ହେ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏମିତି ଏକ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ, ସେଠାରୁ କେହି ଫେରି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏହିପରି ଦୁର୍ଲଭ ଗତି ପାଇଁ ତୁମେ ମୋର ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କର। ମୋତେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଁଚିପାରିବ। ଏହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଅଜ୍ଞାତ ରହିଥାଏ, ତେଣୁ ମୋତେ ଶରଣ ନିଅ। ଉଦ୍ୟମ ସହିତ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କର, ଏହିପରି କରିଲେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ଛାଡିଦେବ। ଏହି ଭକ୍ତି ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ। ଏହି ଅବସ୍ଥା କ’ଣ? ସେଉଁଛି ଆଦିହୀନ, ଅନନ୍ତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ମହାନ୍, ଅଜନ୍ମା, ଶୁଭ ଭଗବାନ୍। ସେ ଅବିନାଶୀ ଆନନ୍ଦ, ନିରାକାର, ଗୁଣରହିତ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରୁ ପରେ। ସେ ନିଜେ ଅନୁଭୂତ, ଅଜ୍ଞେୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକାଶରେ ନିଶ୍ଚିତ। ଏହି ସଂସାର ରୂପୀ ଭୟାନକ ସମୁଦ୍ରରେ ଜୀବମାନେ ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ବନ୍ଧନର ଶେଷ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅଧର୍ମ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରି ଓ ବିରାଗରେ ନିଷ୍ଠିତ ହୋଇ, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ନିଜେ ଉପଲବ୍ଧି କରି, ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ। ଏପରି ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ ଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—ଅଟୁଟ, ଅଖଣ୍ଡ ଭକ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ସଂସାର ରୂପୀ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପରେ ବିରାଜ କରେ। ଏହି ଅନନ୍ତ, ଅବିନାଶୀ ସଂସାରର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ନିଜରେ ନିଜେ ବିରାଜ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସେଇ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣ ସଦା ନିଅ। ଏ ସବୁ ବିଚାର କରି, ତୁମେ ଏବେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଏଠାରେ ଦେବୀ କହିଲେ—‘ତୁମର ପିତା ଦକ୍ଷ, ଯିଏ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ, ସେଠିଏ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର। ମେନାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପିତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ତୁମେ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ମୋତେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବ। ଏହିପରି କରିଲେ, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ ଏବଂ ଶଙ୍କର ଖୁସି ହେବେ। ଏହି ଭାବେ ଇଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜି, ତାଙ୍କ ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କର।’ ଏବେ ରାଜା, ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ହାତ ଯୋଡି, ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—‘ମୋତେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ସାଧନାର ଉପାୟ କହ।’ ଦେବୀ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ଏହା ପରେ ରାଜା ପୁନି ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନକୁ ଅନୁଭବ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ସେ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବୀ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଶୁଦ୍ଧ ମନେ, ସେ ଅବସ୍ଥାରେ ଲୀନ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ଚାଁଡି, ଲୋକ ଚାଁଡି, ଦେବୀଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ମନ ଦେବୀରେ ଏକାଗ୍ର କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ ଭାବେ ଜାଣି, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଉଚ୍ଚ ମାହେଶ୍ୱରୀ ସ୍ଥିତିକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଶେଷ କ୍ଷଣରେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସ୍ମୃତିରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ସଂସ୍କାରର ମହିମାରେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଶାନ୍ତ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି। ପୂତନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷ ଓ ଗ୍ରହଦୋଷରୁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି, ମହାଦେବଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମହାସୌଭାଗ୍ୟ ପାଆନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।