ସେଉଁଠି ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ମୂଳ, ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱର ଆଧାର, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦରୁ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ମହା ଶ୍ରୀ, ସମୃଦ୍ଧିର ମୂଳ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ପାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ସେ ଶାନ୍ତି ଓ ଅଶୁଚିତା ପାରେ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ ନିରାଶ୍ରୟ। ସେ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତ୍ରୀ, କଶ୍ୟପରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ସମୟର ମାପକ। ସେ ନାରାୟଣୀ, ନରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଦୀପ୍ତି ଏବଂ ଲିଙ୍ଗଧାରିଣୀ। ତାଙ୍କର ମହିମା ପରମର ଶେଷରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହୟଗ୍ରୀବା ମୁହଁ, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ। ସେ ଜ୍ଞାନବତୀ, କ୍ରୋଧର ଜନନୀ ଏବଂ ମହା କ୍ରୋଧର ମୂଳ। ତାଙ୍କୁ ଶୋକ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିବିଧ, ସୁନା ଓ ରୂପାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଅଗମ୍ୟ, ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦାତ୍ରୀ। ଦୀର୍ଘ କଣ୍ଠୀ, ଆକର୍ଷକ, ଶାନ୍ତି ଦାତ୍ରୀ ଏବଂ ଶାନ୍ତି ବୃଦ୍ଧିକାରୀ। ସେ ତିନି ଶକ୍ତିର ଜନନୀ, ଜନ୍ମିତା ଏବଂ ଷଡ଼ଉର୍ମିର ଜୟିନୀ। ସେ ସଂଗ୍ରାହିକା, ଜଗତ୍ର ପୋଷିକା, କାମର ମୂଳ, ମୁକୁଟଧାରିଣୀ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ସଂଯମିତା, ଦ୍ୱିଦ୍ରୁଷ୍ଟି ଏବଂ ତ୍ରିନେତ୍ରା। ବୃଷଭାଧିଷ୍ଠିତା, ଖଗତା ମାତା, ବିନ୍ଧ୍ୟାଚଳରେ ବସିଥିବା। ସେ ଚାଣୂର ହନ୍ତ୍ରୀ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି। ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ପ୍ରତାପିନୀ, ମହାକାଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ହରଣ କରନ୍ତି, ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ପୁଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ୟାପକ। ସେ ଲଙ୍ଗି କରନ୍ତି, ଅମୃତ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ବୀଣା ବାଦନରେ ରତ। ଅରୁନ୍ଧତୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନୟନୀ, ଚନ୍ଦ୍ରାଙ୍କିତ ଭାଳ ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଦାତ୍ରୀ। ସେ ଧାରାଧାରିଣୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପବତୀ, ଅସଂଖ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥିବା। ଶ୍ରୀଧରଙ୍କ ସାଥି ଅର୍ଧାଙ୍ଗିନୀ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀର ଧାରିଣୀ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ। ସେ ଦାନବ ଦଳନୀ, ସିହିକା କନ୍ୟା, ସିଂହବାହିନୀ। ସ୍ୱାଦ ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ୱାଦ ଦାତ୍ରୀ, ରୁଚିକର, ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱାରୁ ସର୍ବଦା ଅମୃତ ବର୍ଷିତ। ବଜ୍ରଦଣ୍ଡ ଧାରିଣୀ, ବଜ୍ର ଜିହ୍ୱା, ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା, ଅଜୟ ଦେହ। ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପମାତା, ଚନ୍ଦ୍ରମୟୀ, କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ପ୍ରିୟା। ତାଙ୍କର ପରିସର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚମ୍ପକ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ସେ କଂସର ପ୍ରାଣ ହରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରକଟ ଦେବୀ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧଧାରିଣୀ, ଦିନ ପାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସେ ଅତି ଚାହିତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉତ୍ତମମନ୍ୟଙ୍କର ଆଦରଣୀୟ, ଯୋଗ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜିତା। ସେ ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କ ମାତା, ତେଜୋମୟୀ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ନାଡୀର ଅବସ୍ଥିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ସେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅର୍ଥକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମଧାରିଣୀ। ସେ ଧର୍ମଶକ୍ତି, ଧର୍ମମୟୀ, ଅଧର୍ମ ପାରେ, ସର୍ବଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପିକା। ସେ ଧର୍ମ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ, ଧର୍ମସ୍ୱରୂପା, ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ୍ୟ, ପୃଥିବୀର ଆଧାର। ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ, ତଥାପି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ମୂଳ। ସେ ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପା, ବିଶ୍ୱରୂପା ଏବଂ ନିରାକାର। ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ଦେଖି, ଭୟଭୀତ ହୃଦୟରେ ଜୋଡ଼ି ହାତରେ ପ୍ରଣାମ କରି କେହି କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି ଭୟଭୀତ, ଦୟାକରି ଆଉ ଏକ ରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ।” ଦେବୀ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ରୂପକୁ ଅପସାରଣ କରି, ତାଙ୍କର ଆଉ ଏକ ମୃଦୁ ଓ ଶାନ୍ତ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେଇ ରୂପରେ ଦୁଇଟି ଆଖି, ଦୁଇଟି ହାତ, ନୀଳ କେଶରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ମୃଦୁସ୍ୱଭାବା। ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବିସ୍ତୃତ କପାଳ ଉପରେ ଚମକୁଥିବା ତିଳକ ଚିହ୍ନ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା।