ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମହାନ ଫଳ ଓ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ବିଦାୟ ଉପରେ ଆମେ ଆଲୋଚନା କରିଛୁ। ବର୍ଷଗୁଡିକର ଗଣନା, ନଦୀମାନଙ୍କର ନିର୍ଣୟ, ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ ଓ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ବିବରଣୀ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ମନ୍ବନ୍ତରମାନଙ୍କର କଥା, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହିମା ବି ଏଠାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ବେଦ ଓ ଅବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଏକାଉଣ୍ଟ ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଛି, ଓ ବିଭିନ୍ନ ଗୁପ୍ତ ଭଜନମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଖପର ଧରିବା, ତାଙ୍କର ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା, ଏବଂ ମଙ୍କଣକଙ୍କର ଦମନ କଥା ବିବରଣା ହୋଇଛି। ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଦେବଦାରୁ ଅଟରେ ପ୍ରବେଶ ଓ ମାଧବଙ୍କର ବି ପ୍ରବେଶ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହୋଇଛି। ଦେବଙ୍କର ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଓ ସ୍ୱଭାବିକ ପ୍ରଳୟ ସହିତ ସଂକଳିତ ଯୋଗ ବି ଏଠାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। କୂର୍ମ ଆକାର ଛାଡି, ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବ୍ୟକ୍ତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଅମୃତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସେହି ଦେବ, ଆଦିପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ସେ ନିଜେ ଦେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଏବେ ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ବହୁତ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପୂର୍ବ ଶୁଭ ସଂସ୍କାରର ମହିମାରେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଜଣ ଏହି ଅର୍ଥକୁ ଭଲଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କାରଣ ଏହା ବଡ଼ ପାପକୁ ବି ନଶ୍ଟ କରେ। ଯଦି ଏହି ସମସ୍ତ ଏକଠା ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଏହା ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହି ପୁରାଣ ଛଡା, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପାୟ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିବରଣା ମିଳେ, ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏପରି ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ତାଙ୍କର ଏକାଉଣ୍ଟ ଅନୁସାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ; ସମସ୍ତ ଉପବାସ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପବାସ। ଯିଏ ଭ୍ରାନ୍ତ ମନରେ ଏହା ଅଧ୍ୟୟନ କରେ, ସେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଏ। ବିଶେଷ କରି ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ଶୁଧ କରେ। ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ନରକକୁ ଯାଇ, ତଳ ଶ୍ୱାନ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଓ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ପରାଶର୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଋଷି, ଏବଂ ବଡ଼ ବ୍ୟାସଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହୋଇଛି। ସେ ପ୍ରଥମେ ଏହା ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଗୌତମ ଠାରୁ ପରାଶରକୁ। ସେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଶାସ୍ତ୍ର କହିଥିଲେ। ସେହିପରି, ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ଶାସ୍ତ୍ର କହିଥିଲେ। ପଞ୍ଚଶିଖା ଦେବଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ବ୍ୟାସ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅର୍ଥସମୂହ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେ ଏହା ନ୍ୟାୟବାନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶାନ୍ତ ଓ ନାରାୟଣ ତତ୍ତ୍ୱର ଅବତାର, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।