ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦା ଯୋଗଶ୍ୱରତ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚଳ ରହି ମୋତେ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନମ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଓ ତ୍ୟାଗରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ମହାପୁରୁଷମାନେ କେବଳ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ନୁହେଁ, ଗୃହସ୍ଥ, ଵାନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କରେଁ। ଏମିତି ଭାବେ ସେମାନେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି, ପୁନଃପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇ ଏହି ଜଗତରେ ଫେରି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ମୋତେ ଏବଂ ମେନା ସହିତ ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ସମୟ ଓ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଆଦିସ୍ୱରୂପ ମୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ ଶରଣ ନିଅ। ସେଥିରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ତାହାକୁ ଭଜ, ଏବଂ ତାହାରେ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ରଖ। ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନନ୍ତ, ଅମୃତ ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରୁ ଅତିତ। ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦୌଷ୍ୟ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ହୋଇଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ହେ ରାଜା, ଏହି ରୂପରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୋ ଶରଣ ନିଅ। ମୋର ପୂଜା କରି, ତୁମେ ସେହି ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ। ଏହି ଉପାୟ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୋ ଶରଣ ନିଅ। ଉତ୍ସାହ ଓ ପ୍ରୟାସ ସହିତ ପୂଜା କର, ତେବେ ତୁମେ ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ିପାରିବ। ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିଲେ, ତୁମେ ସେହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ। ଏହି ଆଦିହୀନ, ଅନନ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାଶ୍ୱର, ଅଜନ୍ମା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରଭୁ—ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ତାଙ୍କରେ ଅଛି। ସେ ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ, ରୂପ ରହିତ, ଗୁଣ ରହିତ, ଅନ୍ଧକାର ଉପରେ ଅତିତ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ନିଜ ଅନୁଭୂତିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଅଜ୍ଞେୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଶାଗରରେ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁନଃପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇ ତଳାଉଛନ୍ତି। ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ବନ୍ଧନର ଶେଷ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଖୋଜିବା ଦରକାର। ଅଧର୍ମ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଓ ବୈରାଗ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରୁହି, ଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବିବେଚନା କଲେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଲୋକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ଅବିଚଳ ଓ ଅନନ୍ୟ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସଂସାର ରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମର ସାରରେ ବସିଥାନ୍ତି। ଏହି ଅନନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର—ମହାପ୍ରଭୁ, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ଏସବୁ ଭାବିବା ପରେ, ତୁମେ ଯାହା ଭଲ ବୁଝ, ତାହା କର। ତୁମ ଜନ୍ମଦାତା ଡକ୍ଷ, ଯିଏ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର। ମେନାଙ୍କ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ମୁଁ, ତୁମକୁ ମୋର ପିତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବ। ହେ ପିତା, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ। ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ସ୍ଥାନ ଥିବା ତାଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ଏହିପରି କହି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ହାତ ଯୋଡ଼ି ପୁନି କହିଲେ—“ମୋତେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ କହ।" ଦେବୀ ସଠିକ ଭାବେ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ପୁନି ସେ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ହେଲେ, ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ସେ ସଦ୍ଗୁଣମୟା ମହିଳା—ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ, ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ପୂଜା କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଦୁନିଆଁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦେବୀଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ।