ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ନିଜକୁ ଅନେକ ରୂପରେ ବିଭାଜିତ କଲେ—କେବଳ ଅନ୍ଧକାର ନୁହେଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ। ଏହି ଅନେକ ରୂପ ମଧ୍ୟରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେଇ ସ୍ୱାଧୀନୀ ଦେବୀ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରି ରହିଛନ୍ତି। ମହାଦେବଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେ ଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଦକ୍ଷଙ୍କଠାରୁ ନିଜ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପରେ, ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ସତୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ସେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତିନି ଲୋକ ଓ ନିଜ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ। ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା ଶିବା, ସତୀ, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ମୁନିମାନେ, କିମ୍ବା ଶଙ୍କର ନିଜେ, କିମ୍ବା ହରି—ତାଙ୍କୁ ଉପଲବ୍ଧି କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅପାର ଶକ୍ତି ଏଠାରେ ବିବୃତି ହେଉଛି। ପୁନଃ, ବିଷ୍ଣୁ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ, ହେ ଶିବା, ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା, ଯେଉଁମାନେ ପଚାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବେ କୁହ। ଏବେ, ମହାଯୋଗୀ ନିଜର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ଏହା ଏକ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ। ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ, ଏହା ହେଉଛି ଏକମାତ୍ର ଉଦ୍ଧାର ପଥ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା, ଯାହାକୁ 'ଆକାଶ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତାହା 'ହିମବତୀ' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ। ସେ ଏକତା ଓ ବହୁତା ଦୁହିଁରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଜ୍ଞାନର ରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତ। ସେ ଜନ୍ମସିଦ୍ଧ, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି ଶୁଦ୍ଧ। ସେ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଦୁଇର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଲୀଳା କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ କୁହନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୌଣସି କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଉପକରଣ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅଧିଷ୍ଠାନ ହେବାରୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଆଗକୁ ଯାହା ଆସିବ ତାହା ଶୁଣ। ଏହି କାରଣରୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚାରି ପ୍ରକାର ପ୍ରଭାବର ଭାବେ କୁହାଯାଏ। ଚାରି ବେଦରେ ମଧ୍ୟ, ମହାପ୍ରଭୁ ଚାରି ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଅନନ୍ତ ସହିତ ସଂଯୋଗ ଥିବାରୁ, ରୁଦ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା। ଏଭଳି ଭାବେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ କାଳ, ହରି, ପ୍ରାଣ ଓ ମହାପ୍ରଭୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି କାଳକୁ ବେଦବିଦ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନି, ହରା ଓ ରୁଦ୍ର ଭାବେ ଗାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତେ କାଳର ଅଧୀନ, କିନ୍ତୁ କାଳ କାହାର ଅଧୀନ ନୁହେଁ। ଯୋଗୀମାନେ କାଳ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବୀ ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଚଳାଇଥାନ୍ତି। ସେ ସଦା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ତିନୋଟି ଶକ୍ତି—ଜ୍ଞାନଶକ୍ତି, କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି—ଏହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ମହାବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହା ସବୁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ହେଉଛି, ଏହି ମାୟା ଆଦିହୀନ ଓ ଅନନ୍ତ। ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ନିୟନ୍ତା, ଚମତ୍କାରୀ, କାଳ, କାଳର ନିର୍ମାତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଲିକ। କାଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରେ, ଏହି ବିଶ୍ୱ କାଳ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ। ଅନନ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଲିକ, ଶମ୍ଭୁ, ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁ, ସ୍ୱୟଂ କାଳ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଅନନ୍ତ, ନିର୍ବିଭାଗ, ଶୁଭ୍ର ଶିବ ଶକ୍ତି ଅଛି। ଅନ୍ୟ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ତଥାପି, ପୁରାଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାରେ ଏହି ଭିନ୍ନତାକୁ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ଏହି ପ୍ରଭୁ, ଭୋଗାସ୍ୱାଦକ, କପର୍ଦ୍ଦିନ୍—ନୀଳ ଓ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗର ମିଶ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।