ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ କୁର୍ମ ପୁରାଣର କଥାରେ ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । ଦେବୀ କୌଶିକୀ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ କୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି, ନିଶାର ଆକାର ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି । ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ହରି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶୁଭଦାୟିନୀ ଏବଂ ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରକୁ ନାଶ କରିଥାନ୍ତି । ଦେବୀ ସମାଗୀତର ଗୀତ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଭବଙ୍କର ଶରୀରରେ ବାସ କରିଥାନ୍ତି । ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନର ଅବତାର, ସମସ୍ତ କଳାର ଦାତ୍ରୀ । ଦେବୀ ନିର୍ମଳ, ନିରାଧାର, ନିତ୍ୟ ସିଦ୍ଧା, ନିରୋଗ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିର ଅଭିନ୍ନ ରୂପ । ସେ ନିଷ୍ପ୍ରୟତ୍ନ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ, ନମ୍ରତାର ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ନମ୍ରତା ଦାତ୍ରୀ । ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ବସୁଦେବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି । ଦେବୀ ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞାନର ବିଷୟ, ବୟସର ପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ବେଦାନ୍ତର ଲକ୍ଷ୍ୟ । ସେ ଯୋଗମାୟା, ମାୟାର ମହାଶକ୍ତି, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ । ଦେବୀ ମୂଳ ହୋଇ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଓ ଗଭୀର ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରିଣୀ । ସେ ପରିଣାମର ଅବତାର, ଏହି ଜଗତର ଅଂଶ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ଦେବମାନ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନ୍ୟଙ୍କର ପୂଜିତ । ଦେବୀ ମହାନିଶା, ଶିବଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଶଚୀ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନର ନାଶକ । ସେ ଗୁପ୍ତ ଅମ୍ବିକା, ଗୁଣର ମୂଳ, ମହାସିଂହାସନ ଏବଂ ମାରୁତମାନ୍ୟଙ୍କର କନ୍ୟା । ଦେବୀ ଏହି ଜଗତର ଗର୍ଭ, ସେ ଜଗତମାତା, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ବୟସ ଉପରେ । ସେ ସକ୍ତିଶାଳୀ, ଧ୍ୟାନରେ ସ୍ଥିତ, ତ୍ରିନେତ୍ରା, ସ୍ଵର୍ଗରେ ବାସ କରିଥାନ୍ତି । ଦେବୀ ଜ୍ଞାନର ଅବତାର, ସାଗର ପାର କରାଇବା ଶକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଉପାସକ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିଥାନ୍ତି । ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ମହାନିଶା, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥାନ୍ତି । ଦେବୀ ଜଗତକୁ ଜାଗର କରିଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ସହିଥିବା, ସମସ୍ତ ନିଶ୍ଚୟର ସାକ୍ଷୀ । ଦେବୀ ସତ୍ତାର ଶୁଧିକାରିଣୀ, ଶୁଧିର ଅବତାର, ତିନି ମଳର ନାଶକ । ସେ ନିରାଧାର, ନିରାହାର, ଅଂକୁର ନଥିବା ଜଙ୍ଗଲରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ । ଦେବୀ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଜାଣିଥିବା, ମହାପୁରୁଷର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ । ସେ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ମୁଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ । ଦେବୀ ଧୋଇବାର ଶକ୍ତି, ତତ୍ତ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପଦ୍ମକୁ ଜାଗର କରିଥାନ୍ତି । ସେ ଆକାଶର ଶ୍ରୀ, ସିଂହ ରଥରେ ବାସ କରିଥିବା, ବିବେକଶୀଳ, ଅପାର ଦୀପ୍ତିର ଅଧିକାରିଣୀ । ଦେବୀ ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ଗୁଣ୍ଡଳିତା, ପଦ୍ମ ଏବଂ ପଦ୍ମରେ ବାସ କରିଥିବା । ସେ ବାଣୀ ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମନ୍ଙ୍କର ଅଂଶ, ଅଂଶ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଅଂଶର ମୂଳ । ଦେବୀ ଆକାଶର ଶକ୍ତି, କ୍ରିୟାଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନଶକ୍ତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାର୍ଗ । ସେ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଖଣ୍ଡ ରୂପରେ, ବାଂଶୀବାଦକୀ, ବାଂଶୀ ନେଇଥିବା । ଦେବୀ ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଭାଇ, ଭଗ୍ୟଶ୍ରୀଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, କାଳର କର୍ତ୍ତ୍ରୀ । ସେ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯୋଗମାତା, ଗଙ୍ଗା, ବିଶ୍ଵନାଥଙ୍କର ଶ୍ରୀ । ଦେବୀ ଗୁଣବତୀ, ପଦ୍ମସର, ଭୋଗିନୀ, ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ସେ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାର ମୂଳ, ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ଅବତାର । ଦେବୀ ମଣିମୟୀ, ମନର ରକ୍ଷାକାରିଣୀ, ତପସ୍ୱିନୀ, ବେଦର ଅବତାର । ସେ ମାତୃ, ଯୋଗୀଶ୍ବରଙ୍କର ଶ୍ରୀ, ମହାଶକ୍ତି, ମନର ରୂପ । ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ସୁରଭି, ନନ୍ଦିନୀ, ନନ୍ଦିଙ୍କର ପ୍ରିୟ । ସେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାରିଣୀ, ଚାହିଦାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଣୀ । ଦେବୀ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡି, ଧନ ଓ ମଣିରେ ପ୍ରଚୁର, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଗନ୍ଧର ଦାତ୍ରୀ । ସେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ, ଧନର ରକ୍ଷାକାରିଣୀ, ଭାଗ୍ୟବତୀ, ପିତାମ୍ବର ଚକ୍ଷୁ । ଦେବୀ ଆଦି, ହୃଦୟର ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଗୋମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରିୟ । ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା, କାତ୍ୟାୟନୀ, ଉଗ୍ର ଚଣ୍ଡିକା, ଚର୍ଚିକା, ସାନ୍ତ ରୂପରେ ବିଭୂଷିତ । ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କର ଅନେକ ରୂପ ଓ ଶକ୍ତି, ଯାହା ଜଗତର ନିର୍ମାଣ, ରକ୍ଷା ଓ ନାଶରେ ନିରତ ।