ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, କାରଣ ଏହା ବଡ଼ ବଡ଼ ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ। ଯଦି ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଏକ ସ୍ଥାନରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ କଥା ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ଏହି ପୁରାଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାଧନା ନାହିଁ। ଏଠି ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଏପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ନାହିଁ, ହେ ଧର୍ମାତ୍ମଜନମାନେ। ଏଠି, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ। ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ମୂଢ଼ ମନରେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତିରେ ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଏହି ପୁରାଣକୁ ଶ୍ରବଣ ଏବଂ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ଏହା ଶ୍ରବଣ କରି ଏବଂ ଚିନ୍ତନ କରି, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ବ୍ରହ୍ମ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ତାରେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ପଡ଼ି, ତଳ ଜନ୍ମରେ କୁକୁର ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅବଶ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ମଧ୍ୟ। ପରାଶର୍ୟ, ଅର୍ଥାତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଋଷି, ଏବଂ ମହାନ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ମଧ୍ୟ। ବ୍ୟାସ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପରାଶରଙ୍କୁ ଗଲା। ସେ ଋଷିମାନେ ଯାହା ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ସେଠିକି ଉପଦେଶ କଲେ। ଏହିପରି ଅପରାଧ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ଉପଦେଶ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପଞ୍ଚଶିଖ, ଦେବଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଏହି ପରମ ଉପଦେଶ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ବ୍ୟାସ ଏହି ପୁରାତନ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅର୍ଥର ସଂଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସେ କହିଲେ, ଏହାକୁ ତୁମେ ଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବ ଓ ନାରାୟଣ ସ୍ୱରୂପ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବନ୍ଦନା। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୂର୍ମ ଅବତାର ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବନ୍ଦନା।