ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବୀ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦେହ ହଜାର ହଜାର ଅଗ୍ନିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା, ଏହା ଶତଶଃ ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଏକ ବରାହ ଥିଲା, ତାଙ୍କ ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ଶରୀର ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ଦେବସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉଥିଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଭିତରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବାହାରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚେତନାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ – ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପେନ୍ଦ୍ର ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେଇ ରାଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ ଏବଂ ବ୍ୟାପ୍ତି ଭାବେ ଅନୁଭବ କଲେ। ଭୟରେ ଅଭିଭୂତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଯାଇଥିଲା। ତେଣୁ, ସେ ରାଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଆଠଟି ନାମରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ ଦେବୀ ଶାନ୍ତ, ଶିବଙ୍କ ମହାଶକ୍ତି, ନିତ୍ୟ, ଅବିନାଶୀ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅକ୍ଷୟ। ସେ ଆଦିହୀନ, ଅକ୍ଷୟ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଓ ଅଚଳ। ସେ ଶିବଙ୍କ ମହାଶକ୍ତି, ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ମହାଦେବୀ ଓ ନିର୍ମଳ। ସେ ନନ୍ଦା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ, ଜ୍ୟୋତିରୂପିଣୀ, ଅମୃତ ଓ ଅକ୍ଷୟ। ସେ ଆକାଶର ରୂପ, ଆକାଶରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆକାଶର ଆଧାର, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅମୃତ। ସେ ଯଜ୍ଞ, ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭି ଓ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶରଣ। ସେ ପ୍ରାଣଙ୍କର ନାୟିକା, ଶ୍ୱାସର ରୂପ, ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷଙ୍କର ଅଧିପତ୍ନୀ। ସେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାର ନିୟନ୍ତ୍ରିଣୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ତାଙ୍କ ନାୟକମାନଙ୍କର ଦେବୀ। ସେ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯୋଗରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ମହାଯୋଗୀଶ୍ୱରଙ୍କର ଦେବୀ। ସେ ସମ୍ସାରର ମୂଳ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ। ସେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି, ଶ୍ୱାସଜ୍ଞାନ, ଯୋଗିନୀ ଓ ପରାକଳା। ସେ ଆଦିହୀନ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳି, ପରମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଆତ୍ମାର ଅଗ୍ନି। ସେ ଶବ୍ଦର ଉତ୍ସ, ଶବ୍ଦର ଗଠନ, ନାଦା ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଶବ୍ଦର ରୂପ। ସେ ପୁରାତନ, ଚେତନାର ଗଠନ, ଭୂତମାନଙ୍କର ଉତ୍ସ, ବିଶ୍ୱପୁରୁଷର ରୂପ। ସେ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ନିପୁଣ। ସେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞର ଶକ୍ତି, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଚିହ୍ନିତ, ନିର୍ମଳ। ସେ ମହାମାୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତମସ୍ରୂପ, ଆତ୍ମାର ରୂପ ଓ ନିରନ୍ତର। ସେ କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କ୍ରିୟାର ମାତା, ସଦା ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱଭାବ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଚାରି ପ୍ରକାର ବେଦର ଗଠନ, ପଦ୍ମନାଭ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ସାର। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ମହାରୂପା ଓ ସମସ୍ତ ସ୍ୱାଧିନତାର ଧାରିଣୀ। ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ସ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅବିଦ୍ୟା ଓ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ରୂପ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତିନି କାଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା। ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାତା; ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ପରିଚିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ। ସେ ଜଳରୁ ଜନ୍ମିତ, ନିଜେ ପ୍ରକାଶିତ, ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉଦ୍ଭୂତ। ସେ ଭବାନୀ, ରୁଦ୍ରାଣୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅମ୍ବିକା। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରୀଣୀ, ସମସ୍ତ ଗୌରବର ଅର୍ହା, ସଦା ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦମୟ। ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଧା ଆସନରେ ବସନ୍ତି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପତିବ୍ରତା ଭାବେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି। ସେ ପାର୍ବତୀ, ହିମବତଙ୍କ ଝିଅ, ପରମ ଆନନ୍ଦ ଦାତ୍ରୀ। ସେ ସାବିତ୍ରୀ, କମଳା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶ୍ରୀ, ଅନନ୍ତଙ୍କ ଚେଷ୍ଟରେ ବିରାଜମାନ।