ମୁଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଭିନ୍ନ ଜଗତ୍ମାନେ ସୃଜନ କର। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଅଖଣ୍ଡ, ତିନି ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାର ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ। ମୋ ଡାହାଣ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପରମ ପୁରୁଷ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ଏହା ପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା; ସେ ମୋର ଅନ୍ୟ ରୂପ। ଯଦ୍ୟପି ଏକ, ଶଙ୍କର ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ନିଜକୁ ବିଭାଜିତ କରନ୍ତି। ମହାଦେବ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ନିରାକାର, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରକାଶମୟ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ମହାଦେବୀ ଯୋଗୀମାନେକୁ ସଦା ଶାନ୍ତି ଦାନ କରନ୍ତି। ସେ ଚିରନ୍ତନ ଶାସନ, ଜ୍ଞାନ, ତେଜସ୍ୱିତା ଓ ଯୋଗ ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ। ସେ କାଳ ରୂପେ ହୋଇ, ମୋତେ କେହି ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସମୟ ସମୟରେ, ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ତୁମ ସହ ରହିବ, ହେ ପାପହୀନ। ତାଙ୍କର ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ, ସେ ଏକ କ୍ଷଣରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ପୁର୍ବବତ୍ ଭଳି, ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ଡକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ, ସିଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଉଚ୍ଚ କଥା କହୁଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତେ ଜଗତ୍ର ଅଧିପତି, ଯେପରିକି ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। "ନିଜକୁ ବିଭାଜିତ କର," ବୋଲି ବ୍ରହ୍ମା କହି, ଭୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ଦଶ ଭାଗରେ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ବିଭାଜନ କଲେ, ପୁନି ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ। ଦେବତା ନିଜକୁ ଅନେକ ରୂପରେ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇଁ ରୂପରେ ବିଭାଜିତ କଲେ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଦି ସ୍ୱାଧୀନୀ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି। ମହାଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ରୁଦ୍ର ଡକ୍ଷଙ୍କଠାରୁ ନିଜ ଅଂଶ ନେଲେ। ଏହା ପରେ ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା ମେନାର ଗର୍ଭରେ ସତୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଦେବତା, ତିନି ଲୋକ ଓ ନିଜ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶିବା, ସତୀ, ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଋଷିମାନେ, କିମ୍ବା ଶଙ୍କର ନିଜେ, କିମ୍ବା ହରି, ସେଠି ସତୀଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅମ୍ବୁଜ ଜନ୍ମ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅପାର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଛି। ପୁନି, ବିଷ୍ଣୁ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। "ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଠିକ୍ଭଳି କହ, ହେ ଶିବା, ହିମବତୀ ସତୀ, ଯେଉଁମାନେ ପଚାରନ୍ତି," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ ହେଲା। ମହାଯୋଗୀ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ବିଶେଷ ଭାବେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ। ସଂସାର ସାଗରରେ ବୁଡ଼ିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ଏକମାତ୍ର ଉଦ୍ଧାର ପଥ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା, ଯାହାକୁ 'ଆକାଶ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତାହା 'ହିମବତୀ' ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ଏକତା ଓ ବହୁତ୍ୱ ଦୁହିଁରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଜ୍ଞାନ ରୂପ ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆସକ୍ତ। ସ୍ୱଭାବତଃ ଏବଂ ତାହାରେ ନିଶ୍ଚିତ, ସେ ରବିର ପ୍ରଭା ଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ତେଜସ୍ୱି। ଉଚ୍ଚ ଓ ନୀଚ ଦୁହିଁ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଲୀଳା କରନ୍ତି। ପ୍ରଜ୍ଞାନମାନେ କହନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଉପକରଣ ନାହିଁ।