, ବରୀୟାନ୍, ଓ ସହିଷ୍ଣୁ—ଏମାନେ ସବୁ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହିପରି ଅନସୂୟା ତାଙ୍କ ପତି ଅତ୍ରିଙ୍କ ପାଇଁ ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ କନ୍ୟା ସ୍ମୃତି ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଝିଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରୀତିରେ, ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୀଳ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଦେବତା ଦତ୍ତାତ୍ରିମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ସଂସାରର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତିର ଗଭୀର ତତ୍ତ୍ୱ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହୁଏ।