ଏକ ଶାନ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମହାପର୍ବତ ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ ଭରି ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ବନ୍ଦନା କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଦେବୀଙ୍କ ଯେଉଁ ରୂପ ‘କାଳ’ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସେହି ରୂପକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ପରେ ଶେଷ ଭାବରେ ଯେଉଁ ଦେବୀଙ୍କ ରୂପ ଅଛି, ତାକୁ ଅଂଗୀକାର କଲେ। ଏହିପରି ରୁଦ୍ର ରୂପରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମନୋସ୍କାର କଲେ। ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ପୂଜ୍ୟ ରୂପକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେବେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅନେକଥର ନମସ୍କାର କରି, "ହେ ଦିବ୍ୟା ମାତା, ହେ ଶୁଭାଙ୍କରୀ, ମୁଁ କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ଦୟା କରନ୍ତୁ," ବୋଲି କହିଲେ। ଏହି ଦେବୀ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମାତା ଓ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଝିଅ ହେବାରେ ରାଜା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ଗର୍ବିତ ହେଲେ। ସେ ମେନାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶରଣ ନେଲେ। "ହେ ମହାଦେବୀ, ହେ ଶଙ୍କରୀ, ଆପଣ ମୋତେ ଯେଉଁ ଆଦେଶ ଦେବେ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିବି," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଗିରିଜା ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ହସି ହସି ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ପଶୁପତିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କଥା କହିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ମହାନ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଉପଦେଶ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ, ଅନନ୍ତ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚେତନାର ସ୍ଥାନ। "ତୁମେ ଏହାରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଓ ନିଷ୍ଠା ରଖ; ଏହି ଉପରେ ଶରଣ ନିଅ; ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଏହାକୁ ପୂଜା କର," ବୋଲି ଦେବୀ କହିଲେ। "ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ, ହେ ନିର୍ମଳ ପାହାଡ଼, ମୁଁ ତୁମର ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବି। ଏହି ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ରରୁ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଦେବି। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କର୍ମ କଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋତେ ଅନ୍ୟୈଁ ଉପାୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସଦା ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ସହିତ ଏହି ଉପାୟ ପାଳନ କର।" "ଯେଉଁ ଧର୍ମ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ, ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ। ଏହିପରି, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ମୋ ରୂପ ଅର୍ଥାତ୍ ବେଦକୁ ଧର୍ମ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ବେଦ ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଦେଇ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କଲେ। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ତଳେ ତାମିସ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟ ନରକ ତିଆରି କଲେ।" "ଯେଉଁ ଲୋକେ ଅନ୍ୟ କିଛିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ସହ କଥା କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଯେଉଁ ଚିନ୍ତା ଓ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ବିରୁଦ୍ଧ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ଧକାରର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏପରି ଅନେକ ମୋର ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜନମରେ ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମୋହ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ।" "ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଲୋକେ ମୋତେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଧର୍ମ ପାଳନରେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ଏହି ଆଚାର ନିୟମ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ପ୍ରତି ଯୁଗରେ ଏହି ନିୟମ ପାଳନ କରିବେ।" "ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ, ହେ ରାଜା, ଧର୍ମ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ପ୍ରତି ଯୁଗରେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା। ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର, ତର୍କ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ମୀମାଂସା ସମେତ ଚାରି ବେଦ ଏହି ଧର୍ମର ଆଧାର। ଧର୍ମ ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟେଁ କେଉଁଠି ମିଳେ ନାହିଁ। ମୋ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟିର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ପ୍ରଚଳିତ କରନ୍ତି।" "ଅନ୍ୟ କାଳର ଶେଷରେ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଧର୍ମ ଏକତ୍ର ହେଲେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।" ଏହିପରି ଦେବୀ ଗିରିରାଜଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତିର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାର୍ଗ ଦର୍ଶାଇଲେ।