ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଓ ନିର୍ମାଣ ସ୍ଥଳ ଯାହା ଶେଷର ତତ୍ତ୍ୱ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଅନନ୍ତ ମହିମା ଯେଉଁଥିରେ ନୃତ୍ୟ କରେ, ସେହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭାର ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତର ଦ୍ରଷ୍ଟା। ଯୋଗର ତତ୍ତ୍ୱ ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀମାନେ ତାହାର ଆଲୋକ ଦେଖନ୍ତି, ତାହାକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଜ୍ଞାନର ଅସୀମ ଓ ଅନନ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରୂପରେ ଶରଣାଗତି ନେଉଛି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭାରେ, ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣାଗତି ନେଉଛି। ବ୍ରହ୍ମା ହାତ ଜୋଡି ଶିର ଝୁକାଇ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରିଥିଲେ। ହରା ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାପଦ ଓ ବିରାଗ୍ୟ ଦେଇ ଶିବାପାଦ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ଦେବତା ନିଜେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରି, କହିଲେ— "ମୁଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି; ଏବେ ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କର।" ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଅଂଶହୀନ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ପ୍ରଳୟ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ। ମୋର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ତାପରେ ରୁଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ରୂପ। ଶଙ୍କର ଏକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଥିଲେ। ମହାଦେବ ସ୍ୱଭାବରେ ନିରାକାର, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପାରଦର୍ଶୀ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହାଦେବୀ ସଦା ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାସନ, ଜ୍ଞାନ, ତେଜସ୍ୱିତା, ଯୋଗ ଭାବରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ସମୟ ରୂପେ ହେଇଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅନ୍ଧକାର ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସମୟରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭା ସହିତ ରହିବି, ହେ ନିର୍ମଳ। ତାପରେ, ତାଙ୍କର ମନସ୍ତାପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁ ଦିନିକର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରୀ ହେଲେ। ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଡକ୍ଷ, ଅତ୍ରି, ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ, ସଫଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଉପଦେଷ୍ଟା। ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ, ଯେଉଁଥିରେ ପୂର୍ବରୁ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ମନସ୍ତାପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ଦେଖା ଦେଲେ। "ନିଜକୁ ବିଭକ୍ତ କର," ବୋଲି ବ୍ରହ୍ମା ଭୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବତା ଦଶ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ନିଜକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ପୁନଃ ଏକରେ ଏକତ୍ୱ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେବମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ଦେବତା ନିଜକୁ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ, କେବେ ଅନ୍ଧକାର ଓ କେବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ। ଯେଉଁଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ୱାମୀ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବ୍ୟାପ୍ତି ହୋଇଛନ୍ତି। ମହାଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରୀ ରୁଦ୍ର ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ନିଜ ଅଂଶ ନେଲେ। ତାପରେ ମେନା, ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟାରେ ସତୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତିନି ଲୋକ ଓ ନିଜ ଉପକାର ପାଇଁ। ଶିବା, ସତୀ, ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ। ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ, କିମ୍ବା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ, କିମ୍ବା ହରିଙ୍କୁ ବୁଝିଥାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଉଛି ପଦ୍ମରୁ, ଏବଂ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅପରିମିତ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।